🔻 اخیراً و در پی تحولات جدید منطقه ای، تحلیل فوق در برخی محافل صهیونیستی و غربی رایج شده که البته به برخی گروههای داخل کشور نیز کشیده شده است. ابتدا آن را مطالعه کنید تا در پست بعد، نکات و پاسخی داده شود:
" در شرایط فعلی به جای اینکه حزب الله بازوی ج.ا در دفع تهدید اسرائیل باشد این ج.ا است که برای دفاع از حزب الله هزینه میپردازد. یعنی گروهی که قرار بود هزینه جنگ با اسرائیل را برای ج.ا متقبل شود و میدان درگیری را از مرز های ایران دور کند خود به منبعی برای هزینه کرد امنیتی و نظامی برای ج.ا تبدیل شده و این یعنی شکست در هدف ثانویه تشکیل حزب الله. این موضوع باعث دگرگونی در معماری منطقه ای مدنظر ج.ا نیز شده است."
@Muhallel
مُحَلِّل
🔻 اخیراً و در پی تحولات جدید منطقه ای، تحلیل فوق در برخی محافل صهیونیستی و غربی رایج شده که البته به
۱. ما می توانیم یک آسیب شناسی از روند حزب الله داشته باشیم، اینکه چه شد که این اتفاقات پیش امد که البته اکثر آن به وقایع ۲۰۲۴ و طبعیتا به تضمیمات قبل تر حزب الله باز می گردد اما کسی نمی تواند تمهیدات و تصمیمات حزب الله در دوره جدید را با توجه به جمیع محدودیت ها، معذوریت ها، فشارهای داخلی و خارجی و ... به طور کامل زیر سوال ببرد.
۲. مهم ترین مشکل تحلیل هایی از جنس فوق، نادیده گرفتن چارچوب های گسترده تر یا جزئی تر نبرد است. حزب الله را می توان متحدترین یار ایران در منطقه و حتی جهان دانست اما آیا فلسفه تشکیل حزب الله صرفا مربوط به ایران و جهت بازوسازی برای ما بود؟ اگر چنین بود که چه بسا مشکل سال ها پیش یا حتی الان حل شده بود! بلکه، موضوع اساسی تر درگیری حزب الله و اسرائیل، در داخل لبنان و در عقاید گروه هایی ریشه دارد که می خواهند با کنار زدن حزب و در نتیجه حذف شیعیان، خود به قدرت بلامنازع لبنان تبدیل شوند. اگر امروز حزب الله در برابر اسرائیل ۱۰ مشکل دارد، در برابر دولت عون - سلام ۱۰۰ مشکل دارد. آیا موضوع این است که عون و سلام وابسته به غرب هستند؟ به نظر نمی رسد چنین باشد در جایی که ما شاهدیم آنها از روی علاقه قلبی و گاه جلوتر از آمریکا و اسرائیل در مبارزه با مقاومت پیشقدم می شوند، مواضع سایر گروه ها مانند کتائب و ... نیز جای خود دارد پس شما نمی توانید همه چیز را به منازعه دو طرف منطقه ای محدود سازید.
۳. مشکل بعدی تحلیل های فوق، عدم نگاه به جهش تحولات در دوره پسا ۷ اکتبر است. امری که باعث ورود جدی و کامل آمریکا در حمایت از رژیم، چه به شکل غیرمستقیم و نامحدود و چه به شکل محدود شده است. آیا رژیم صهیونیستی با این حجم از تکنولوژی و سرمایه و ...، توانست در روز ۷ اکتبر مقاومت کند یا ورود همه جانبه آمریکا در آن هفته اول و سپس ماه های بعدی بود که رژیم را صرفا در برابر غزه نجات داد؟ پس از آن نیز ورود همه جانبه آمریکا تا جایی رسید که به اذعان بسیاری از تحلیلگران آمریکایی، ورود مستقیم آنها به جنگ با ایران نیاز آمریکا نبود و بیشتر با هدف تامین امنیت و خواسته های اسرائیل شکل گرفت. سوال این است که وقتی آمریکا چنین ورودی در حمایت از رژیم تا بن دندان مسلح داشته ما چگونه می توانیم یک گوشه بنشینیم و بگوییم چون حزب الله بازوی ماست ما نباید از آن حمایت مستقیم کنیم؟ قبل تر در پست هایی گفته بودیم که هرتزل، بنیانگذار صهیونیسم در کتاب خود، رژیم صهیونیستی را قلعه غرب در برابر آسیای وحشی می داند اما اکنون این روند معکوس شده و آمریکا خود مستقیما در حال نبرد برای دفاع از این قلعه است.
۴. خطای بعدی در تحلیل های فوق، در نظر نگرفتن شاید جنگی کامل است که در چنین شرایطی همه اضلاع برای حمایت از یکدیگر وارد نبرد می شوند. با وجود شرایطی که برای حزب الله در یک سال اخیر پیش آمد، حتی کشورهایی مانند قطر و ترکیه و سوریه نیز کم کم به این نتیجه رسیدند که سقوط حزب الله یا ایران باعث هجوم رژیم به آنها خواهد شد! این یک دومینوی منطقی است و حتی ارتباطی با اتحادها نیز ندارد.
۵. البته به نظر می رسد هدف برخی از تحلیل های فوق خصوصا در فضای غربی و صهیونیستی ایجاد خطای شناختی در مسئولین کشورمان است که باید نسبت به آن هوشیار بود.
۶. اما ششمین و مهم ترین موضوع به همکاری های عملیاتی اخیر می پردازد. این یک امر طبیعی است که یک نیرو در یک دوره در ضعف و در دوره ای دیگر در شرایط قوت باشد. این ویژگی هر شبکه متحدی است که وجود دارد. اگر قرار باشد حمایت ها یکطرفه باشد، اساس شبکه بودن یا متحد بودن نیز معنا ندارد. روزی مجاهدین عراقی در جنگ تحمیلی هشت ساله بر اساس منافع دو طرفه به ما کمک می کردند و روزی دیگر ما به آنها برای سرنگونی صدام کمک می کردیم و در حالت سقوط پی در پی شهرهای عراق، مستشاران حزب الله در حال سازمان دادن مقاومت مردمی بودند.
@Muhallel
مُحَلِّل
۱. ما می توانیم یک آسیب شناسی از روند حزب الله داشته باشیم، اینکه چه شد که این اتفاقات پیش امد که ال
همین الگو اکنون نیز در حال تکرار است. چه اینکه پس از حادثه پیجری و حملات سخت رژیم به حزب در سپتامبر ۲۰۲۴، ورود مستقیم مستشاران نیروی قدس به عرصه فرماندهی، کنترل و حتی هدایت میدانی باعث شد تا حزب الله بتواند در نبرد اولی الباس مقاومت کند. پس از آن نیز با تدابیر و هدایت شهید داوود علیزاده شاهد بودیم که چه تحولاتی در سازمان رزم حزب الله رخ داد(نمونه: FPV) و یک بازسازی همه جانبه در بسیاری از ارکان نظامی، حفاظتی و اطلاعاتی و مالی و اقتصادی و ... شکل گرفت. در طول جنگ رمضان نیز ورود حزب الله به کارزار، محدودیت های عملیاتی جدی در حوزه های هوایی و پهپادی و پدافندی برای ارتش رژیم صهیونیستی ایجاد کرده و فشار بی سابقه ای به قوای آتش آن وارد کرد. در مقاله پژوهشی فوق در داعا که شهید حاج داوود یکی از نویسندگان آن بوده، در آخرین بند پیشنهادهای پژوهش، نکته ای قابل تامل آمده که می تواند درهای جدیدی را باز کند؛ اینکه ما در یک دوره گذار به دنبال چه هستیم و بر اساس تجارب ارتباطی قبلی و وقایع سوریه، چه تصمیماتی برای بازسازی استراتژی منطقه ای و در راس آن در حوزه نهضتی مقاومت لبنان داریم.
@Muhallel
به نظر نمیتوان ترور سامی العریدی (ابومحمد الشامی) در سوریه توسط پهپادهای آمریکایی را جدای از تحولات اخیر منطقه ای در جبهه شامات دانست. سامی العریدی بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ سمت مسئول ارشد شرعی در جبهه النصره را بر عهده داشت. العریدی بعدها به یکی از برجستهترین رهبران شرعی سازمان حراسالدین وابسته به القاعده تبدیل شد و عضویت شورای این سازمان را نیز بر عهده داشت.
ایالات متحده در سال ۲۰۲۳ نام او را در فهرست تروریسم قرار داد و برای ارائه اطلاعاتی که به شناسایی هویت یا محل اختفای او منجر شود، تا ۵ میلیون دلار جایزه تعیین کرد.
العریدی بیش از آنکه یک فرمانده میدانی نظامی باشد، به عنوان یکی از مهمترین نظریهپردازان شرعی جریان وابسته به القاعده در سوریه شناخته میشد و از نفوذ فکری و تشکیلاتی قابل توجهی در میان محافل فوق برخوردار بود. وی یکی از چهره های برجسته مخالف جولانی شناخته می شد و اکنون بسیاری انگشت اتهام را به سوی احمد الشرع چرخانده و وی را متهم به زد و بند با آمریکایی ها می کنند؟!
