اسرار غمش گفتم در سینه نگه دارم ؛ رسوای جهانم کرد این رنگ پریدن ها !

بیشتر از همه از بازی ورق لذت میبرد که بعد تبدیل به علاقه به بازی شطرنج شد . البته استعدادی در آن نداشت . و موسیقی . همیشه موسیقی .

.

و حالا اشک می ریزم به یاد آن همه نقشه ای که برای آینده داشتیم ، آینده ای که دیگر وجود ندارد .

چای اش را تمام کرد و گفت : چطور انقدر خوب دیگران را دلداری می دهی ؟ خندیدم و گفتم : حرف هایی را میزنم ؛ که دوست داشتم دیگران به من بگویند .

- زرد زخم ( Impetigo ) -

هر سربازی در جیب هایش، در موهایش و لای دکمه های یونیفورمش، زنی را به میدان جنگ می‌برد . . آمار کشته های جنگ، همیشه غلط بوده؛ هر گلوله دونفر را از پا در می آورد، سرباز و دختری که در سینه اش می‌تپد ! . . - مریم نظریان .

آرامشم همیشه مرا رنج داده است . شور خطر کجاست که رنجم به سر شود ؟ - محمد علی بهمنی

!

« ضُجرَت »

به مرگ بیشتر از زندگی ایمان دارم . به دوست داشتنم بیشتر از تو . . زندگی ، عاشقانه های ما سرش نمی شود راه خودش را می گیرد ، می رود . تنها ما را با خودش می کشد . عزیزم ! اینجا کسی برای ما نخواهد مرد . نبودنت هر روز مهربان تر میشود با من . و من پیچک غمگینی که در تاریکی دنبال دیوارش می گردد . - منیره واجد

[ ضَاعَت كُلُّ الطُّرُقِ الَّتِي كُنَّا نَسِيرُ فِيهَا مَعًا ] تمام راه هایی که با هم طی می کردیم ، گم شده اند .