💠 رشد سرمایه انسانی با AI؛ مایکروسافت و بازطراحی آموزش در عربستان | Microsoft AI Tour – Riyadh | 🔹شرکت Microsoft از گسترش برنامه آموزش هوش مصنوعی خود در عربستان سعودی خبر داد و طرح «Microsoft Elevate for Educators» را با هدف آموزش رایگان سواد AI به ۵۰۰ هزار معلم و مدیر آموزشی معرفی کرد. این ابتکار در چارچوب کلان Vision 2030 تعریف شده؛ برنامه‌ای که به‌دنبال کاهش وابستگی اقتصاد سعودی به نفت و تقویت اقتصاد دانش‌بنیان است. 🔹بر اساس این طرح، معلمان و رهبران مدارس با مهارت‌های ادغام AI در فرایند تدریس و یادگیری آشنا می‌شوند. همزمان، مایکروسافت با همکاری وزارت آموزش عربستان، دسترسی مدارس و دانشگاه‌ها به Microsoft 365 را فراهم کرده است؛ اقدامی که عملاً اکوسیستم آموزشی را به زیرساخت ابری و نرم‌افزاری این شرکت پیوند می‌زند. 🔻گذار از آزمایش به استقرار ترکی بدریس، رئیس مایکروسافت عربستان، در حاشیه Microsoft AI Tour ریاض اعلام کرد این اقدام نشانه عبور از «پایلوت‌های آزمایشی» به «پلتفرم‌های فراگیر» و از «جاه‌طلبی» به «اثر قابل اندازه‌گیری» است. برد اسمیت، نایب‌رئیس و رئیس مایکروسافت، نیز تأکید کرد کشورهایی در AI پیشتاز می‌شوند که علاوه بر فناوری، روی «سرمایه انسانی» سرمایه‌گذاری کنند. 🔹مایکروسافت همچنین با همکاری نهادهایی مانند Saudi Data & AI Authority و شرکای حوزه سلامت، برنامه‌ای برای آموزش مهارت‌های دیجیتال و AI به ۵ هزار زن در سطح جهانی—از جمله در عربستان راه‌اندازی کرده است؛ بخشی از راهبرد توانمندسازی نیروی کار آینده. این پروژه نمونه‌ای از «دیپلماسی مهارت» در عصر هوش مصنوعی است. وقتی ۵۰۰ هزار معلم در یک کشور با چارچوب‌ها، ابزارها و استانداردهای یک شرکت فناوری خاص آموزش می‌بینند، آن شرکت نه‌تنها در بازار نرم‌افزار، بلکه در معماری ذهنی نسل آینده نقش‌آفرین می‌شود. چند نکته کلیدی: 1️⃣ اتصال ساختار آموزشی به Microsoft 365، وابستگی زیرساختی بلندمدت ایجاد می‌کند. 2️⃣ آموزش AI در مقیاس ملی، جهت‌گیری ادراکی درباره «استاندارد معتبر فناوری» را تثبیت می‌کند. 3️⃣ پیوند مهارت‌آموزی با Vision 2030، شرکت را به بازیگر راهبردی در تحول اقتصادی کشور بدل می‌سازد. در میدان رقابت ژئوپلیتیک فناوری، سرمایه‌گذاری بر «سواد AI» همان‌قدر اهمیت دارد که سرمایه‌گذاری بر دیتاسنتر و کلود. زیرا آینده رقابت نه فقط بر سر داده، بلکه بر سر «ذهن‌های آموزش‌دیده با یک اکوسیستم خاص» است. 🏷 پیوست خبری–تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 استانداردسازی نیروی انسانی هوش مصنوعی در امارات؛ گام جدید در حکمرانی فناوری 🔹سازمان آموزشی امنیت سایبری EC-Council در دبی از «Enterprise AI Credential Suite» رونمایی کرد؛ بسته‌ای از گواهی‌نامه‌های تخصصی مبتنی بر نقش سازمانی که با هدف تقویت آمادگی نیروی کار هوش مصنوعی در امارات طراحی شده است. این اقدام در چارچوب «راهبرد ملی هوش مصنوعی ۲۰۳۱ امارات» انجام می‌شود؛ سندی کلان که قصد دارد امارات را به یکی از قطب‌های جهانی AI تبدیل کند و برآورد می‌کند هوش مصنوعی می‌تواند تا ۳۳۵ میلیارد درهم به رشد اقتصادی کشور بیفزاید. 🔻چه گواهی‌هایی معرفی شد؟ چهار مسیر تخصصی جدید معرفی شده‌اند: 1️⃣ Artificial Intelligence Essentials (AIE) 2️⃣ Certified AI Program Manager (CAIPM) 3️⃣ Certified Offensive AI Security Professional (COASP) 4️⃣ Certified Responsible AI Governance and Ethics Professional (CRAGE) همچنین نسخه به‌روزشده برنامه Certified CISO v4 نیز ارائه شده است. این مجموعه بر اساس چارچوب «Adopt. Defend. Govern.» طراحی شده؛ یعنی پذیرش، دفاع و حکمرانی هوش مصنوعی از مرحله استقرار تا بهره‌برداری. ا🔻مارات صرفاً به دنبال واردات ابزار AI نیست، بلکه در حال ساخت لایه‌های حکمرانی، امنیت و مدیریت پروژه پیرامون آن است. این یعنی شکل‌دهی به «نخبگان اجرایی AI» پیش از گسترش کامل کاربردها. وقتی یک کشور، چارچوب‌های رسمی گواهی‌نامه و استاندارد حرفه‌ای AI را نهادینه می‌کند، در واقع در حال تعیین قواعد بازی بازار کار و جهت‌دهی به مدل‌های پیاده‌سازی فناوری است. حضور گواهی «Offensive AI Security» نشان می‌دهد تهدیدات مبتنی بر هوش مصنوعی جدی گرفته شده‌اند و امارات به‌دنبال تربیت نیروهایی است که بتوانند سامانه‌های AI را هم پیاده‌سازی و هم محافظت کنند. در رقابت منطقه‌ای فناوری، کشورهایی پیشتاز خواهند بود که علاوه بر جذب فناوری، بتوانند چارچوب‌های بومی حکمرانی و امنیت آن را نیز شکل دهند. آینده AI نه فقط به توسعه الگوریتم‌ها، بلکه به تربیت مدیران، ناظران و مدافعان آن وابسته است. 🏷 پیوست خبری–تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 مهندسی امنیت با هوش مصنوعی؛ اتحاد اریکسون و stc در قلب زیست‌بوم فناوری عربستان | World Defense Show – Riyadh | 🔹در حاشیه نمایشگاه دفاع جهانی در ریاض، شرکت مخابراتی «specialized by stc» و غول زیرساخت‌های ارتباطی Ericsson با امضای یک تفاهم‌نامه همکاری (MoU)، از برنامه‌ای برای توسعه ارتباطات مأموریت‌بحرانی (Mission-Critical Communications) در عربستان سعودی خبر دادند. این همکاری با هدف ارتقای توانمندی‌های امنیت عمومی و تسریع راهکارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در چارچوب چشم‌انداز ۲۰۳۰ این کشور تعریف شده است. 🔹این تفاهم‌نامه، زیرساخت دیجیتال سراسری specialized by stc را با تخصص جهانی اریکسون در شبکه‌های امن و با دسترس‌پذیری بالا پیوند می‌دهد. تمرکز اصلی، تجهیز نیروهای خط مقدم پلیس، اورژانس، دفاع مدنی و مدیریت بحران به ابزارهای ارتباطی بلادرنگ و پایدار است؛ از جمله: سامانه‌های Mission-Critical Push-to-Talk و Push-to-Video تحلیل رخدادها با بهره‌گیری از هوش مصنوعی خدمات مکان‌یابی با دقت بالا 🔻یکپارچه‌سازی داده و میدان عملیات بر اساس این طرح، حسگرهای اینترنت اشیاء (IoT) و سامانه‌های خودروهای هوشمند در یک چارچوب ارتباطی یکپارچه ادغام می‌شوند تا سرعت واکنش اضطراری افزایش یافته و هماهنگی میان نهادها تقویت شود. همچنین برنامه‌های اعتبارسنجی مشترک و شبیه‌سازی سناریوهای پرفشار برای تضمین ارتباط امن و بدون وقفه در شرایط بحران اجرا خواهد شد. 