من امام را ندیدم، اما آنقدر او را دوست دارم که هر سال شب رحلت او حالم بد میشود و احساس میکنم قلبم سیاه شده.
در آن سجدهای که سالهای جوانی در حرم مولا کرد نمیدانم چه گفت، اما چیزی از خدا گرفت که نه پیش از او نمونه داشت و نه بعد از او.
امام چرا دوست داشتنی بود؟ چون سینه در برابر تاریخی قرار داد که هیچکس به خود جرات نمیداد حتی فکری مخالفش داشته باشد. او موقعیتش را روی درس دادن و شاگردپروری و حجرهداری نگذاشت. روی درگیری با شاه و حکومتش هم. افقش را آنقدر بلند گذاشته بود که به گمانم اینکه همه جا حرف از آمریکا و اسراییل میزد نیز برای این بود که بقیه بفهمند دشمن کیست. او به کم قانع نبود، اهل در کنج فراغت نشستن هم.
قواعد عالم را بهم ریخت. تقسیمات بلوک شرق و غرب را، مبارزات سانتیمانال چپهای نانخور سفره ملکه را, مبارزین مسلحانه کمونیست و حتی مسلمان را، خواب شاه را، اسرائیل و آمریکای همه دهههای بعد از خودش را. علما و روحانیون را. مردم را. هر مسلمانی در این عالم را.
بعد از او آنها که در برابر ظالمان میایستند، با آنها که مبارزه نمیکنند فرق دارند. این کار او بود. بعد از او رزمنده حزبالله لبنان و دبیرکل شهیدش، زکزاکی نیجریهای و سنوار غزاوی و... برادر ما و فرزند او شدند و فلانی و فلانی و فلانی که به زمین چسبیدهاند و هزاران خونی آنها را تکان نمیدهد نیز دشمن ما و غیر او. اینها کار سید روحالله خمینی بود. او پایههای حکومت راحت مسئولین عشق آمریکا بر ما را سست کرد. او به ما یاد داد باید مبارزه کرد.
اگر ما او را ندیدیم، خلف صالحش را دیدیم و چه خوشبخت بودیم در عصری زندگی کردیم که جانشینش راه او را تا شهادت خویش متعالی کرد. اما افسوس که فردا دیگر او نیست که برای ما سخنرانی کند و از خمینی بگوید. چقدر این رهبر ما خون دل خورد و تا آخرین لحظه سعی کرد خودش تبیین کننده راه امام در برابر تحریف کنندهها باشد.
رحمت و رضوان خدا بر امام خمینی عزیز و امام خامنهای شهید.
@Nucleader
اگر کسی صحبتهای امام و رهبر شهید رو مناسب ندونست و اون رو پشت تزویری به اسم ولایت رهبر حاضر برد، این کلام آقامجتبی خط بطلانی بر این حرفهاست. حرف امام خمینی و امام خامنهای شهید و رهبر عزیز انقلاب هر سه یکی است و با هم زاویه ندارد.
@Nucleader
توی بله، عضو @Nucleader بشید. تا شب انشاءلله پاکتهایی رو به مناسبت ولایت امیرالمومنین علیهالسلام تقدیم میکنیم.
نیوکلیدر
اگر کسی صحبتهای امام و رهبر شهید رو مناسب ندونست و اون رو پشت تزویری به اسم ولایت رهبر حاضر برد، ای
بالا: زیرنویس شبکه خبر
پایین: بیانات رهبر انقلاب آقامجتبی عزیز
@Nucleader
نیوکلیدر
داستان این توییت چیست؟
داستان این توییت چیست؟ یک عده بیشرف روانی، تصویر دختران محجبهای که توی مکانهایی مثل کافه و... حضور دارند را برمیدارند و با هوش مصنوعی، تصویر لخت آنها را منتشر میکنند.
این خیلی اتفاق ترسناکی است؟ بله! ولی این بیماران روانی مطمئن باشید چیزی از حاضران جزیره اپستین کم ندارند و اگر پایش بیفتد، فرزندان این مردم را ولو به قدر اندکی محجبه باشند، یا به قدری دلبستگی به جمهوری اسلامی داشته باشند، در عالم حقیقی هم لخت خواهند کرد. چشمههایی از این دیکتاتوری کمنظیر را در ماجرای آرمان علیوردی و روحالله عجمیان دیدهایم. چشمههای دیگرش را هم رو خواهند کرد.
پیش از این دو بار که یکمرتبه درست یک روز قبل از شهادت رهبری و وسط غائله هرزههای دانشگاههای تهران بود، گفتیم این رویهای که مسئولین میروند، خطاست. گفتیم شل کردن ماجرای حجاب فقط به یک روسری برداشتن یا گذاشتن ختم نمیشود.
گفتیم در بین مسئولین اختلالی عامدانه ایجاد شده تا دستگاه ادراکی آنها را بهم بزند. برخی که هیچ اعتقادی به شرعیات ندارند، آنها هم که دارند، بیتفاوت شدهاند. از روسری برداشتن به نیمه عریان گشتن در تهران رسیدیم. اینها عادی نیست. قبلا مسئله ترس از آمریکا و بیتفاوتی نسبت به تهدیدات او بود، حالا نوبت به چیزهای دیگر رسیده. سرنوشت دانشجویانی که در دانشگاه الزهرا به حضرت فاطمه سلاماللهعلیها توهین کردند چه شد؟ کار انها که قرآن آتش زدند و پرچم جمهوری اسلامی را به آتش کشیدند به کجا رسیده؟ آن پسرک بیشرفی که دو سه روز قبل از شهادت امام عزیز ما، او را در صحن دانشگاه تمسخر کرد، آن جمعی که به او توهین کردند، چه شدند؟ چطور میشود اینها راست راست بچرخند و سرنوشتشان نامشخص و گنگ باشد؟
سالها اطلاعات بسیجی کف شبکههای اجتماعی چرخید، پیش از جنگ یک چشمه از همین مقابله را دیدید و صدایتان درآمد. پیگیر شدید که چه کسی این اطلاعات را منتشر میکند. چرا؟ چون پای برخی اعضای هیئت علمی و بچه سردارها وسط بود. اینبار عکس ناموس این کشور را لخت میکنند، بزودی دود این کوتاهی توی چشمتان خواهد رفت.
