“Formerly -I don't know why- everything seemed veiled in a kind of mist.”

دوستان این اپیزود خیلی داره کند می‌گذره یکی بزنه رو دو برابر.

لیست چیزایی که بهشون نیاز دارم: ۱- کمک

And then he said, “You are a fucking winner; how could you even care about a loser, about me? How could anyone? "

ایران عالیه، همیشه ناامیدت می‌کنه.

یه روز غم تموم می‌شه ولی فکر نکنم اون روز، امروز باشه.

بین عاشق خودم بودن و تنفر شدید از خودم پیوسته در حال دویدن هستم.

صمیمیت‌های از دست رفته همیشه یه قبرستان جدا تو قلبم دارن.

مردم می‌دونن مشکل از انتخابای خودشونه و بازم سرش ناراحت می‌شن. (مردم = من)

will you still like me, no matter who i become?

تمام تنفرهایی که در کل زندگیم هر کسی نسبت بهم داشته رو با هم جمع کنم بازم یک هزارم تنفری که خودم نسبت به خودم دارم هم نمی‌شه.

Make me not wanna die