🔹مدیران دو طرف تأکید کرده‌اند که این همکاری، بخشی از مسیر کلان تحول دیجیتال عربستان در قالب Vision 2030 است و هدف آن افزایش تاب‌آوری ملی و آمادگی سراسری در وضعیت‌های اضطراری است. در ظاهر، این پروژه یک ارتقای فنی در حوزه ارتباطات اضطراری است؛ اما در سطح عمیق‌تر، ما با شکل‌گیری یک «زیرساخت حکمرانی داده‌محور» مواجهیم. ترکیب هوش مصنوعی، تحلیل بلادرنگ رخداد، مکان‌یابی دقیق و یکپارچه‌سازی حسگرها، صرفاً کارایی عملیاتی را افزایش نمی‌دهد، بلکه به ایجاد یک شبکه نظارت هوشمند و پیش‌دستانه منجر می‌شود. در میدان رقابت ژئوپلیتیک فناوری، چنین پروژه‌هایی سه کارکرد کلیدی دارند: 1. تثبیت وابستگی راهبردی به تأمین‌کننده خارجی زیرساخت حیاتی؛ 2. ارتقای ظرفیت کنترل بحران با اتکا به تحلیل داده‌های انبوه؛ 3. بازتعریف امنیت عمومی به‌عنوان مسئله‌ای داده‌محور و الگوریتمی. 🏷 پیوست خبری–تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 مهندسی تأمل در عصر الگوریتم «Cognitive Bloom» | Dezeen | 🔹در بحبوحه استفاده فزاینده از چت‌بات‌هایی مانند ChatGPT برای حمایت‌های روانی در حالی‌که اساساً برای چنین کارکردی طراحی نشده‌اند یک پروژه مفهومی جدید تلاش کرده نسبت انسان و هوش مصنوعی را از «مصرف سریع پاسخ» به «تأمل عمیق» تغییر دهد. 🔹پروژه «Cognitive Bloom» حاصل همکاری استودیوی طراحی صنعتی لندنی Map Project Office و چانوو لی، فارغ‌التحصیل کالج سلطنتی هنر لندن. این طرح، یک دستگاه خانگی مبتنی بر هوش مصنوعی را تصور می‌کند که کاربر را به آیین روزانه خودبازاندیشی دعوت می‌کند و در صورت تداوم این عادت، یک باغ مجازی را به‌تدریج رشد می‌دهد. 🔻معماری دستگاه Cognitive Bloom از دو بخش تشکیل شده: «Pond» (حوضچه): ماژول قابل‌حمل برای تعامل و تأمل «Garden» (باغ): نمایشگر رشد تدریجی گیاهان مجازی بر اساس استمرار کاربر کاربر با برداشتن Pond و فشردن لبه دستگاه، یکی از چهار حالت تأمل را انتخاب می‌کند: تفکر انتقادی، حمایت عاطفی، خودفهمی یا تصمیم‌گیری. سپس دستگاه جریانی از واژگان (Wordstream) را نمایش می‌دهد؛ جملاتی در اول‌شخص مانند «من درباره… چه احساسی داشتم؟» که واژه‌به‌واژه و با سرعت قابل تنظیم ظاهر می‌شوند. این طراحی، از فناوری‌های تندخوانی الهام گرفته و هدف آن افزایش تمرکز شناختی است. 🔹نکته مهم آن است که سازندگان تأکید دارند سامانه قرار نیست کاربر را «تأیید» یا در اتاق پژواک شناختی حبس کند، بلکه باید به‌طور ملایم افق فکری او را گسترش دهد. داده‌های مکالمات به‌صورت محلی روی دستگاه ذخیره می‌شود و نه در فضای ابری؛ رویکردی که در فضای پرچالش حریم خصوصی، معنای خاصی دارد. 🔺این طرح صرفاً یک گجت طراحی صنعتی نیست، بلکه بازتاب یک چرخش گفتمانی درباره نقش هوش مصنوعی در زیست روزمره است: به‌جای «پاسخ فوری»، «پرسش هدایت‌شده» را برجسته می‌کند؛ به‌جای اعتیاد به بازخورد سریع، «انضباط ذهنی» را تقویت می‌کند؛ و به‌جای انتقال داده به کلود، بر ذخیره‌سازی محلی تأکید دارد. بزارهایی که «ریتم توجه» و «کیفیت تمرکز» را مهندسی می‌کنند، اهمیتی فراتر از ظاهرشان دارند. Cognitive Bloom نشان می‌دهد آینده رقابت فناورانه صرفاً بر سر قدرت پردازش نیست، بلکه بر سر طراحی الگوهای توجه، تأمل و خودآگاهی است. 