اگر یک سال قبل نوشتیم و سه ماه قبل دوباره هشدار دادیم که این کوتاهی، تبعات بزرگتری خواهد داشت، امروز به آنها میگوییم بزودی تبعاتش را خواهید دید.
@Nucleader
رهبر معظم انقلاب آیتالله سید مجتبی خامنهای:
ملت ایران مبعوث شده با انگیزهای والا با بیش از سه ماه «کماکان پرحرارت» به خونخواهی رهبر شهید خود و سایر شهیدان بهخونخفته و به پاسداشت حریم نظام اسلامی و وطن عزیزشان در میدان حاضر هستند.
@Nucleader
اگر همه ارکان به صورت کامل با رهبری هماهنگ است، چرا از ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور گفته میشود؟
اگر مذاکره با نظر مثبت رهبر انقلاب انجام میشود، چرا در پیامهای متوالی از مردم مبعوث شده خیابان تقدیر میشود، اما حتی به قدر یک عبارت از مذاکره و مذاکرهکننده کلمهای به میان نیامده؟
@Nucleader
مستند «روزی که با تو بودم»
روایتی از دلدادگی مردم به رهبر شهید انقلاب است که بهمناسبت سالگرد آغاز زعامت حضرت آیتاللهالعظمی شهید خامنهای رضواناللهتعالیعلیه.
کارگردان: مهدی فارسی
نویسنده: محمدرضا ابوالحسنی
🖥 زمان پخش:
جمعه ۱۵ خردادماه، ساعت ۱۶ از شبکه سوم سیما
جمعه ۱۵ خردادماه، ساعت ۲۱، شبکه افق
@Nucleader
نیوکلیدر
بالا: زیرنویس شبکه خبر پایین: بیانات رهبر انقلاب آقامجتبی عزیز @Nucleader
پزشکیان از صداوسیما گله میکند.
صداوسیما سخنان رهبری درباره مسئولان را حذف میکند.
بعدا که کارها به سمت و سوی مورد علاقهشان رفت به من و شما میگویند «تصمیمها با اذن رهبری است».
@Nucleader
اوضاع مملکت چندان خوش نیست. هر طرف که مینگری، رعیت شده است موی دماغ. این پدرسوختهها گمان بردهاند خبری است. از امام شهید یک «مبعوث» شنیدهاند، خیال کردهاند شریک ملک و مملکت شدهاند. دور برداشتهاند که در کار دولت چون و چرا کنند و برای این و آن حکم صادر نمایند!
هر روز سخنی میگویند. یکی از خزانه میپرسد، دیگری از جنگ و صلح، آن یکی از نان و بازار. گویی ناگهان همه صاحب رأی و صاحب اختیار شدهاند. اگر به همین فرمان پیش بروند، بعید نیست فردا داعیه حق و حقوق نیز بکنند. کاغذی در دست گرفتهاند و چند نفری دور هم جمع شدهاند، پنداشتهاند کار مملکت بیمشورت ایشان نمیگذرد.
یکی از اهل مملکت توی ورق اخبارش دارد قلمی میکند که: «کوچه و بازار را برای نظارت ساختهاند، نه برای تماشا. مردم هم ریسه چراغانی نیستند که هر وقت صاحبان قدرت خواستند از صندوق بیرونشان بیاورند و بر سر در شهر بیاویزند تا جلوهای باشد، و هر وقت کارشان تمام شد، جمعشان کنند و به کناری بیندازند تا نوبت بعد. نوشته این مردم جمهورند؛ یعنی صاحب رأی و صاحب حق. باید بر کار صاحبان منصب نظر داشته باشند و از احوال مملکت باخبر باشند. بنای حکومت نیز بر همین حضور استوار است.
اگر مقرر افتاده است که امر تنگه هرمز را که بقای امنیت آن به خون رییسعلیرضای شهید بیمه شده، به رسمی تازه و تدبیری نو اداره نماییم، چرا باید سیاست و اقتصاد مملکت همچنان بر همان رسم سابق بگردد؟ مگر میشود یک تن را دو اراده باشد؛ یکی به این سو کشیده شود و دیگری به آن سو؟ جمهوریت نیز اگر رکنی از ارکان این بناست، نمیتواند همچنان به همان رسم گذشته اداره شود؛ که مردم را فقط در موسم انتخابات عزیز بدارند و چون کار از کار گذشت، هر نسبت و هر وصلهای که خواستند به ایشان بچسبانند و بگویند تا نوبت بعد خاموش بنشینید و هرچه بر سرتان آمد تحمل کنید؟»
این حرفهای غریب را که این روزها از بعضی زبانها شنیده میشود، خدا میداند نخستین بار چه کسی در گوششان خوانده. گفتیم عجالتا امینهچیباشی یکی را به انگی بنوازد و آن دیگری را به فحشی بیارایند و آن دیگری را به فضیحتی شهره سازند؛ بلکه این نسخه که پیشینیان در برجام آزمودهاند، این بار کارگر افتد و خلق را به سکوت وادارد.
@Nucleader