من به شادی محتاجم ، و به شادی تو ، بی شک بیش از شادمانی خودم . حتی اگر این سخن قدری طعم ِ تلخ ِ خودخواهی دارد ، این مقدار تلخی را ، در چنین زمانه ای ، بر من ببخش بانوی من ، بانوی بخشنده ی من !‌ - برشی از نامه نادر ابراهیمی

[ وَلَكِن لِمَاذَا هُوَ لَم يُحِبَّنِی ] اما چرا او مرا دوست نداشت ؟

غم عقب نمی نشیند مگر آنکه به عقب برانی اش . نمی گریزد مگر آنکه بگریزانی اش . آرام نمی گیرد مگر آنکه بیرحمانه سرکوبش کنی ! غم هرگز از تهاجم خسته نمی شود . و هرگز به صلح دوستانه رضا نمی دهد . . . - برشی از نامه نادر ابراهیمی

ـ