🔹استودیوی Map که توسط ادوارد باربر و جی آزگربی بنیان گذاشته شده و اکنون زیرمجموعه AKQA است، پیش‌تر نیز پروژه‌هایی در تقاطع طراحی و فناوری اجرا کرده بود. اما این پروژه مفهومی، به‌گفته مدیران آن، فرصتی بوده برای بازاندیشی انتقادی درباره اینکه «واقعاً چه استفاده‌ای از AI درست است». 🏷 پیوست خبری–تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 هوش مصنوعی در میدان نبرد روایت‌ها؛ بازخوانی عملیات سایبری منسوب به «RedKitten» علیه شبکه‌های ضدایرانی 🔹یک گزارش منتشرشده در رسانه تخصصی The Hacker News مدعی است بازیگران تهدید منتسب به ایران، در قالب کارزار موسوم به «RedKitten»، از مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) برای پشتیبانی از حملات سایبری علیه افراد و نهادهای غیردولتی فعال در پوشش اعتراضات سراسری و گزارش‌های حقوق بشری استفاده کرده‌اند. این روایت در چارچوب ادبیات رایج غربی درباره «عملیات نفوذ سایبری ایران» تنظیم شده و تلاش دارد پیوندی مستقیم میان فناوری هوش مصنوعی و فعالیت‌های سایبری منتسب به تهران برقرار کند. 🔹بر اساس گزارش شرکت امنیت سایبری فرانسوی HarfangLab، زنجیره نفوذ با ارسال یک آرشیو 7-ZIP با نام فارسی آغاز شده که حاوی فایل‌های اکسل مایکروسافت بوده و ادعا می‌کرد اطلاعاتی درباره کشته‌شدگان اعتراضات را در بر دارد. در این فایل‌ها، ماکروی VBA مخربی تعبیه شده بود که فعال‌سازی آن به تزریق AppDomainManager و بارگذاری ایمپلنتی موسوم به «SloppyMIO» منجر می‌شد؛ بدافزاری مبتنی بر زبان C که از GitHub به‌عنوان «dead drop resolver» برای دریافت و مدیریت ماژول‌ها استفاده می‌کند. 🔹طبق این ادعا، SloppyMIO قادر به بازیابی و کش‌کردن ماژول‌های مختلف، اجرای دستورات دلخواه، استخراج فایل‌ها و توزیع بدافزارهای تکمیلی است. نکته قابل‌تأمل آنکه زیرساخت‌های مورد استفاده از جمله GitHub، Google Drive و Telegram همگی پلتفرم‌های تجاری و عمومی هستند؛ موضوعی که به‌گفته HarfangLab، ردیابی مبتنی بر زیرساخت را دشوار می‌کند، اما در عین حال ردپاهای فراداده‌ای خاصی نیز برجای می‌گذارد. 🔹در ادامه این خط خبری، به کارزار فیشینگ علیه نریمان غریب، فعال ایرانی مقیم بریتانیا، و همچنین افشای گسترده داده‌ها درباره گروه هکری موسوم به «Charming Kitten» اشاره شده است؛ گروهی که در ادبیات امنیت سایبری غرب، غالباً به ایران نسبت داده می‌شود. 🔻اما فراتر از جزئیات فنی، پیوند زدن نام ایران با «هوش مصنوعی» در بستر عملیات سایبری، دو کارکرد هم‌زمان دارد: ۱. القای تصویری از یک تهدید فناورانه پیچیده و رو به رشد؛ ۲. مشروع‌سازی گفتمان مهار دیجیتال و فشارهای سایبری علیه ایران در سطح بین‌المللی. در میدان جنگ شناختی، صرفِ انتساب یک عملیات به ایران، آن هم با برچسب استفاده از LLM، می‌تواند به تولید «اثر بازدارندگی رسانه‌ای» یا «تهدیدسازی پیش‌دستانه» بینجامد؛ حتی پیش از آنکه انتساب فنی به‌طور مستقل و بی‌طرفانه راستی‌آزمایی شود. 🔺از این منظر، ما با دو لایه مواجهیم: لایه فنی: استفاده از ماکروهای VBA، تزریق AppDomainManager و بهره‌گیری از زیرساخت‌های ابری عمومی؛ لایه شناختی: روایت‌سازی درباره «ایرانِ مسلح به هوش مصنوعی» در حوزه سایبری. 🏷 پیوست خبری–تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت