به خاطر کمبود محتوا، تا مهر میخوام یک یا دوتا عکس (که یه وایب بدن) بذارم و هرچی به ذهنم میاد بنویسم یه مدتیه از نوشتن فاصله گرفتم خوبه به نظرم

نور مایل عصرگاه از پس پرده‌های حریر به درون می‌خزد و روی فرش کهنه پهن می‌شود. سایه‌ی گل‌ها در رقصی کُند و عمیق روی زمین قد میکشد. خورشید آرام و بی‌صدا در آستانه‌ی غروب است؛ چنان که نمی‌خواهد از این خانه دل بکند و سخاوتمندانه آخرین پرتوهایش را میان برگ‌های گلدان به امانت می‌گذارد.

به نوری که در گودی دستانم جان گرفته، خیره می‌شوم؛ ذره‌های درخشان و کوچکی که لرزان میان انگشتان ظریفم می‌رقصند، انگار تکه‌ای از شب بی‌انتها را به چنگ آورده باشم. دوباره دستم را به سمت آسمان می‌برم، میان تاریکی گسترده، دستی می‌کشم و ستاره‌های بیشتری می‌چینم. آسمان، زیر لمس انگشتانم، آرام سو سو می‌زند. لبخندی می‌زنم و این بار ستاره ها را به آغوش شب می‌پاشم.

رو به رو شدیم

وای بچا

امروز مدرسه، زنگ ورزش باشگاه بودیم رختکن داشتیم لباس عوض میکردیم، ادکلن یارای یکی که تازه خریده بود شکستت، 3 تا 4 میلل پوللل

بعد زنگ زد باباش گفت یکی دیگه برات میخرم