ادیت فراقوی*))

تق تق تق

اینجا که خلوت میشه آدم ناراحت میشه :(

++

وای*)))

~~

For you . Misa's Algorithm اسمِ کتاب : شادی به پهنایِ آسمان . نوعِ عشق : سولمیت . نحوه‌ی آشنایی : چندین سال بود که یکدیگر را میشناختند ، گویی از بچگی با یکدیگر بزرگ شده و پا به پای هم رشد کردند ، موفقیتِ هرکدام ، برای شخصِ مقابل شادیِ از تهِ دل بود ، و در هنگامِ غم ، شانه‌ای برای یکدیگر بودند ، و پناهگاهی که هنگامِ تنهایی به آنجا پناه ببرند . تمامِ عشق و علاقه‌ی آن دو به یکدیگر ، در ارتباطِ عمیقِ آنها خلاصه میشد . و زمانی که تصمیم گرفتند حریمِ دوستی را شکسته ، و فراتر از آن بروند ، موقعی بود که درهوای سردِ شمال ، کنارِ آتشِ گرم ، همراه با قهوه‌ای که در دستانشان بود و بخارِ آن ، صورت‌هایشان را گرم میکرد ، نشسته بودند و به صدای گیتار گوش میدادند . سبکِ داستان : فانتزی / درام / حماسی . نقشِ تو در داستان : بعد از موفقیت در رشته‌ی برنامه نویسی ، به طورِ مستقل از شهرِ خود خارج و به شهرِ بزرگتر نقلِ مکان کرد و در یکی از شرکت‌های بزرگ مشغول به کار شد . پایانِ داستان :‌ زمانی که به شهر نقلِ مکان کرده بودم ، از او فاصله‌ی زیادی گرفته بودم ؛ کار کردن اجازه‌ی فکر کردن به او را نمیداد . تصمیم گرفتم با یک تماس جویای احوالش شَوَم ؛ زمانی که پاسخ داد ، سرد و بی‌روح بود ، نه مثلِ زمانی که با ذوق جوابم را میداد ، و با حوصله به حرف‌هایم گوش میکرد . یک صحبتِ کوتاه ، و در آخر دکمه‌ی قرمز را فشردم . روزها از آن تماس گذشت .. یک روز در خانه نشسته بودم و طبقِ معمول با لب‌تاپم مشغول به کار بودم ، که صدای زنگِ در به گوشم رسید . زمانی که در را باز کردم ، او را دیدم . گویی دوباره زنده شدم ، چمدان را از دستش گرفتم . و آن روز فهمیدم ، هیچ‌چیز جلوی عشقِ واقعی را نمیگیرد ، حتی فاصله . From me .

وای.. چقدر قلم خوبی داری جدییی خیلی لذت بردممم😭😭💕 برنامه‌نویسی..گیتار..قهوه*))) پایانش خوب بودد خوشحالمم😭