دنیا واقعا ساز و کارش طوریه که خیلی مرض داره🙏 وقتی نمی‌ریم این سازوکار رو یاد بگیریم ، فقط در طول مدت زندگیمون عذاب میکشیم.احتمالا.

دنیا میتونی بری گریه کنی،چون من قراره بهت اهمیت ندم🙏

دنیای امروزی داره حقیقت عشق رو لگدمال می‌کنه و اونو تبدیل کرده به ی چیز پَست و بدردنخور و پر از فریب و دروغ. ما انسان ها داریم چیکار میکنیم با خودمون؟

خلاصه که بیکار نمونین. برای خودتون ارزش قائل باشید و ی کاری دست و پا کنین. سعی کنین خودتونو مشغول و پرکار نشون بدید. طوری نباشه که راحت دردسترس باشید و همه بتونن ازتون استفاده کنن و تهش بگن تو خیلی دردسترسی. البته یادتون باشه واقعا مشغول بودن خیلی فرق داره با تظاهر به مشغول بودن. اولیه واقعیه و قابل درک و حقیقت ، دومی چندش آور و نفرت انگیزه. هیچ کس آدمی رو که الکی خودشو مشغول نشون میده و هیچ کاری نمیکنه دوست نداره. ولی مردم برای کسی که واقعا مشغوله و کلی کار انجام میده ارزش قائل هستن و منتظرش میمونن. هی الکی صبر نکنین تا ببینین قراره چه کاری انجام بدید. اصلا مهم نیست اگه احساس می‌کنین آماده نیستید،نمیدونید چیکار کنین،میترسین از شروع کردن و ذهن آشفته ای دارید. اولین فکری که میاد تو سرتون برید دنبالش و انجامش بدید.

‌

میخوام ی چالش بزارم. [هفت روز،هر روز ، انجام کاری که خیلی وقته از زیرش درمیری.] این کار می‌تونه هرچیزی باشه. شروع درس خوندن به صورت جدی ،تموم کردن طراحی ای که خیلی وقته ولش کردید،تمیز کردن گوشه به گوشه اتاقتون، شروع کردن خوندن ی کتاب که خیلی وقته داره خاک میخوره،ژورنال نویسی و هرچیز دیگه ای. فقط این چالش ی قانون داره که اونم اینه: هر روز باید حداقل یک ساعت به اون فعالیت اختصاص بدید و کمتر نشه. پایان هر روز میام و درمورد احساسات و نظراتم درمورد انجام اون فعالیت حرف میزنم،شما هم میتونین احساستون رو تو ناشناس بگید. از امروز شروع میشه تا جمعه.

تهش اینه با کارایی که میکنیم به ورژن بهتری از خودمون تبدیل بشیم.

دختر مورد علاقه ی من مرد.

اوه عجب تراژدی آشنایی. در هر دوره و هر فصل،برای هر انسان.

تازه شهر بازی ام باهاش نرفتم.

راستش دارم میخندم به خودم.

شما اگه هنوز دختر مورد علاقه دارید تا گیم اوور نشده باهاش شهربازی برید.