قرائت سوره فتح و دعای توسل جهت تعجیل در فرج امام عصر روحی فداه سلامتی، طول عمر و عزت روزافزون رهبر انقلاب حفظ همبستگی و اتحاد مردم ایران تا پایان جنگ پیروزی ملت ایران و محور مقاومت و شکست دشمنان این کشور. @Nucleader

أنحن نخليک و ننصرف عنک؟ و قد أحاط بک هذا العدو؟ أما والله! لو علمت أني اقتل، ثم احيي ثم احرق ثم ننشر فی الهواء و يفعل ذلک بي الف الف مرة ما فارقتک... آيا ما دست از تو برداريم و برويم و تو را در ميان اين گروه خون خوار بگذاريم؟ به خدا قسم هرگز! اگر بدانم که کشته می‌شوم و زنده می‌شوم پس مرا می‌سوزانند و خاکستر مرا به باد می‌دهند و اين عمل را هزار مرتبه انجام می‌دهند، از تو جدا نمی‌شوم. ماترکناک یا بن الحسین... @Nucleader

اما بعد شب عاشورا رسید. در دهمین شب ماه محرم یاد می‌کنیم از سپر پسر رسول‌الله، از عزیز دل فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها، از آن سیدی که ایرانی‌ترین پاسدار غیر ایرانی سرزمین سلمان فارسی بود. اگر در حیات دنیا بود، امسال هم مثل هر محرمی هر روز سخنرانی داشت. هم قیام حسین علیه‌السلام را تشریح می‌کرد، هم از آخرین وضعیت جبهه مقاومت می‌گفت. هم آرام دل دوستان بود و هم موجب انکسار دشمنان. سیدی! اگر نبود حضور امام معصوم در این عالم و‌ اگر نبود نائب او، غم تو جانکاه‌ترین داغ شیعه بود و ما از فقدان حضورت بارها می‌مردیم. شهادت تو حتما موجب تألم امام عصر عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف بود و پشت ما را شکست. اما ما مجبور بودیم بایستیم و قد خم نکنیم،‌ چون جهاد و تکلیف تا نابودی اسراییل و ظهور مولا ادامه دارد. در شب عاشورا از مدافع راستین حریم ولایت، آیت‌الله العظمی شهید سید حسن نصرالله یاد می‌کنیم و همانگونه که او رهبر انقلاب را حسین زمان خطاب کرد، با حسین زمان‌مان عهد می‌بندیم و می‌گوییم ما ترکناک یابن الحسین... @Nucleader

امشب به نیت آرامش قلب امام عصر عجل‌الله تعالی فزجه‌الشریف و سلامتی، طول عمر باعزت و پیروزی رهبر انقلاب بر دشمنان و خائنان صدقه بدیم.

بعد از آنکه با قبیله بنی‌اسد پیکر شهدا را دفن کرد، با انگشتانش روی قبر پدر نوشت: هذا قبرالحسين بن علی بن ابی طالب الذی قتلوه عطشانا غريبا... شهادت امام زین العابدین علیه‌السلام تسلیت باد. @NucLeader

بعد از ظهر عاشورا بود که حسین علیه‌السلام خودش شخصاً وارد میدان شد. به زن‌ها و بچه‌ها سفارش کرده بود که از خیمه‌ها بیرون نیایند. هر حمله‌ای که می‌کرد، می‌آمد و روی یک بلندی می‌ایستاد و با صدای بلند ذکر خدا می‌گفت: «لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ الا بِاللّه». وقتی صدایش به خیمه‌ها می‌رسید، دل اینها آرام می‌شد که او زنده است. حضرت حمله‌ای کرد، خسته شد. «فَوَقَفَ ساعَةً لِیَستَریح»؛ لحظه‌ای ایستاد که استراحت کند. می‌نویسند: «اِذ أتاهُ حَجَراً فَوَقَعَ فی جَبهَتِه»؛ سنگی آمد و به پیشانی حسین علیه‌السلام اصابت کرد. خون جاری شد. «فَأخَذَ قَمیصَهُ لِیَمسَحَ الدَّمَ عَن وَجهِه»؛ دست برد و دامان پیراهن عربی‌اش را بالا آورد که خون را از صورت و جلوی چشمش پاک کند. «إذ أتاهُ سَهمٌ مَسمومٌ لَهُ ثَلاثُ شَعَب»؛ تیر سه‌شعبه‌ای آمد، «فَوَقَعَ فی صَدرِهِ أو فی قَلبِه»... از مرکب به زمین آمد... این جملات را زمزمه می‌کرد: «بِسمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَ علی مِلَّةِ رَسولِ الله...». اما وقتی به زمین هم آمد، تا موقعی که رمق در بدن داشت تلاش کرد. اینجا دید نمی‌شود تیر را از جلو بیرون بکشد، دست برد تیر را از پشت بیرون کشید. و خون از تنش چونان ناودان می‌ریخت. ابن شهر آشوب می‌نویسد ذوالجناح آمد و «تَمَرَّغَ فی دَمِ الحُسَین». یعنی خودش را به خونهای امام آغشته کرد، «وَ قَصَدَ نَحوَ الخَیمة»؛ راه خیمه‌ها را در پیش گرفت. «وَ لَهُ صَهیلٌ عالٌ». یعنی بلند بلند شیهه می‌کشید؛ «وَ یَضرِبُ بِیَدَیهِ الارض»؛ سُم‌هایش را دائم به زمین می‌زد و سر و صدا می‌کرد. نزدیک خیمه‌ها که رسید، سیده‌های اهل حرم صدای مرکب را شنیدند. اما دیگر صدای حسین نمی‌آید. اینجا بود که از خیمه‌ها بیرون ریختند. نگاه که کردند، دیدند که مرکب آمده است، اما زین واژگون، مرکب غرق در خون... تمام زنان و بچه‌ها از خِیام بیرون آمدند و اطراف این مرکب را گرفتند. در تاریخ دیده‌ام که تنها کسی که بیرون نیامد، فقط زین العابدین علیه‌السلام است. هر کدام از اهل حرم چیزی می‌گوید و کاری می‌کند. اما در این میان، سکینه دختر حسین است که جلو می‌آید و رو می‌کند به مرکب پدر و می‌گوید: «یا جَوادُ! هَل سُقِیَ أبی أم قَتَلوهُ عَطشاناً؟»؛ ای اسب! به من بگو تا بدانم که آیا به پدرم آب دادند یا او را با لب تشنه شهید کردند؟ @Nucleader

محمدجواد ظریف در اینستاگرامش نوشته از حق خودش در برابر کسانی که به او توهین کردند می‌گذرد. آقای ظریف ما از حق‌ خودمان بابت بلایی که بر سر این کشور‌ آوردید نمی‌گذریم و اعتقاد داریم که شما در خون تک‌تک شهدا از حاج قاسم تا شهیدان اخیر مسئولید. و امیدواریم در دنیا با ذلت و‌ در آخرت با قاتلین شهید سلیمانی محشور شوید. @Nucleader

اینجا در روستای ما عزاداری عاشورا از ساعت ۱۲ ظهر با اقامه نماز آغاز می‌شود و ساعت ۴ بعد از ظهر با برداشتن نخل به عنوان تشییع امام حسین علیه‌السلام به پایان می‌رسد. حالا هیچ صدایی در کوچه و خیابان‌ها نیست. نه در اینجا. تقریبا در همه‌جا. سینه‌زن‌ها به خانه رفته‌اند. زنجیرزن‌ها، زنجیر را تا سال بعد کنار گذاشتند. شمر تعزیه هم بر ماتم حسین اشک می‌ریزد. عباس و امام تعزیه به خانه خود برگشته‌اند. سالم، سلامت، کنار مادر و همسر و دختر کوچکشان. اما تو حسین اما تو ای حسین! ای زنده کننده انسان ای احیا کننده دین پیغمبر تو روی زمین تفتیده افتاده‌ای اصحاب و فرزندان و برادرانت هم کنار تو روی زمین افتاده‌اند. خیمه‌هایت را آتش زده‌اند حرمت دخترانت را در هم شکسته‌اند برادرت عباس در علقمه روی زمین است و حالا قرار است خواهرت زینب را از کنار بدنت مطهرت عبور دهند حالا او درحالیکه رگ‌های بریده‌ات را می‌بوسد درحالیکه عباس را ندیده درحالیکه از کنار جسم علی‌اکبر و علی‌اصغر و قاسم عبور می‌کند باید تو را بگذارد و همراه دخترانت به اسارت برود. سلام بر آن محاسن به خون خضاب شده سلام بر آن رگ‌های بریده سلام بر آنکه حرمتش شکسته شد سلام بر آنکه بدنش پاره پاره شد سلام بر آن پیکر عریان در بیابان رها شده سلام بر آن جسم مطهر بی‌کفن سلام بر آن‌که بدترین مردمان او را کشتند و بر بدنش اسب تازیدند... @Nucleader

مَا تَرَكتُكَ يَا حُسَين #إنا_على_العهد

من حقیقت را روی نیزه دیدم من حقیقت را پاره پاره بر خاک دیدم.

ظهر در گرمای ۴۵ درجه «علی» را برده بودم حسینیه، همان موقع که روضه‌خوان داشت از علی‌اصغر می‌گفت، از من آب خواست. یک سوم لیوان بیشتر آب نخورد. تازه او دو سال و نیم سن دارد و عبدالله رضیع شش ماهه بود. من برای هر قطره آبی که او خورد، پیش رباب احساس شرم کردم. خدا حرمله را لعنت کند. خدا حرمله‌ عصر ما را هم لعنت کند...