یه فصل کامل از کتابه داشت یه خونهٔ متروکه توی جنگل رو توصیف میکرد :/

بعد من بخوام چیزیو توصیف کنم دو پاراگراف شه حس میکنم زیاد توصیف کردم

ده روز دیگه قرار دوباره با این بزرگوار رو به رو بشیم🙏🏼💔

خب میخوام یه حرکتی بزنم برای اینجا

به خاطر کمبود محتوا، تا مهر میخوام یک یا دوتا عکس (که یه وایب بدن) بذارم و هرچی به ذهنم میاد بنویسم یه مدتیه از نوشتن فاصله گرفتم خوبه به نظرم

نور مایل عصرگاه از پس پرده‌های حریر به درون می‌خزد و روی فرش کهنه پهن می‌شود. سایه‌ی گل‌ها در رقصی کُند و عمیق روی زمین قد میکشد. خورشید آرام و بی‌صدا در آستانه‌ی غروب است؛ چنان که نمی‌خواهد از این خانه دل بکند و سخاوتمندانه آخرین پرتوهایش را میان برگ‌های گلدان به امانت می‌گذارد.

به نوری که در گودی دستانم جان گرفته، خیره می‌شوم؛ ذره‌های درخشان و کوچکی که لرزان میان انگشتان ظریفم می‌رقصند، انگار تکه‌ای از شب بی‌انتها را به چنگ آورده باشم. دوباره دستم را به سمت آسمان می‌برم، میان تاریکی گسترده، دستی می‌کشم و ستاره‌های بیشتری می‌چینم. آسمان، زیر لمس انگشتانم، آرام سو سو می‌زند. لبخندی می‌زنم و این بار ستاره ها را به آغوش شب می‌پاشم.