💠 خیزش «فراعنه دیجیتال» در مصر؛ رونمایی از مدل زبانی «کارناک» و معماری شناختی مصر برای رهبری هوش مصنوعی در خاورمیانه و آفریقا 🔹مصر با پایان دادن به نخستین اجلاس منطقه‌ای AI Everything MEA (۱۳ فوریه ۲۰۲۶)، گامی بلند برای تثبیت خود به‌عنوان قطب نوآوری و سرمایه‌گذاری دیجیتال برداشت. این رویداد که تحت نظارت عبدالفتاح السیسی برگزار شد، میزبان بیش از ۳۵۰ شرکت متمرکز بر هوش مصنوعی و ۱۰۰ سرمایه‌گذار جهانی بود تا استراتژی ملی هوش مصنوعی مصر (فاز دوم: ۲۰۳۰-۲۰۲۵) را وارد مرحله عملیاتی کند. 🔹راهبردی‌ترین دستاورد این اجلاس، رونمایی از «کارناک» (Karnak) بود؛ یک مدل زبانی بزرگ ملی (National LLM) که در زیرساخت دیجیتال عمومی مصر ادغام شده است. این مدل با پارامترهای ۳۰ تا ۸۰ میلیارد، در کلاس خود یکی از برترین مدل‌های زبان عربی محسوب می‌شود. «کارناک» قرار است به عنوان زیربنای حاکمیتی برای استارتاپ‌ها عمل کند تا وابستگی به مدل‌های غربی کاهش یابد. 🔹در لایه‌ی «مهندسی اجتماعی و آموزشی»، دولت از «Sia» رونمایی کرد؛ یک معلم خصوصی هوش مصنوعی که وظیفه آموزش زبان عربی و تاریخ مصر به دانش‌آموزان را بر عهده دارد. این ابزار عملاً یک مکانیزم «شکل‌دهی شناختی» برای نسل جدید است. همچنین دستیار هوشمند حقوقی برای شهروندان و پلتفرم‌های زبانی «Bel Masry» (برای درک گویش عامیانه مصری) و «Tarjuman» معرفی شدند که نشان‌دهنده تلاش برای حفظ «حاکمیت زبانی» در عصر دیجیتال است. 🔹بعد نظارتی و کنترلی دولت نیز با ابزارهایی مانند AcQua و REACT تقویت شده است. این سیستم‌ها با استفاده از پردازش زبان طبیعی (NLP)، تماس‌های مراکز خدمات مشتریان را شنود و تحلیل می‌کنند تا «اقدامات غیرحرفه‌ای» یا انحرافات را شناسایی کنند. در حوزه سلامت زیستی نیز، مدل‌های بومی برای تشخیص زودهنگام رتینوپاتی دیابتی و سرطان سینه با داده‌های بومی آموزش دیده‌اند که گامی مهم در «امنیت زیستی داده‌محور» است. 🔺پیام پنهان این اجلاس، گذار قاهره از «مصرف‌کننده فناوری» به «مولد ساختارهای شناختی» است. وقتی دولتی مدل زبانی ملی (Karnak) می‌سازد و آموزش تاریخ (Sia) و نظارت بر مکالمات (AcQua) را به هوش مصنوعی می‌سپارد، در حال معماری یک «دولت پلتفرمی» است که در آن روایت‌های تاریخی، تعاملات اجتماعی و سلامت جسمی شهروندان در یک ماتریس داده‌محورِ قابل کنترل مدیریت می‌شود. 🔻همکاری مصر با برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP) برای صادرات این راهکارها به سایر کشورهای عربی و آفریقایی (طرح AI-Share)، نشان می‌دهد که قاهره قصد دارد «دیپلماسی الگوریتمی» را جایگزین دیپلماسی سنتی کند. در جهان ۲۰۲۶، قدرت نفوذ یک کشور نه فقط با ارتش، بلکه با ضریب نفوذ «مدل‌های زبانی» و استانداردهای داده‌ای آن در کشورهای همسایه سنجیده می‌شود. 🏷 پیوست خبری 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 گیگاوات در خدمت متاورس؛ خیز ۱۰ میلیارد دلاری «متا» برای تسخیر زیرساخت‌های شناختی 🔹شرکت متا (Meta) از آغاز احداث یکی از عظیم‌ترین مراکز داده جهان در ایالت ایندیانا خبر داد. این پردیس ایالتی با ظرفیت خیره‌کننده ۱ گیگاوات و سرمایه‌گذاری ۱۰ میلیارد دلاری، به عنوان قلب تپنده پردازش‌های هوش مصنوعی و محصولات اصلی این شرکت عمل خواهد کرد. این پروژه نه تنها یک مرکز ذخیره‌سازی، بلکه یک «نیروگاه ادراکی» برای مدیریت حجم عظیم داده‌های رفتاری و مدل‌های زبانی پیشرفته است. 🔹ویژگی‌های فنی و راهبردی: ظرفیت ۱ گیگاواتی: این حجم از توان الکتریکی نشان‌دهنده نیاز بی‌پایان مدل‌های جدید AI به انرژی برای تحلیل و پیش‌بینی الگوهای انسانی است. معماری منعطف: طراحی این مرکز به گونه‌ای است که به صورت پویا بین «بارهای کاری هوش مصنوعی» و «محصولات هسته‌ای» (اینستاگرام، واتس‌اپ و فیس‌بوک) سوئیچ می‌کند؛ نوعی یکپارچگی میان شبکه‌های اجتماعی و مدل‌های تصمیم‌ساز. سیستم خنک‌کننده مایع (Liquid-Cooled): استفاده از چرخه‌های بسته آب برای خنک نگه داشتن سرورهایی که با پهنای باند بالا، در حال پردازش میلیاردها داده در ثانیه هستند. 🔹استراتژی «حکمرانی از طریق رفاه»: متا برای پذیرش اجتماعی این غول تکنولوژی، استراتژی «مسئولیت اجتماعی» را در ابعادی وسیع اجرا کرده است؛ از جمله تخصیص سالانه ۱ میلیون دلار برای پرداخت قبض برق خانواده‌های نیازمند منطقه و سرمایه‌گذاری ۱۲۰ میلیون دلاری در زیرساخت‌های آب و جاده‌ای. این اقدام عملاً لایه‌های حکمرانی محلی را با منافع تکنولوژیک متا گره می‌زند. 🔺 رقابت در هوش مصنوعی اکنون از لایه «الگوریتم» به لایه «زیرساخت و انرژی» منتقل شده است. هر شرکتی که «گیگاوات» بیشتری در اختیار داشته باشد، قدرت محاسباتی بالاتری برای جهت‌دهی به جریان‌های اطلاعاتی جهان خواهد داشت. تبدیل منابع فیزیکی (آب و برقِ ایالت ایندیانا) به «هوش دیجیتال» (AI)، شکلی از مبادله منابع زیستی با قدرت نرم است. متا با بازگرداندن آب به مزارع از طریق فناوری‌های هوشمند، در حال ایجاد یک وابستگی اکولوژیک-دیجیتال برای جوامع محلی است. وقتی یک ابرشرکت، زیرساخت‌های حیاتی (آب، جاده، برق) یک منطقه را تأمین می‌کند، عملاً به حکمرانِ نامرئی آن منطقه تبدیل می‌شود. این تمرکز قدرت، به متا اجازه می‌دهد تا آزمایشگاه‌های بزرگ انسانی خود را برای ارتقای مدل‌های شناختی، با کمترین اصطکاک سیاسی و اجتماعی توسعه دهد. 🏷 پیوست خبری 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 زیرساخت‌های نبرد دیجیتال؛ پروتکل‌های A2A و MCP #پارت_دوم 🔺خط مونتاژ دیجیتال؛ وقتی ایجنت‌ها با هم مذاکره می‌کنند یکی از پیچیده‌ترین بخش‌های گزارش گوگل، معرفی مفهوم «خط مونتاژ دیجیتال» است. در سال ۲۰۲۶، فرآیندهای بیزنس به صورت مجمع‌الجزایری از ایجنت‌ها اداره می‌شوند که از طریق پروتکل‌های باز با هم در ارتباط هستند. 🔹جزئیات فنی و امنیتی: ۱. پروتکل A2A (Agent-to-Agent): این استاندارد باز اجازه می‌دهد ایجنت‌های مختلف (حتی از شرکت‌های رقیب) با هم تعامل کنند. این یعنی یک «اکوسیستم هوشمند یکپارچه» که در آن ایجنت مارکتینگ مستقیماً با ایجنت فروش و لجستیک تبادل داده می‌کند. ۲. پروتکل MCP (Model Context Protocol): حل مشکل دانش منجمد مدل‌ها. ایجنت‌ها از طریق MCP به دیتابیس‌های زنده (Ground Truth) متصل می‌شوند تا پاسخ‌ها بر اساس واقعیتِ لحظه‌ای سازمان باشد، نه توهمات مدل. ۳. امنیت عامل‌محور (Agentic SOC): در ۲۰۲۶، امنیت از حالت «هشدار-محور» به «اقدام-محور» تغییر می‌یابد. ایجنت‌های امنیتی نه تنها تهدید را شناسایی می‌کنند، بلکه به صورت خودکار عملیات Remediation (ترمیم) را انجام می‌دهند. این یکپارچگی سیستمی، «سطح حمله» (Attack Surface) را به شدت گسترش می‌دهد. در جنگ‌های شناختی آینده، نفوذ به یک ایجنت به معنای نفوذ به کل زنجیره تصمیم‌گیری سازمان خواهد بود. 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 تسلیحات عملیاتی؛ ۱۰ هک کاربردی برای برتری در میدان #پارت_سوم 🔺از فرضیه تا عملیات؛ چگونه از فردا یک «سازمان ایجنتیک» بسازیم؟ کتابچه راهنمای گوگل (Handbook) ۱۰ مورد استفاده عملیاتی را معرفی می‌کند که هر کدام به تنهایی یک «افزاینده قدرت» (Force Multiplier) هستند. برگزیده‌ترین راهکارهای عملیاتی: ۱. Deep Research (تحقیق عمیق): ایجنت‌های جدید می‌توانند صدها منبع وب و دیتابیس داخلی را در چند دقیقه بررسی کرده و گزارش‌های تحلیلی بنویسند. این یعنی کاهش زمان تحقیق از «هفته‌ها» به «دقیقه‌ها». ۲. NotebookLM و تبدیل داده به پادکست: توانایی تبدیل گزارش‌های خشک مالی یا فنی به محتوای صوتی تعاملی؛ این یعنی ارتقای درک شناختی تیم‌ها در کوتاه‌ترین زمان ممکن. ۳. تولید ایده (Idea Generation): ایجنت‌ها می‌توانند ۱۰۰۰ ایده طراحی را تولید، رتبه‌بندی و نقاط ضعف و قوت هرکدام را استخراج کنند. انسان فقط «بهترین» را انتخاب می‌کند. ۴. توسعه نرم‌افزار ایجنت‌محور: استفاده از Gemini Code Assist برای شناسایی باگ‌ها و تولید کدهای Boilerplate؛ ایجنت‌ها اینجا به عنوان «برنامه‌نویسانِ همراه» عمل می‌کنند. طبق پیش‌بینی گارتنر در این گزارش، تا سال ۲۰۲۸، حدود ۳۳٪ از اپلیکیشن‌های سازمانی دارای AI ایجنتیک خواهند بود. ما در متاکاگ معتقدیم این تغییر، تنها یک پیشرفت فنی نیست، بلکه یک «جهش تکاملی در مدیریت اطلاعات» است. سازمان‌هایی که یاد نگیرند ایجنت‌های خود را بسازند (Build your own agent)، در دنیای پرشتاب ۲۰۲۶ عملاً نابینا و فلج خواهند بود. 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

: 💠 خیز «بایت‌دنس» برای تسخیر عصر «هوش مصنوعی عامل‌محور»؛ پاتک چین به سیلیکون‌ولی با استراتژی ارزان‌سازی و نبرد بر سر «سیستم‌عامل زندگی» 🔹شرکت «بایت‌دنس» (مالک تیک‌تاک) در اقدامی تهاجمی و هم‌زمان با آغاز تعطیلات سال نو چینی، مدل هوش مصنوعی Doubao 2.0 را رونمایی کرد. این اقدام تلاشی است برای تکرار نکردن غافلگیری سال گذشته، زمانی که شرکت چینی DeepSeek با عرضه مدلی قدرتمند و ارزان، سیلیکون‌ولی را در شوک فرو برد. بایت‌دنس با پیش‌دستی نسبت به نسخه جدید DeepSeek، قصد دارد هژمونی خود را در بازار داخلی و خارجی تثبیت کند. 🔹مدل Doubao 2.0 برای ورود به «عصر ایجنت‌ها» (Agent Era) طراحی شده است؛ دورانی که هوش مصنوعی دیگر صرفاً به سوالات پاسخ نمی‌دهد، بلکه «وظایف پیچیده دنیای واقعی» را اجرا می‌کند. طبق ادعای بایت‌دنس، نسخه حرفه‌ای این مدل از نظر توانایی استدلال پیچیده و اجرای چندمرحله‌ای وظایف، با غول‌های آمریکایی نظیر GPT 5.2 (اُپن‌ای‌آی) و Gemini 3 Pro (گوگل) برابری می‌کند، اما با هزینه‌ای که تقریباً «یک مرتبه بزرگی» (۱۰ برابر) کمتر است. 🔹همزمان، مدل تولید ویدئوی این شرکت با نام Seedance 2.0 نیز که پنج‌شنبه منتشر شد، در شبکه‌های اجتماعی طوفان به پا کرده و حتی تحسین ایلان ماسک را در پلتفرم X برانگیخته است. بایت‌دنس تأکید دارد که مزیت قیمتی این مدل‌ها در عصر جدید حیاتی است، زیرا انجام وظایف پیچیده نیازمند استنتاج‌های کلان و مصرف توکن‌های بسیار زیاد است که مدل‌های گران‌قیمت غربی را غیراقتصادی می‌کند. 🔹در میدان نبرد داخلی، آمارهای «کوئست‌موبایل» نشان می‌دهد Doubao با ۱۵۵ میلیون کاربر فعال هفتگی پیشتاز است و DeepSeek با ۸۱.۶ میلیون کاربر در رتبه دوم قرار دارد. این در حالی است که رقبا بیکار ننشسته‌اند؛ علی‌بابا اخیراً یک کمپین ۴۰۰ میلیون دلاری برای جذب کاربر به سمت مدل Qwen خود راه انداخته که امکان خرید غذا و نوشیدنی مستقیماً درون چت‌بات را فراهم می‌کند. 🔺این رویداد نشان‌دهنده گذار از «جنگ چت‌بات‌ها» به «نبرد کارگزاران هوشمند» است. بایت‌دنس با کاهش چشمگیر هزینه‌ی «استنتاج» (Inference)، در حال دموکراتیزه کردن هوش مصنوعی سطح بالا است. وقتی یک مدل چینی بتواند با یک‌دهم قیمت، عملکردی مشابه GPT 5.2 ارائه دهد، عملاً انحصار زیرساختی شرکت‌های آمریکایی را به چالش می‌کشد. مفهوم «عصر ایجنت» یعنی سپردن عاملیت و تصمیم‌گیری‌های روزمره کاربران به الگوریتم؛ و هر کس در این نبرد پیروز شود، کنترل لایه‌ی رابط میان انسان و واقعیت دیجیتال را در دست خواهد گرفت. 🔻انتشار این مدل‌ها در آستانه سال نو چینی، یک مهندسی زمان‌بندی دقیق برای تسخیر «فضای روانی» جامعه است. بایت‌دنس و رقبای چینی‌اش در حال ساخت اکوسیستمی هستند که در آن هوش مصنوعی نه یک کالای لوکس، بلکه ابزاری ارزان و همه‌جا حاضر (Ubiquitous) باشد. این استراتژی، لبه‌ی نبرد شناختی را از «تولید محتوا» به «انجام خدمات» تغییر می‌دهد؛ جایی که وابستگی کاربر به پلتفرم، عمیق‌تر و جدایی‌ناپذیرتر خواهد شد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠«هم‌رزمان الگوریتمی»؛ جداسازی «تصمیم» از «انسان» و دکترین نبرد هوایی توزیع‌شده 🔹نیروی هوایی ایالات متحده (USAF) رسماً از استراتژی نرم‌افزاری خود برای برنامه «هواگردهای رزمی مشترک» (CCA) پرده برداشت. در این طرح، دو غول صنعت هوافضا و فناوری، یعنی Collins Aerospace و Shield AI، وظیفه توسعه «مغز متفکر» یا همان نرم‌افزار خودمختاری مأموریتی را بر عهده گرفته‌اند. این نرم‌افزار قرار است بر روی پهپادهای پیشرفته‌ای که توسط General Atomics و Anduril ساخته می‌شوند، سوار شود تا مفهوم «وینگ‌من وفادار» (Loyal Wingman) را از تئوری به میدان نبرد بیاورد. 🔹نکته کلیدی و شناختی این پروژه، تفکیک لایه‌های هوش مصنوعی است. این شرکت‌ها در حال توسعه «خودمختاری مأموریتی» (Mission Autonomy) هستند؛ لایه‌ای که به پهپاد اجازه می‌دهد در پاسخ به دستورات انتزاعی خلبانِ انسان (مانند "منطقه را پاکسازی کن")، اقدامات پیچیده تاکتیکی انجام دهد (مثل تغییر مسیر پویا، درگیری با موانع، یا دور زدن مناطق ممنوعه). این لایه کاملاً مجزا از «خودمختاری پروازی» (مانند تیک‌آف، لندینگ و ناوبری پایه) است. در واقع، تمرکز بر ارتقای سطح «ادراک و تصمیم» ماشین است، نه صرفاً «حرکت» آن. 🔹در این رقابت، دو تیم شکل گرفته که نماد تقابل «سنت پنتاگون» و «جسارت سیلیکون‌ولی» هستند: ۱. تیم کلاسیک: شرکت General Atomics (سازنده بدنه) با همکاری Collins Aerospace (سازنده نرم‌افزار). ۲. تیم نوآور: شرکت Anduril (سازنده بدنه) با همکاری Shield AI (سازنده نرم‌افزار). ژنرال اتمیکس اعلام کرده که پهپاد مدل YFQ-42A خود را با نرم‌افزار "Sidekick" کالینز پرواز داده و توانسته بیش از ۴ ساعت دستورات پیچیده را با دقت بالا اجرا کند. در مقابل، شیلد ای‌آی قرار است نرم‌افزار معروف خود یعنی "Hivemind" را در ماه‌های آینده روی پهپاد YFQ-44A اندوریل آزمایش کند. 🔹حرکت راهبردی نیروی هوایی، الزام تمام پیمانکاران به پیروی از «معماری مرجع دولتی خودمختاری» (A-GRA) است. این استاندارد باز (Open Architecture) به ارتش اجازه می‌دهد تا از «قفل‌شدگی فروشنده» (Vendor Lock-in) فرار کند. به بیان دیگر، پنتاگون در حال ساخت یک «اکوسیستم ماژولار شناختی» است که در آن می‌توان بهترین الگوریتم‌های جنگی را فارغ از اینکه چه کسی آن را نوشته یا روی چه بدنه‌ای سوار است، به سرعت در میدان نبرد بارگذاری (Deploy) کرد. 🔺 این پروژه فراتر از ساخت یک پهپاد بدون سرنشین است؛ این آغاز «جنگ الگوریتمی مقیاس‌پذیر» است. ۱. تغییر بار شناختی (Cognitive Load Shift): خلبان انسان دیگر یک «اپراتور» نیست، بلکه به یک «مدیر نبرد» (Battle Manager) تبدیل می‌شود. لایه نرم‌افزاری مأموریت، بار پردازش داده‌های محیطی و تاکتیکی را از دوش انسان برمی‌دارد تا انسان تنها بر «نیات راهبردی» تمرکز کند. ۲. سرعت تصمیم (OODA Loop): با استفاده از هوش مصنوعی توزیع‌شده، چرخه «مشاهده، جهت‌گیری، تصمیم و اقدام» دشمن شکسته می‌شود، زیرا ماشین‌ها بسیار سریع‌تر از انسان در محیط‌های پرخطر تصمیم می‌گیرند. ۳. تکثیرپذیری هوش: جداسازی نرم‌افزار از سخت‌افزار (از طریق A-GRA) یعنی اگر بدنه پهپاد نابود شود، «تجربه و هوش» آن باقی می‌ماند و می‌تواند بلافاصله روی یک پلتفرم دیگر تکثیر شود. ما با لشکری روبه‌رو هستیم که بدن‌های متفاوت، اما مغزی مشترک و شبکه شده دارند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 فراتر از سیلیکون‌ولی؛ بلوک شرق و خاورمیانه در مسیر «هوش مصنوعی انسان‌محور» و استقلال شناختی 🔹هند و امارات متحده عربی (UAE) با عبور از الگوهای سنتی سیلیکون‌ولی، همکاری راهبردی جدیدی را برای توسعه مدل‌های هوش مصنوعی «انسان‌محور» آغاز کرده‌اند. این توافق که در پی سفر رسمی شیخ محمد بن زاید به دهلی‌نو در ژانویه ۲۰۲۶ تثبیت شد، بر ایجاد یک اکوسیستم مشترک شامل زیرساخت‌های پردازشی عظیم، چارچوب‌های اخلاقی بومی و توسعه نیروی کار متخصص تمرکز دارد. هدف اصلی این اتحاد، فراتر رفتن از منافع تجاری صرف و دستیابی به مدلی از فناوری است که بر رفاه اجتماعی و حاکمیت داده ملی تأکید می‌کند. 🔹محورهای کلیدی این هم‌پیمانی: ▫️حاکمیت بر داده و زیرساخت: دو کشور در حال سرمایه‌گذاری بر روی زیرساخت‌های پردازشی با عملکرد بالا (HPC) هستند تا مدل‌های بزرگ زبانی (LLM) اختصاصی خود را آموزش دهند. این اقدام پاسخی است به انحصار ابزارهای غربی و چینی. ▫️راهبرد «هوش مصنوعی برای همه»: هند با تکیه بر استراتژی ملی خود، قصد دارد هوش مصنوعی را در بخش‌های حساس مانند سلامت، کشاورزی و خدمات عمومی دیجیتال (Digital Public Infrastructure) ادغام کند تا شکاف‌های اجتماعی را پوشش دهد. ▫️اجلاس India-AI Impact 2026: این نشست که هم‌اکنون (۱۶ تا ۲۰ فوریه ۲۰۲۶) در دهلی‌نو در حال برگزاری است، به دنبال تدوین یک نقشه راه جهانی برای هوش مصنوعی مسئولانه است که با ارزش‌های فرهنگی و نیازهای اقتصادی کشورهای در حال توسعه همخوانی داشته باشد. 🔹چالش‌های پیش رو: تفاوت‌های فرهنگی و حقوقی میان دهلی‌نو و دبی، فرآیند تدوین «اخلاق واحد هوش مصنوعی» را با پیچیدگی‌هایی روبرو کرده است؛ با این حال، هر دو طرف بر ضرورت ایجاد یک قطب قدرت جدید در برابر قطب‌های موجود (آمریکا و چین) توافق دارند. 🔺این همکاری فراتر از یک قرارداد تجاری، یک «شورش فناورانه» علیه هژمونی دیجیتال غرب است: ۱. بومی‌سازی ادراک (Cognitive Indigenization): مدل‌های هوش مصنوعی غربی حامل سوگیری‌های فرهنگی و ارزشی خاصی هستند. هند و امارات با تلاش برای ساخت مدل‌های بومی، در واقع به دنبال صیانت از «ساختار شناختی» شهروندان خود در برابر روایت‌های تحمیلی الگوریتم‌های بیگانه هستند. ۲. هوش مصنوعی به مثابه «کالای عمومی»: برخلاف نگاه سرمایه‌داری که هوش مصنوعی را ابزاری برای سودآوری می‌بیند، این بلوک جدید در حال بازتعریف آن به عنوان یک زیرساخت حیاتی عمومی (مانند آب یا برق) است. این تغییر رویکرد، پتانسیل بالایی برای جذب کشورهای «جنوب جهانی» دارد که از استعمار دیجیتال خسته‌اند. ۳. تکثرگرایی اخلاقی در برابر جزم‌اندیشی تکنولوژیک: تأکید بر «انسان‌محوری» در این اتحاد، یک حرکت هوشمندانه در جنگ نرم است. آن‌ها با قرار دادن «انسان» در مرکز (به جای «سرمایه» در مدل غربی یا «دولت» در مدل چینی)، در حال ایجاد یک برند شناختی جدید هستند که می‌تواند موازنه قدرت را در حکمرانی جهانی اینترنت تغییر دهد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت