از رهبری مایه گذاشته. ایرادش چیست؟ رهبر انقلاب چند روز پیش رفته نمایشگاه کتاب. نشر معارف چهار کتاب به ایشون دادند. یکی از کتاب‌ها «سواد مطالبه» نوشته محسن مهدیان بوده. خبرگزاری فارس همان روز مطلبی درج کرده که رهبر انقلاب چهار کتاب از نشر معارف خریداری کرده. دفتر رهبر انقلاب در یادداشت مربوط به بازدید از نمایشگاه نوشته کتاب خریداری نشده. ظاهرا نشر معارف چهار کتاب به ایشان داده و به رسم همیشگی حضرت اقا، ایشون هزینه کتاب‌ها رو داده. خبرگزاری فارس در مطلب دیگری نوشته به دلیل توجه رهبر معظم انقلاب، کتاب یاد شده در بازار نایاب و تجدید چاپ شده. محسن مهدیان، معاون خبر سابق خبرگزاری فارس بوده است. @NucLeader

آمریکا میلیاردها دلار هزینه کرد برای زدن خط مقاومت و بسیاری در داخل و خارج از ایران گمان کردند مسئله «بشار اسد» است. رسانه‌های جمهوری اسلامی هم از روز‌ ابتدایی تا کنون، در بیان چرایی ورود به این ماجرا الکن بوده‌اند. اما با این حال... یک‌ نفر گفت باید سوریه بماند و حالا این قاب، نتیجه تدبیر و عملکرد اوست. @Nucleader

در عصر تهی شدن معانی و جاهلیت ثانی، هنوز میلیون‌ها نفر بر کره زمین زندگی می‌کنند که با شنیدن صدای نقاره حرم رضوی، یا تنها با شنیدن واژه آهنگین «آمده‌ام» دلشان می‌لرزد و ناخودآگاه نسیمی از بهشت به دلشان می‌وزد و خنکای صحن‌های حرم به دلشان می‌نشیند. کسانی که شاید ماه‌ها یا سال‌هاست زیارتی تازه نکردند. کسانی که دل در گرو آستان مهر علی بن موسی‌ دارند. ای غریب و رئوف و رضای اهل بیت: نومید و مفلسیم و نداریم هیچ‌کس لطف کن ای کریم به فریاد ما برس. ولادت امام رئوف، حضرت علی بن موسی امام رضا علیه‌السلام بر آنان مبارک. @Nucleader

تسهیلات در ایران. @Nucleader

نه، مثل اینکه واقعا تسهیلات میدن. بچه اول نباید بیشتر از بیست سالش باشه. هرچند بازم برای کشوری که بحران جمعیتی داره و منابعی که مفت تقدیم یک‌ عده میشه، اینها تسهیلات چندانی نیست، ولی لازم بود بگم که برداشتم غلط بوده. @Nucleader

یک‌جایی از مستند «فراق یار نه آن می‌کند که بتوان گفت» سید مرتضی آوینی، فیلمبردار که خود دوربین است می‌رود از یک همسر شهید می‌پرسد خواهر به نظر شما اگر شهدا بودند، امروز چه می‌کردند؟ زن می‌گوید خوش به حال شهدا که رفتند و فوت امام را ندیدند. فیلمبردار بلند گریه می‌کند. در عالم انسان‌هایی یا زمان‌هایی است که نه دوربین و سینما، که کلمات هم در وصف آن حالت‌ها و دقایق ناتوان‌اند. و به نظرم امام خمینی یکی از آن‌ آدم‌ها و روز فوتش یکی از آن لحظه‌هاست. @Nucleader

دست‌هایی که روزی برای او بلند شده بود، در فقدانش بر سر خورد...

محمدجواد ظریف سه بار در سالهای اخیر در رسانه‌ها بلوا ایجاد کرده. یک‌بار وقتی بشار اسد عازم تهران بود، با خبر استعفایش سفر را به حاشیه برد. بار دوم وقتی حاج قاسم سلیمانی به تازگی شهید شده بود، بحث میدان و مذاکره را پیش کشید. و حالا همزمان با طرح آغاز دور جدید مذاکرات توسط دولت فعلی و البته رونمایی از موشک جدیدی به نام فتاح مجددا حاشیه‌هایی ایجاد کرده. خلاصه حرفش هم همان چیزی است که در آخرین پست اینستاگرامش نوشته: «چرا سازش‌کار منفی و سازش‌ناپذیر مثبت است؟ مگر می‌توان از روش‌ دیگری به آرمان‌ها رسید؟» در مخیله این‌ها روشی جز سازش وجود ندارد. ولی کاش یکی از او بپرسد از کدام آرمان حرف می‌زند. @Nucleader

دیروز سالروز شهادت ۱۶۰۰ جوان عراقی محب امیرالمومنین در اسپایکر بود. کمپ نیروهای آمریکایی در عراق که داعش همه این‌ها رو گردن زد، اون‌ها رو در رودخونه انداخت و حجم خون این شهیدان عزیز، آب رو سرخ کرد. شادی روح پاک جوانانی که لحظه آخر حاضر نشدند محبت علی علیه‌السلام رو بفروشند و زندگی بخرند، فاتحه و صلواتی بفرستیم. @Nucleader

▪️روح خسته و جستجوی پناهگاه بی‌زمانی زندگی فشرده شده، همه چیز کوتاه‌مدت و سطحی و سلولی و کپسولی است. سرعت روزگار، اجازه لمس لحظه‌ها را نمی‌دهد، اجازه دم کشیدن تجربه ها را نمی‌دهد، اجازه ته‎نشینی خاطره‌ها را نمی‌دهد. روزگار ما، روح را خسته می‌کند با تنوعش، با گونه‌گونی و در عین حال تکراری بودن ظهورات و قواعدش. روح خسته و سرسام گرفته از سرعت جنون‌آمیز این روزگار، یا باید به تکثری روزمره و بی معنا تن بدهد یا پناهی برای معنویتی بی انتها و حقیقی بجوید. این پناهگاه معنوی در زیارت معنا پیدا می‌کند روح بیمناک و دل خسته‌ام زیارت می‌خواهد. از سحرهای ساکت ماه مبارک تا آن روز که در فرودگاه سلام، من به نجف رفتم و حاجی‌ها به حج، دلم بیشتر تنگِ مسجد پیامبر و باب جبرئیل و بقیع و رکن و مقام و حطیم و سعی و عرفات است. دلتنگ آن نماز غریبانه مقابل درِ بسته مسجد حضرت فاطمه در مدینه ام، دلتنگ لحظه احرام در مسجد شجره و هزار قول و قرار با خودم و خدا، دلتنگِ همه دلتنگی‌های حاصل از سفر عمره در ابتدای جوانی، در بیست سالگی، در فوران سوالات و جستجوها برای پیدا کردن راه و چاره. ▪️▪️▪️ دلم یک «سفرِ» حج می‌خواهد، نه از این سفرهای یک ماه و چهل روزه، یک سفر واقعی که شش ماهی، یک سالی در راه باشم، شهرها را سیاحت کنم، با آدم‌ها دمخور شوم، فرهنگ‌ها و اقوام را بشناسم، همراهم کسی باشم که اخلاق و عرفان بگوید و توحید و معاد یادم بدهد. بعد وارد مدینه بشوم و امام معصوم یا نائب مستقیم او را زیارت کنم، دستور بگیرم و بعد بین راه مدینه تا مکه، غرق در اندیشه خود باشم که معصوم چه گفت و وقتی به وطنم برگشتم چه باید کنم با امر امام و عمری که در پیش دارم... بعد در یکی از بلندی‌های مشرف به خانه خدا یا یکی از ورودی‌های مسجد الحرام وقتی نگاهم به آن میراث ابراهیم نبی (ع) گره خورد، چشمِ گرم از اشکم را ببیندم و به خاک بیفتم و در سجده‌ای طولانی اعتراف کنم هیچم و هیچ ندارم و هرچه هست خود اوست و ماحصل فکر و ذکر در راه را عرضه کنم خدمت پروردگار که اگر از من بندگی می‎خواهی خودت باید مرا در جذبه‌ات جا بدهی و بر محور خودت و دینت و رسولت بگردانی! ▪️▪️▪️ آدم مدرن چه می فهمد این چیزها را، آدم عصر غیبت، آدم بی امام، آدم بنده مدرنیته، حکماً حج را هم به صورت پروژه می‌بیند که باید در ساعت فلان آغاز شود، فلان مدت طول بکشد و در فلان نقطه به پایان برسد. فلان قدر هزینه‌اش باشد، بهینه باشد، سرمایه انسانی‌اش فلان‌جور باشد، خروجی‌اش قابل اندازه‌گیری با عدد باشد. آدم عصر غیبت، آدم اسیر مدرنیته، رها نیست، آزاد نیست، دربند همین محاسبات است، دربند درک کمی از زمان، چرتکه انداختن برای منابع و میزان مصرف و راندمان. ▪️▪️▪️ دلم یک حج مثل جلال آل‌احمد می‌خواهد، معترف به خار و خس و بی‌مقدار بودن، در آستانه لمس ابدیت و بی‌زمانی در هرلحظه، در خلوت بی انتها باخویشتن در میقات، غوطه‌ور در فهم مناسک. دلم یک حج مثل جلال می‌خواهد، در جستجوی شدن، به قصد کنجکاوی، و روانه به کشفی، در گفتگو با حاجیان سرزمین‌های اسلامی، در موضع بیان و حل مسائل جهان اسلام -از طنجه تا جاکارتا-، در کار مردم‌نگاری امت پیامبر، نگران مصائب قلب دنیا -قدس-. ▪️▪️▪️ دلم چیزهای کوچک هم می‌خواهد، یک حج مثل برادران امیدوار، سفری از میان صحرایی سوت و کور و سوزان، دوربین به دست به خانه خدا برسم و روایت کنم داستان آن خانه را از زمانه ابراهیم(ع) تا امروز و بعد مثل گروه حاج ابوالقاسم رضایی در مستند خانه خدا می‌رسیدم به همهمه صحرای عرفات باقیات الصالحاتی می‌گذاشتم برای قبر و قیامتم. ▪️▪️▪️ دلم یک سفر حج می‌خواهد، خودم باشم و خدا، ساده و بسیط و بی هیچ پیچیدگی... #ح_الف_غریبه @badieh

▪️روح خسته و جستجوی پناهگاه بی‌زمانی زندگی فشرده شده و سرعت روزگار، اجازه لمس لحظه‌ها را نمی‌دهد. روزگار ما، روح را خسته می‌کند با تنوع و در عین حال تکراری بودنش و روح خسته چ از سرعت جنون‌آمیز این روزگار، یا باید به تکثری روزمره و بی معنا تن بدهد یا پناهی برای معنویتی بی انتها و حقیقی بجوید. این پناهگاه معنوی در زیارت معنا پیدا می‌کند. دلم یک «سفر» حج میخواهد نه از این سفرهای یک ماه و چهل روزه، یک سفر واقعی که شش ماهی یا یک سالی در راه باشم و... ⏪متن کامل در پست بعد ▪️شرح تصاویر ۱ کاروان حجی در سال ۱۲۸۹ شمسی ۲. چشم انداز کعبه از یکی از بلندیهای اطراف، همان سال ۳. حاج جلال آل احمد کمی پس از سفر حج ۴. صحرای عرفات در انتهای قرن شمسی گذشته ۵ برادران امیدوار درحال تصویر برداری از مسجد الحرام ۶. بخشی از مستند «خانه خدا»، ابوالقاسم رضایی، ۱۳۴۵ @badieh