ویکتور فرانکل
«میدانی،
من مجبورم موفق شوم؛
وگرنه همه آن رنجهایی که تا به حال کشیدهام فقط رنج بودهاند.»
#ناپیدا
@NapeidaTeam
از کتاب "کیمیاگر"
«ترس از رنج، از خودِ رنج دردناکتر است.»
پائولو کوئیلو
#پاورقی
@NapeidaTeam
از کتاب "صد سال تنهایی"
«خاطراتی که آدمهایش رفتهاند دردناکند،
ولی خاطراتی که آدمهایش حضور دارند
اما شبیه گذشته نیستند به مراتب دردناکترند.»
گابریل گارسیا مارکز
#پاورقی
@NapeidaTeam
از کتاب "سمفونی مردگان"
«وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد بیشتر تنهاست.
چون نمیتواند به هیچکس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق میکند، تنهایی تو کامل میشود.»
عباس معروفی
#پاورقی
@NapeidaTeam
12.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 صحنه عبور از پل در فیلم 1917 چگونه بدون کات فیلمبرداری شد؟
#نگاتیو 🎞
@NapeidaTeam
1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
صحنهای که در فیلم «مرد نامرئی» نقاب از چهره او برداشته میشود، همچنان یکی از فراموش نشدنیترین لحظات تاریخ سینمای کلاسیک وحشت است.
با توجه به اینکه این فیلم در سال ۱۹۳۳ ساخته شده، جلوه ویژه این صحنه بهواقع حیرتانگیز است.
• سینماگراف
#نگاتیو 🎞
@NapeidaTeam
از کتاب "آنا کارنینا"
«همه خانوادههای خوشبخت شبیه یکدیگرند؛
هر خانواده بدبختی به شیوه خودش بدبخت است.»
لئو تولستوی
#پاورقی
@NapeidaTeam
از کتاب "چهارصد داستان حکیمانه برای خوشبختی"
«شاگردی از استاد پرسيد:
خواهش میکنم به من بگو از کجا بايد يک انسان خوب را تشخيص دهم؟
استاد جواب داد:
تو نمیتوانی از روی سخنان يک فرد تشخيص دهی که او يک انسان خوب است، حتی از ظاهر او هم نمیتوان به اين شناخت رسيد. اما میتوانی از فضايی که در حضور او به وجود میآيد، او را بشناسی؛
چرا که هيچ کس قادر نيست فضايی ايجاد کند که با روحش سازگاری نداشته باشد.»
نوربرت لِشلايتنِر
#پاورقی
@NapeidaTeam
2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آنها سینه آوازخوان را تفتیش کردند
جز قلبش، چیزی نیافتند
آنها قلبش را تفتیش کردند
به غیر از مردمش، چیزی نیافتند
آنها صدایش را تفتیش کردند
به جز غمش، چیزی نیافتند
و سپس غمش را تفتیش کردند
فهمیدند که در زندانی گرفتار است
آنها زندانش را تفتیش کردند
دیدند که خودشان آنجایند، در بند
و شب، شب بود و
آوازخوان، آواز میخواند..
- محمود درویش
#قافیه
@NapeidaTeam
محمود درویش، شاعر برجسته فلسطینی و یکی از مهمترین صداهای شعر معاصر عرب، شاعری بود که در آثارش عشق، تبعید، وطن، فقدان و هویت به شکلی عمیق و شاعرانه درهم میآمیختند.
او در سال ۱۹۴۱ در روستای البروة در فلسطین به دنیا آمد و بخش مهمی از زندگیاش را در تبعید و دور از سرزمین مادری گذراند؛ تجربهای که بعدها به یکی از سرچشمههای اصلی شعرش تبدیل شد.
با اینحال، درویش تنها شاعر مقاومت و فلسطین نبود؛
شعر او بهتدریج از مفهوم وطن فراتر رفت و به تأملی درباره انسان، تنهایی، عشق و معنای تعلق تبدیل شد.
رابطه عاشقانه و پیچیده او با تمثیلاتی از عشق و جدایی نیز در برخی اشعارش بازتاب یافته و به شعر او حالوهوایی شخصی و عاطفی بخشیده است.
محمود درویش در سال ۲۰۰۸ درگذشت، اما شعرش همچنان یکی از ماندگارترین روایتهای ادبی از تبعید، عشق و جستوجوی خانه در جهان معاصر است.
#سرگذشت
@NapeidaTeam
از کتاب "یادداشتهای زیرزمینی"
«رنج کشیدن، تنها راه فهمیدن است؛
گرچه فهمیدن، خود بزرگترین بدبختی انسان است.»
فئودور داستایوفسکی
#پاورقی
@NapeidaTeam
2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
پیش از ظهور سلاحهای مدرن، پهپادها، هواپیماها و فناوریهای پیشرفته نظامی، نبردها در فاصلهای بسیار نزدیک و نفسگیر رخ میدادند.
سربازان مجبور بودند با حداقل تجهیزاتِ حفاظتی با هرجومرج میدان نبرد روبرو شوند، آن هم در حالی که سلاحها و پرتابهها ممکن بود از هر سویی به سمتشان هجوم بیاورند.
صحنههایی از این دست به ما کمک میکنند تا دریابیم جنگهای باستانی برای کسانی که در میدان نبرد حضور داشتند، تا چه حد هولناک بوده است.
در میان دود و غبار، پرواز سلاحها و محاصره شدن توسط هزاران سرباز، هیچ پناهگاهی وجود نداشت که بتوان در آن مخفی شد و تنها از دور نظارهگر ماجرا بود.
#نگاتیو
@NapeidaTeam