ایتا - 𝘕𝘰𝘷𝘢.

درون من را هیچکس نمی‌تواند ببیند؛
حتی نزدیک‌ترین کسانِ من!
تازه، چه می‌توانند بکنند؟
در نهایت احساس ِ همدردی.

1 مشاهده04:43

-

1 مشاهده12:02

در کنار ِ آنها بودم، اما‌ هنوز‌ هم‌
احساس ِ تنهایی‌ می‌کردم.

1 مشاهده12:09

کجای‌شهر قدم می‌زنی؟
میخواهم کاملا اتفاقی، از آنجا رد شوم.

1 مشاهده08:01

1 مشاهده08:05

ایستاده‌ام کنار پنجره، زل زده‌ام به کوچه‌ای خالی، 
و به اتفاقی فكر میکنم ك هیچوقت، رخ نخواهد داد.

1 مشاهده08:06

حضورت، شعری‌ست ك ناخودآگاه بر دفتر ِ قلبم نوشته می‌شود.

1 مشاهده08:22

1 مشاهده13:04

آیا آنقدر مرا دوست داری ك بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟

1 مشاهده13:06

تو، مانند اکسیری هستی که به رگ‌های خشکیده‌ی
زندگی‌ام جان می‌بخشی؛ و من، هر نفس،
از حضور ِ تو زنده می‌شوم.

1 مشاهده13:13

-

1 مشاهده05:27

"مثل ِ گذشته ها مهربان باشید."
این عبارت آخر را ك می‌گفت، کوشید ك
لبخند بزند اما چشمانش پر از اشك بود.

1 مشاهده05:30

مطالب بعدی