@Muhallel
یکی از بیشترین انتقاداتی که همواره به دولت های مختلف در سالیان اخیر وارد میشد، این موضوع بود که چرا در حالی که آمریکا ما را تحریم کرده، اما گاه تا نزدیک به ۸۰ درصد از واردات کالاهای اساسی ما از شرکت آمریکایی کارگیل (از مبادی مختلف همچون برزیل و ...) است و حتی نقاط تسویه ارزی آن کالا نیز به همین میزان در کشور وابسته به آمریکا، یعنی امارات صورت میگیرد؟ این روند که از دولت دوازدهم آغاز شده بود، تا کنون ادامه داشت. در دولت سیزدهم تلاش های زیادی در سطوح کارشناسی و اجرایی برای کاهش این وابستگیها صورت گرفت که هر چند کاهش فاحشی نداشت اما به مانند همیشه که همه چیز در کشور ما سیاست زده می شود، این موضوع نیز در آن موقع سیاست زده شده بود و مخالفین دولت شهید رئیسی روش های جایگزین را تمسخر میکردند! اتفاقی که اکنون افتاده نیز همین است که آن ۶ میلیارد دلار از پول های بلوکه شده قطر که به صورت اعتباری داده می شود، برای خرید کالاهای اساسی استفاده می شود که ما سالیانه بین ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار برای آن هزینه می کنیم. این منابع در اصل همان منابعی بود که قرار بود در سال ۱۴۰۲ با این مکانیسم آزاد گردد که ۷ میلیارد دلار که به شکل وون در کره جنوبی بود و به دلیل سیاست های انبساطی کره، به ۶ میلیارد دلار کاهش یافته بود، به حساب بانک مرکزی سوئیس در آلمان واریز گردد، وون در یک فرایند ۴ تا ۶ هفتهای تبدیل به یورو شده و سپس به حساب ۶ بانک خصوصی ایرانی در دو بانک قطری واریز شود، ایران سفارشات خود در حوزه کالاهای اساسی را ثبت و بانک قطری با مجوز اوفک پرداخت کند. این فرایند طی شد تا اینکه پس از ۷ اکتبر این پول از سوی دولت بایدن مجدداً مسدود شد، امری که بعداً به گلایه صریح رهبر شهید انقلاب از امیر قطر نیز انجامید. موضوع کالاهای اساسی نیز اخیراً در کشور در حال مشکل آفرینی بود و به دلیل کمبودهای ارزی و عدم تخصیص ارز، عدم ثبت سفارش و عدم ورود کالا، پیشبینیهای بدبینانهای در خصوص وضعیت کالاهای اساسی در پایان تابستان شکل گرفته بود. بنابراین به هر حال ما باید بخش اعظمی از پولهایی که در اختیارمان قرار میگیرد را صرف خرید کالاهای فوق و حساس کنیم و طبعا با پول حاصل از صادرات نفت که از طرق مختلف استحصال می شود و امیدواریم به میزان اصل قیمت نفت و بدون هزینه تخفیف و پورسانت باشد، می توان برای استفاده های دیگر بهره برد. البته همانطور که گفته شد، موضوع زیرساخت دورزنی تحریم از مبادی تحت کنترل دشمن یک مسئله اساسی در کشور است و باید راهکارهایی خصوصا در دوران پساجنگ اتخاذ شود، جنگ اخیر باعث شد که اتکای ما به امارات خود به خود کاهش یابد و به سایر مبادی مانند پاکستان و عمان تغییر یابد که اگر این متنوع سازی در هر دو عرصه گسترش یابد و بتوانیم خود را از زیرساخت های تحت نظارت دشمن جدا سازیم، قطعا یک دستاورد راهبردی برای کشور به دست خواهد آمد.
@Muhallel
مُحَلِّل
یکی از بیشترین انتقاداتی که همواره به دولت های مختلف در سالیان اخیر وارد میشد، این موضوع بود که چرا
در این میان برخی جملات و عبارات، عملاً هیچ تفاوتی با برخی جملاتی که ما سالها آنها را تمسخر می کردیم ندارد. عده ای می گفتند جمهوری اسلامی، ایران را به چین و روسیه فروخته است! جمهوری اسلامی ۴۰ هزار نفر را کشته، سقوط کرده، رهبری فوت کرده و مقامات به ونزوئلا فرار کردهاند، حماس و حزب الله نابود شده و ... این جملات کلی، مبهم، دروغ و اغراق آمیز چه تفاوتی با برخی جملات امروز مانند دادن اورانیوم در برابر کاه و یونجه دارد؟! اگر ما برای سالیان ضدانقلاب را بابت این جملات مسخره می کردیم چرا خودمان باید گرفتار اینگونه جملات احساسی و دروغ، بدون در نظر گرفتن جزئیات و همه جوانب شویم؟
@Muhallel
معروف است که اکنون و بر خلاف گذشته، ۸۰ درصد اخبار و اطلاعات در فضای آشکار وجود دارد و ۲۰ درصد اخبار، پنهان است که می توان نشانه این ۲۰ درصد را هم در آن ۸۰ درصد ردزنی کرد. بنابراین امروزه روش های جمع آوری اطلاعات آشکار بیش از پیش توسعه یافته و بر آنها سرمایه گذاری می شود. با این حال دشمن نیز بیکار ننشسته و تلاش می کند با تزریق اطلاعات و تحلیلهای انحرافی بر جریان اخبار آشکار، باعث ایجاد سردرگمی در سامانه تحلیلی ما شود؛ مطالعه موردی این موضوع به تجربه حزب الله در نبرد ۲۰۲۴ برمیگردد که در آسیب شناسی های پس از آن مشخص شد که یک عامل موثر در ضربات وارده بر حزب الله، اتکای آنها بر تحلیلهای آشکار صهیونیستها بوده است. از سوی دیگر، روش های جمع آوری پنهان هر چند می تواند به ما اطمینان بیشتری بدهد، اما اگر حتی یکی از مبادی جمع آوری فوق تحت کنترل دشمن باشد، باعث شکستهای راهبردی می شود که آخرین آن را چند ماه پیش شاهد بودیم. یک راهکار اصلی و دو راهکار فرعی برای این دو موضوع وجود دارد.
@Muhallel
مُحَلِّل
یکی از مسائلی که در دوره جاری خواهیم داشت، سخنان شخص دونالد ترامپ است که با دستکم با دو هدف: ۱. مصرف
قبل تر به این موضوع اشاره داشتیم که باید فکری به حال سخنان دشمن در طول توافق کرد. آنها در میز مذاکره می گویند این حرف ها مصرف داخلی دارد و برای راضی کردن مخالفین ماست. با این حال این موضوع نیز حد و مرزی دارد، جایی که سخنان مقامات آمریکایی از مصرف داخلی فراتر رفته، عملاً در حال ایجاد شکاف در داخل کشور ما از سویی و تحقیر جمهوری اسلامی ایران از سوی دیگر است. این دو، یعنی انسجام کشور و روحیه و اعتماد به نفس و تصویری که از ایران در افکار عمومی منطقه و جهان پس از جنگ رمضان ایجاد شده، با این مکانیزم مقامات آمریکایی تخریب می شود. این البته خود بخشی از پازلی بزرگتر در نبردی است که طی آن دشمن قصد دارد در این دوره زمان را به سود خود کرده، امتیازات ایران را کمینه و امتیازات مدنظر خود را بدون جنگ نظامی بیشینه کند.
@Muhallel
القناة 14 العبرية:
تستعد أجهزة الأمن الإسرائيلية لاستئناف القتال في الساحة اليمنية وتجدد الخطط العملياتية، في حال دعت الحاجة للعمل ضدهم بأمر من المستوى السياسي.
مُحَلِّل
القناة 14 العبرية: تستعد أجهزة الأمن الإسرائيلية لاستئناف القتال في الساحة اليمنية وتجدد الخطط العمل
چرا اهمیت دارد؟
این تهدید امروز دشمن و همچنین تهدید به ترور سیدعبدالملک، در راستای نبرد ۶۰ روزه در محور منطقه ای است که لبنان در قلب آن قرار دارد. با این حال هرگونه کاهش آتش از سوی رژیم در لبنان پایان راه نبوده و با توجه به نزدیکی به انتخابات کنست و فشارهای وارده بر نتانیاهو و اصول پایدار حاکم بر فضای امنیتی رژیم، آنها به احتمال بالا، این قطع آتش در ایران و کاهش آتش در لبنان را به سمت سایر اضلاع محور مانند غزه، کرانه باختری، یمن و عراق خواهند برد. هر چند اکنون سیاست گذاران صهیونیست ایده هایی همچون مذاکره با آمریکا در خصوص مکانیزم درگیری ها و حضور در لبنان و جبهه های مختلف دارند. در بند ۱ تفاهم پایان درگیری در همه جبههها اعلام شده و البته درگیری هنوز در لبنان نیز به ۰ نرسیده، اما باید این اخطار عملی و پیش دستانه به طرف آمریکایی و اسرائیلی ابلاغ شود که لبنان نیز فقط یک عرصه بوده و واکنش ما در برابر تشدید تهاجم به سایر اضلاع محور نیز بی عملی نخواهد بود. طبیعی است که راهکار فوق نیز کافی نبوده و ما نیازمند اتخاذ اقدامات چندجانبه در عرصه های مختلف و توسط یگان های مختلف داخلی و خارجی برای مقابله با دشمن در دوره فعلی و دوره بعدی هستیم زیرا باید به فکر دوره بعدی نیز بود.
@Muhallel