به مناسبت انتشار گزارش وال استریت ژورنال در خصوص ایجاد یک پایگاه محرمانه توسط رژیم در صحرای عراق، بازخوانی گزارشات فوق لازم است. این روندی است که از جنگ ۱۲ روزه شناسایی شد. @Muhallel

اکنون جنگ‌ها از رشته عملیات نظامی که با پشتیبانی عملیات اطلاعاتی صورت می‌گیرد، در حال تغییر به رشته عملیات ارتباطات راهبردی با برخورداری از پشتیبانی اطلاعاتی است. هدف، متقاعد ساختن رهبران سیاسی رقیب مبنی بر تحقق نیافتن تصمیمات راهبردی آن ها و یا پر هزینه بودن این تصميمات است. نکته مهم، هدف گیری ذهن رقیب به موجب اقدام‌های نظامی است، تنها واسطه‌ای هم که می‌تواند ذهن انسان را تغییر دهد اطلاعات است. پس بازیگران ناهمگون تلاش می‌کنند تا عملیات ارتباطی راهبردی را برای تغییر نگرش دشمن اجرا کنند. در جنگ ۳۳ روزه، تلاش حزب‌الله مصروف ايجاد تصویری قدرتمند از این گروه در ذهن مخاطب شد. بر اساس این راهبرد بود که حزب الله در روز آخر جنگ به همان تعداد راکت شلیک کرد که در روز نخست کرده بود. آنها میدانستند که راکت‌ها از دقت و قدرت تخریب کمی برخوردارند، اما خط سیر راکت ها به راحتی در آسمان سرزمین‌های اشغالی مشاهده می شد. مشاهده راکت‌ها در آسمان سرزمین‌های اشغالی حاکی از ناتوانی در کاهش توان عملیاتی حزب الله بود. اکنون نیز حزب الله دقیقاً به چنین تصاویری در داخل و خارج نیاز دارد و بحمدالله حزب اینبار نیز استراتژی ارتباطی مناسبی برگزیده. @Muhallel

"فرض کنیم ما را مجبور کنند به علت وجود حیوانات وحشی، سرزمینی را ترک کنیم. ما نباید همانند اروپایی‌های قرن پانزدهم هر کدام نیزه‌ای برداریم و به تنهایی در جست و جوی خرس‌ها باشیم. ما باید یک گروه بزرگ صید تشکیل دهیم؛ سپس تمام حیوانات را جمع و بمب های مرگبار را به وسط آنها پرتاب کنیم." این جملات تئودور هرتزل ملعون در سال ۱۸۹۶ است. ریشه‌ الگوهای عملیاتی‌ رژیم صهیونیستی را می‌توان به راحتی در تفکرات و سخنان بنیانگذاران و تاریخ آن جستجو کرد. در همین جمله، ریشه دو روش مهم دشمن یعنی "نیرنگ" که شعار اصلی موساد نیز محسوب می‌شود(بجنگ! از راه نیرنگ) و "اصابت دسته جمعی اهداف" که اخیرا از آن به عنوان عملیات‌های "عروسی خونین" نیز یاد می‌کنند و در لبنان، ایران و یمن پیاده شد، وجود دارد. پس از ۷ اکتبر، بهره‌گیری و کاربرد نظریات نخبگان امنیتی راست‌گرای اسرائیل که متکی به این نظریات ریشه‌ای خود هستند‌، بیش از پیش افزایش یافت و شما می توانید آن‌ها را در سه سال اخیر بیشتر ردزنی کنید. در این خصوص مطالب بیشتری نیز قابل طرح است که به مرور بررسی می کنیم. @Muhallel

تهران؛ تابستان ۱۴۰۲ اکنون پایتخت جمهوری اسلامی ایران میزبان رایزنی‌های فشرده‌ میان فرماندهان محور مقاومت از عراق، سوریه، لبنان، فلسطین و یمن است. دستور کار، بررسی راهبرد جدید محور، یعنی وحدت ساحات با هدف نهایی آزادسازی فلسطین اشغالی است. سه طرح کلیدی شامل سناریوهای محدود، میانی و کبری جهت عملیات وجود دارد. فارغ از دستورکارها، مقرر می‌شود جلسه‌ای ولو عمومی با قائد امت، حضرت آیت‌ الله خامنه‌ای برگزار شود. با این حال، رهبران گروه‌های مقاومت عراقی درخواست می‌کنند تا با توجه به مسائل مختلف عراق، جلسه‌ای جداگانه و خصوصی با مقام معظم رهبری برگزار شود و این مهم رخ می‌دهد. @Muhallel

در ابتدای جلسه، امام شهید خامنه‌ای از فرماندهی نیروی قدس، حاج اسماعیل قاآنی می‌خواهند که هر یک از حاضران را به صورت جداگانه معرفی کند، به استثنای دو نفر که از قبل می‌شناختند. حاج اسماعیل موافقت کرده و معرفی‌ها آغاز می‌کند. برادران عراقی‌ از نقش ایران از سال ۲۰۰۳ ابراز قدردانی کرده و به طور خاص از حمایت‌های شهید حاج قاسم سلیمانی و نیروی قدس از نیروهای حشد الشعبی تمجید می‌کنند. آنها آمادگی خود را برای مقابله با هرگونه تهدید وجودی که ممکن است تجربه داعش را تکرار کند، تأیید می‌کنند. / ۲ * عکس تزیینی است. @Muhallel

اما پس از خوشامدگویی‌ها، امام خامنه‌ای شروع به ارائه ارزیابی‌های خود می‌کنند. یکی از شرکت کنندگان سوالی مطرح می‌کند که کدام مهم‌تر است: مقاومت یا ملت‌سازی؟ به عبارت دیگر، آیا عراق باید آینده داخلی خود را فدای درگیری با آمریکا کند، یا باید حتی به قیمت پروژه مقاومت، درهای خود را به روی غرب بگشاید؟ حضرت آقا بلافاصله پاسخ می‌دهند که عراق ابتدا باید منافع ملی خود را تعریف کند، از جمله مدیریت روابط خود با واشنگتن در صورت لزوم، اما بدون افتادن در دام سرسپردگی. ایشان خاطرنشان کردند که یک ملت زمانی قوی می‌شود که دیکته‌های خارجی را رد کند، به این معنی که مقاومت را می‌توان به صورت سیاسی و هوشمندانه مدیریت کرد، نه از طریق انگیزه‌های احساسی. ایشان همچنین از برخی از حاضران که بیش از حد از ایالات متحده دلجویی می‌کردند، انتقاد کردند. بلافاصله، یکی از شرکت‌کنندگان آمادگی خود را برای مقابله با ناتو در منطقه اعلام می‌کند. پاسخ  حضرت آیت‌الله خامنه‌ای قاطع است: نه افراط و نه سهل‌انگاری. پیروزی در نبرد نه با اظهارات بلند و ژست‌های نمایشی، بلکه با محاسبات دقیق حاصل می‌شود. در بخش دیگری از جلسه، ایشان به روشنی بیان می‌کنند: «در عراق، تفسیرهای مختلفی از مقاومت وجود دارد... بگذارید توضیح دهم که معنای واقعی آن چیست.» سخنرانی ایشان مملو از اشاراتی به فساد، ارتباط ضعیف با مردم و تمایل ناموجه به مماشات با ایالات متحده بود. به طور خلاصه، نوع رفتار امام خامنه‌ای اصلاح مسیر فکری متحدین بود و نه صدور دستور. توصیه ایشان حول یک محور واحد می‌چرخید: میانه‌رو باشید - از واکنش‌های اغراق‌آمیز خودداری کنید، تسلیم قدرت‌های خارجی نشوید و از شعار مقاومت به عنوان پوشش استفاده نکنید. / ۳ ✍🏻 در حقیقت، سخنان فوق را می‌توان مانیفستی برای تحلیل مقاومت چه در عراق و چه در سایر جریانات ملی و منطقه‌ای دانست. @Muhallel

با گذشت زمان و در صورت عدم تعیین تکلیف قطعی برخی معادلات با بعضی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، ما شاهد گسترش یک کارزار ترکیبی در منطقه خاکستری با آمریت، عاملیت یا بسترسازی کشورهای فوق و حتی ورود جدی‌تر برخی کشورهای آفریقایی و یا اوکراین در قالب‌های پیش‌گفته خواهیم بود. رویکرد گام به گام، برتری اطلاعاتی، انتخاب اهداف عینی و محدود، پذیرش ریسک‌های محاسبه شده، ساز و کار سیگنال و انکار، کنترل تلفات، واقع بینی نسبت به کارزار، دیپلماسی مکمل دو و چندجانبه، تامین زیرساخت و فرودآوردن نقاط قوت خود بر آسیب‌پذیری‌های بومی حریف از الزامات این نبرد خواهد بود. @Muhallel

برخی از ناظران این تصور را داشتند که حزب الله در پاسخ به هدف‌گیری ضاحیه جنوبی بیروت، جهت معادله‌سازی، به حیفا یا تل‌آویو ضربه خواهد زد. با این حال، تحلیل دیگری که کارگر افتاد این بود که در حال حاضر حزب الله با حملات ریزپرنده‌ها در جنوب، توانسته حداقل در عرصه تاکتیکی و نبرد تصویر، یک برتری نسبی در جنوب لبنان برای خود ایجاد کند، در حالی که حمله به عمق توسط نیروی هوایی رژیم، دچار حصر سیاسی شده و این امکان وجود دارد که با این حملات، دشمن نیز ابزار برتر‌ی‌ساز خود را تماماً وارد صحنه کرده و وضعیت فعلی بهم بخورد. این یک تحلیل منطقی است اما با این ملاحظه که این وضعیت احتمالاً چندان دوام نخواهد آورد زیرا نهادهای امنیتی رژیم صهیونیستی اصرار فراوانی بر این نکته دارند که با کمبود گزینه‌ها در قالب یک دکترین عملیاتی مشخص در برابر ریزپرنده‌های مقاومت، تنها راه، تهاجم به سنگر بیروت است که البته خود تابع مسائل سیاسی، اطلاعاتی و عملیاتی است. @Muhallel

یکی از نقاط اختلاف عملیاتی میان آمریکا و رژیم صهیونیستی در طرح‌ریزی‌های مربوط به حمله جدید، مدت زمان انتظاری طول دوره کارزار است. به نظر همانطور که موساد و آمان پیش از جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه، این محاسبه را در آمریکا تبلیغ کردند که با قطع راس از بالا، شورش از پایین رخ داده و در زمان کوتاهی جنگ به پایان می‌رسد(هر چند در جنگ ۱۲ روزه، اهداف متفاوتی در حوزه هسته‌ای مطرح بود)، برآوردهایی که محقق نشد. برخی شواهد نشان می دهد که اکنون نیز سرویس‌های رژیم در تلاش‌‌اند تا این محاسبه را به کاخ سفید تزریق کنند که با حمله به زیرساخت‌های انرژی ایران، شوک جدیدی وارد شده، تهران امکان تداوم نبرد را نخواهد داشت و وقوع شورش نیز جدی است، تحلیلی که همراستا با اهداف اصلی اسرائیل یعنی فروپاشی یا زمین سوخته کردن ایران است. از سوی دیگر اما آمریکایی ها اهدافی را همچون تنگه هرمز و اورانیوم ترسیم کرده‌اند که دستیابی به آنها، ذاتاً نیازمند اقدامات پرهزینه، با ریسک بالا و عامل گسترش زمانی و مکانی جنگ است. @Muhallel

خسته‌ام ای یار و ندارم، طبیب هیچ طبیبی نبود چون حبیب آه! که بیمار غمت، عرض حال کرد و نفرمود جوابی، طبیب یک هوسم هست، که در پای تو جان بدهم، کوری چشم رقیب می‌سپرم راه هوایت، به سر این ادب آن نیست، که داند، ادیب عاشق مسکین، که غریب است و زار گر بنوازیش، نباشد غریب طالب وصل توام، اما چه سود سعیِ تو سلمان چو نباشد، نصیب تا ز درِ بسته نگردد ملول «نصر من الله و فتح قریب»

انتقال مرکز ثقل اخبار درست و غلط مذاکرات از رسانه های غربی(مانند دورهای قبلی) به الحدث و العربیه، نتیجه مستقیم میانجی گری پاکستان(با روابط خاص آنها با سرویس‌های سعودی و امارات) است. @Muhallel