‏اون حس حسادتی که نمیتونی چیزی بگی چون چیزی بینتون نیست خیلی خیلی خیلی بده.

قوی بودن درواقع همچین چیزیه که انگار نه انگار داری از درون میپاشی ولی هیچکس نمیفهمه و خیلی پررو و شاد تو جمع هستی.

ولی اون آدمی که روت غیرت داره>>>

›››

این اتفاق مصادف بود با آخرین باری ک بغض کردم.

:»»

پوچی ، تمامش را در دست گرفته بود !

به مرزهای تنت منم آن پناهنده ی بی رمق.

من بدون تو خیلی ناقصم ، بدون تو خیلی ناراحتم ، بدون تو خیلی عصبیم ، بدون تو میخوام کل دنیارو خراب کنم ، بدون تو نمیخندم ، بدون تو خستم ، بدون تو شیرکاکائو واسم تلخه ، بدون تو دنیا واسم معنی نداره ، بدون تو حتی ماه برام پشت ابرا قایم میشه ، بدون تو نمیشه ؛

پشتِ‌ حجم‌ بیخیالی ، دوستت‌ دارم‌ هنوز.

‹ آری‌ آن‌روز‌ چو‌ می‌رفت ‌کسی‌ داشتم ‌آمدنش ‌را‌ باور من ‌نمی‌دانستَم‌ معنی ‌هرگز‌ را‌ تو‌ چرا‌ باز‌نگشتی ‌دیگر؟! › - جنابِ‌ابتهاج؛

منم بفرسم؟