غروب جمعه‌است، آل‌یاسین بخوانید.

-

پژال عزیزم دوباره برگشته : )

- مرگ بر بی وطنننننن 🗣 × آقا مگه هر کی شلوارک بپوشه بی وطنه؟ • بیشعور که هست - مرگ بر بی شعووووورر 🗣

تا عمر دارم این‌ صدا مرا به سحرگاه دهم اسفند خواهد برد. تا زنده‌ام این فراز تلاوت عبدالباسط تلخ‌ترین روز عمرم را تداعی خواهد کرد. عبدالباسط می‌خواند و من همیشه صدای بغض‌آلود گوینده خبر را خواهم شنید که ملت بزرگ ایران، روح بلند پیشوای ملت و پیش‌قراول امت اسلامی به ملکوت اعلی پیوست. من صدای جیغ و گریه‌های بلند همسایه‌ها در گرگ‌ومیش شهر را خواهم شنید. صدای محو هلهله‌ها از دور در سرم خواهد پیچید. هربار، گوشه قاب زندگی‌ام نوار مشکی خواهند کشید. زیرنویس سرخ زندگی‌ام به‌خط درشت خواهد نوشت که شهادت قائد امت؛ حضرت‌ آیت‌الله خامنه‌ای. این صدای حزین صدای شکستن کمر ما بود انگار. من المومنین رجال صدقوا…. «مهدی مولایی» @m_molaie110

آقا به‌به : ) از اینجا ببینید.

وضعیت اینترنت دیگه داره روانیم میکنه✅

این شب‌ها شما را می‌بینم، وقتی کنار چهارراه ایستاده‌ام، و شما رد می‌شوید، در حالی که صورت‌هایتان از غم و حرص و بغض سرخ است می‌بینمتان. همین شمایی که حالا دیگر کم و اندک و کوچکید، مثلِ لکه‌‌یِ ننگی بر پارچه‌ای سفید‌. لب‌های بعضی‌ از شما گاهی به ناسزا باز می‌شود و اکثرتان آنقدر بزدلید که از همین ابراز کوچکِ عقایدِ فاسدتان هم، صرف نظر می‌کنید. من اما ایستاده ام این کنار و هنگام دیدنتان مشتم را بالاتر می‌گیرم و به این خاری و خفت و پست بودنتان می‌خندم. آخ که حرص خوردن و بغض کردن و وحشت‌کردنتان بعد از این استوار دیدن ما، چقدر لذت‌بخش تر است. برعکس آنچه همه این شب‌ها میگویند (که درست است) من اما از شما کینه‌های عمیق و با شما پدر کشتگی دارم، پش به خودم حق میدهم که از دردتان شاد شوم. من به اندازه تمام روز‌هایی که سرتا پایِ مارا مسخره می‌کردید، به اندازه تمامِ تهمت‌ها و دروغ‌های شاخ دارتان درباره ما و عقایدمان، به اندازه تمامِ حرف‌هایی که در گلوهایمان ماند چون " انقلابی" بودیم و حق ابرازش را نداشتیم، از شما کینه دارم. بخاطر روز‌هایی که باعث شدید خودمان هم باور کنیم که شما وحوش بیشترید و ما اقلیت، برای روز‌هایی که ناامیدی‌های خودتان را به همه جامعه تزریق کردید و همه پیشرفت‌های این ملت و مملکت را زیر پا له کردید، بخاطر همه لحظاتی که تلاش کردید نقاط قوت این کشور را نه خودتان ببینید و بگذارید دیگران ببینند. بخاطر تمام بی احترامی‌هایتان به آقای عزیزمان، بخاطر خون‌هایی که به دلش کردید. بخاطر تمام ظلم‌هایی که کرده اید، من اسم شمارا مردم نمی‌گذارم و دلم را از کینه و بغض شما نمی‌شویم، برای همین هر شب همه تلاشم را می‌کنم وقتی به‌خانه رفتید، حداقل یک لحظه بیشتر نسبت به آینده پسا جمهوری اسلامی نا امید شده باشید، یک لحظه بیشتر در دنیایِ تاریکتان غرق شوید و از این غم و افسردگی، درد بکشید. با این حال امیدوارم آقا کمکم کند، روزی بیاید که بتوانم مثل او (که بی بدیل بود) برای همه دعایِ عاقبت بخیری بکنم و مانند او همه مردم را دوست بدارم، اما مردم را. #همینجوری

خیلی این متن رو جدی نگیرید، یه حانیه خشمگین نوشتتش:)

- بسم الله؟

- واییی منم می‌خوام راجب کنوور هنر بدونم .. + توضیح ندادم دربارش؟:))