بهار، نشانه‌های زیبایش را با خود می‌آورد.

سبزِ دوست‌داشتنی، گیاهانِ دوست‌داشتنی، بارانِ دوست‌داشتنی، آسمانِ دوست‌داشتنی

آخرین دوشنبۀ ۴۰۴.

آبی عمیق است. عمیق و پرمعنا؛ که وقتی آن را بر زبان می‌آورم هم‌زمان گویی در حال غوطه‌ور شدن در اعماق دریاام. دریا آبی‌ست و آبی نیز همانند دریاست. همانگونه وسیع و چشم‌نواز. همینطور، آبی همانند صندوقچه‌ای است به درازای آسمانِ شب و گنجایشی به اندازه بزرگی قلب‌ها، که انگار همه‌ی آن حس‌های پوچ و توخالی و گاهی هم سنگین و دل‌آزار را در خود جای داده. آبی، تنها یک «رنگ» نیست و یک معنای عادی ندارد. آبی پراز حرف‌های ناگفته است و همیشه آن رنگ آرام و خاص می‌ماند.

–

سالی که پشت‌سر گذاشتیم، شاید هیچکدوم از ما رو در دل‌خوشی و آسودگی نساخت؛ اما خب، این سال هم گذشت. امیدوارم بدی‌ها و سختی‌هاش هم با خودش بره و دیگه سراغمون نیاد. حالا بوی بهار اومده و سال نو رو باید با قلبی پر از امید جشن بگیریم. امیدوارم سال جدید اوضاع برای همه‌ی ما و این سرزمین خوب بشه، مردم به لبخند، و هوای دل‌ها صاف و روشن بشه. و برای تمام عزیزانی که از میان ما رفته‌اند، آرزوی آسمانی و آرامش ابدی دارم. امیدوارم امسال براتون، سالی باشه پر از لحظه‌های شاد، لبخندهای از ته دل، و اتفاقاتی که انگار توی رویاهاتون نمی‌دیدین و انقدری این سال براتون پر از خوبی باشه که کمتر یادِ بدی‌های گذشته بیفتین. نوروز همتون مبارکک.

''🪟🪴

سارا