اونی که فکر می‌کنی الان از شدت خوشی داره میمیره و تو در برابرش ی بدبخت ، لوزر ، بازنده ی بدردنخوری، اون از تو بدبخت تره فقط نشون نمی ده. کی میخوای اینو باور کنی و بعد تمرکز لعنتی تو بیاری تو زندگی خودت و سعی کنی کم کم درستش کنی؟ سنگ فاکینگ بزرگ علامت نزدنه. از ی گوشه ی زندگیت شروع کن ، به اون یارو که از اطرافیانته و فکر می‌کنی تو خوشبختی داره قل میخوره اهمیت نده،اون بدبخت ام خودش ی جور روانیه و داره نمیتونه. ی نفر دیگه هم وجود داره که همین حس رو نسبت به زندگی تو داره

انسان لطفا زود تر یاد بگیر: به زندگی بقیه اهمیت ندی رو خودت تمرکز کنی انقد احساسات احمقانه و چیپ رو وارد روند تصمیم گیریت نکنی کم حرف بزنی و بیشتر عمل کنی.

این مورد آخریه خیلی مهمه. ی کسی می‌گفت اصلا فکر نکن،فقط انجامش بده،با فکر کردن بهش اتفاق خاصی نمیوفته،وقتی شروع کنی انجامش بدی کم کم همه چی شفاف میشه و خود به خود میفهمی چه خبره. قضیه اون چیزه ست که میگه با خوندن درباره آب ها شنا یاد نمی‌گیری.

اگه نظر یا انتقادی داشتید– یا اگه خواستید موضوعی رو بگید که درباره ش حرف بزنیم–

‌

از اونی که تمام زندگیش شده محتوای فلان و دائم از واقعیت فرار می‌کنه و طوری برده ی دوپامین شده که حاضره هرکار احمقانه و ضد انسانی ای رو انجام بده که بهش برسه و کل زندگیش بر اساس لذت گرایی پیش میره و آخرشم برای اینکه عذاب وجدان نگیره اسمشو گذاشته آزادی ، چه توقعی داری که حقیقت رو بفهمه و سمت درست وایسته؟ اونو باید ولش کنی تو حماقت خودش بمیره.

–وقتی ی کاری رو عمومی میکنم، دائم نگرانم نکنه کافی و کامل نباشه و بقیه بگم وای چقدر چیپ و بی ارزش و ناقصی.. اصلا انگار ی خصلته که وقتی میفهمم یکی داره نگاهم می‌کنه از مسیر اصلی و روند طبیعی خودم خارج میشم. هر لحظه احساس کنم با نوشته هام دارم وقت مردمو میگیرم ، خداحافظی میکنم🙏.

ی سری چیزا ی تایم معینی داره. یعنی وقتی همون موقع و تو همون زمان انجام میشه و بدست میاد ،لذت بخش و شگفت‌انگیزه. شاید اگه بعداً هم انجامش بدی و بدستش بیاری ارزش داشته باشه ها ولی به اندازه اون زمان خودش همراه با کلی ذوق و خوشحالی و حس خوب نیست. مثل خوردن لیموشیرینی که تلخ شده،خاصیت داره ولی چون کلی زمان ازش گذشته دیگه مزه نمیده. واقعا...

منتظر هیچ آدمی اون بیرون نمونید. تجربه نشون داده عمیق ترین و خالصانه ترین احساسات و علاقه ها هم نتونستن شخصیت و خواسته ی آدمی رو عوض کنن. منتظر نباشید ی نفر از اون بیرون بیاد تا دستتون رو بگیره و بلندتون کنه،همچین آدمی هرگز نمیاد. سعی کنین خودتون برای خودتون آدم امنی بشید،اونقدر تلاش کنین و رشد کنین که خودتون،امن ترین آدم زندگی خودتون باشید. چیزایی رو بدست بیارید برای خودتون که اگه شخص اول زندگیتون هم از پیشتون رفت ذره ای از هم گسسته نشین. از آدما هیچی در نمیاد ، بهترین و موجه ترینشون هم در بهترین حالت فقط بهت آسیب نمیزنن،ولی همچنان به دنبال منافع خودشون خواهند بود. آدما بدرد نمیخورن،بهشون دل خوش نکنید. یبار برای همیشه حقیقت انسان هارو درک کنید و خودتون رو نجات بدید. ریشه زندگیتون رو روی ی خاک سست بنا نکنید. روی ی حرف ، روی ی علاقه هیجانی،ی دسته گل،ی دوستت دارم بی پشتوانه.. هیچ کس اون بیرون قابل اعتماد نیست تا خلافش ثابت بشه. امن ترین و بهترین آدم زندگیتون خودتونید،نجاتش بدید و دستشو بگیرید.

حالا سوال اینجاست چطور خودمونو به امن ترین آدم زندگیمون تبدیل کنیم؟ جوابش.