خستهام از این دنیایِ دو بُعدی!
واقعاً خستهام... از مجازی بودنِ همهچیز.
از کلاسهایِ مجازی، از کلاس کنکور مجازی، کتابهایِ بیحس و حالِ پیدیاف، از مشقها و امتحانهایی که فقط با یک کلیک جابهجا میشوند.
دلم لمس کردن میخواهد؛ دلم میخواهد زندگی را با تمامِ حواسم نفس بکشم.
دلم یک بغلِ طولانی میخواهد که سرمایِ این اسکرینها را از تنم بیرون کند. دلم لک زده برای اتمسفرِ واقعیِ کلاسِ درس، برای بویِ تندِ کاغذهایِ کاهیِ یک کتابِ نو...
دیگر چشمهایم تابِ این نورِ آبیِ همیشگی را ندارد. ما داریم در مجازی بودن همه چیز غرق میشویم و حقیقت را از دست میدهیم.
کاش برگردیم به همان روزهایی که برای پیدا کردنِ معنای یک لغت، باید ورقهایِ قطورِ لغتنامه را زیر و رو میکردیم. همان روزهایی که برای یک مقاله، ساعتها در کتابخانه بین قفسهها گم میشدیم. همان شبهایی که به جایِ چک کردنِ استوریِ فامیل، واقعاً کنارشان مینشستیم و چای میخوردیم.
گاهی فکر میکنم کاش هیچوقت پیشرفت نمیکردیم، اگر قرار بود بهایِ این پیشرفت، تنهاییِ ما پشتِ این دیوارهای شیشهای باشد...
زمانی میگفتند برای امنیت باید در سکوت جنگید، اما حالا میگویند برای "مذاکره" باید در سکوت کشته شد! چه دردآور است که خون جوانان این وطن در خاک خودشان ریخته شود و عدهای نگرانِ "بدبین شدن به قاتل" باشند.
آهای کسانی که از ترسِ اخمِ دشمن، لبخندِ نفاق میزنید! در حالی که دشمن آشکارا آتشبس را در جبهه مقاومت و حالا در خودِ ایران نقض کرده و شما هنوز به دنبال کلمات دیپلماتیک برای مالهکشیِ خطایشان میگردید!!! سازش با جلاد، وقتی دستش به خونِ عزیزترینهایمان آلوده است، دیپلماسی نیست؛ این یک خودزنیِ آگاهانه است.
🌚@Mmahva
هدایت شده از علی بیطرفان | روایت میدان 🇮🇷
رهبر انقلاب به صراحت وعده نابودی اسرائیل رو دادن
#وعده_صادق
@ali_bitarafan5
در اینجا، میانِ هیاهوی زمین و تلاطمِ جنگ؛ در این دیوانگی، حیرانی و سرگردانیِ دنیا، ما دوباره به آغوشِ پناهِ خود برمیگردیم.
خدایِ من! امروز روزِ عرفه است؛ روزِ دعا، روزِ توبهیِ بنده و روزِ بخششِ بیانتهایِ تو. خداوندا، ما توبه کردن را بلد نیستیم؛ توبههایِ ما قد نمیکشد و بالا نمیرود، اما ما امروز با حسینت آمدهایم... ❤️به حسینت ما را ببخش و به حرمتِ او، امامِ زمانمان را به ما برسان.الها! ببین ما را... ببین که به درگاهت پناه آوردهایم تا تضرع کنیم و برای مصیبتهایی که بر جانمان نشسته، اشک بریزیم.
به شهادتِ رهبرمان، امامِ زمانمان را برسان.
به خونین شدنِ ایرانمان، امامِ زمانمان را برسان.
و بهخاطرِ این مردمِ خستگی ناپذیرِ خیابان، امامِ زمانمان را برسان...
«العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان»