یکیم نداریم باهاش ست کنیم دم عیدی.

امروز حال زندگی کردن نیست .

هر چی بیشتر به عید نزدیک میشیم بیشتر من کمتر میشم.

شب و روزم گذشت به هزار آرزو نه رسیدم به خویش، نه رسیدم به او...»

_

تو جمع میگی و میخندی، خداحافظی میکنی، همه چی خوبه، میای خونه میری تو اتاقت و‌ تو ی لحظه میشی غمگین ترین آدم دنیا، ذهنت پر از پراکندگیه ک چرا، الان ک خوب بودم، ب نتیجه‌ای نمیرسی و‌ از خودت بدت میاد!

یه جا خوندم نوشته بود " من واسه این که این انگشتا دیگه نلرزن خیلی زحمت کشیدم ، دیگه برنگرد "

کی گفته زندگی با پدر و مادر مجانیه؟! من اینجا دارم از سلامت روانیم مایه میزارم

‌

فقط تظاهر کن به اینکه حالت خوبه و بعد یادت میره که داشتی تظاهر میکردی..!

بعضی از آهنگا رو تا پلی میشه رد میکنم؛ نه واسه اینکه اون آهنگو دوس ندارم! برا اینکه ازش میترسم؛ ترس از حجم خاطراتی که با خودش میاره... ‌

استاد هنر شده‌ام ، درد می‌کشم اما با لبخند!