مشکل از سبک عراقی و خراسانی نیست ! همه با قافیه عشق مصیبت دارند .

@Myblue تو شبیهِ آدم‌هایی هستی که بلدند زخم را برای دیگران پانسمان کنند، اما وقتی نوبتِ خودشان می‌رسد، فقط آرام‌تر خونریزی می‌کنند. نوشته‌هایت پر از آینده‌هایی‌ست که دیگر وجود ندارند، راه‌هایی که گم شده‌اند، و عشق‌هایی که حتی وقتی تمام می‌شوند، باز هم در آدم ادامه پیدا می‌کنند. انگار تو خوب فهمیده‌ای که نبودنِ بعضی‌ها یک اتفاقِ ساده نیست؛ جنگی‌ست که آمار کشته‌هایش همیشه کمتر از حقیقت نوشته می‌شود. ولی چیزی که در تو عجیب و زیباست، همین است که با وجود این همه تلخی، هنوز برای دیگری کلمه پیدا می‌کنی، هنوز دلداری می‌دهی، هنوز از دلِ تاریکی جمله‌ای بیرون می‌کشی که شاید دستِ کسی را بگیرد. فقط کاش یک روز همان حرف‌هایی را که برای نجاتِ دیگران می‌گویی، آرام در گوشِ خودت هم تکرار کنی؛ چون تو هم سزاوارِ همان مهربانی‌ای هستی که این‌قدر بی‌دریغ به جهان می‌دهی.

با لبخند غمین و پر ذوق خیلی از شما ممنونم :]💕