به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)

ولی من دلم تنگ میشه. برای ایستگاه، روزای قبلش و روزای بعد از قبلش. برای سولی و آدرین و اینکه دیگه هیچی مثل قبل نمیشه. دلم برای تابستون پارسال تنگ میشه. دلم برای بچه‌های مسجد سلیمان سر کوچه دبیرستان هاوکینز، که دلشون به اندازه این اسم بزرگه و عمیقه تنگ میشم. دلم برای اون دختری که تو کلاس سوم همش با هم قهر می‌کردیم تنگ میشه، برای دوستی که تو کلاس هفتم از دست دادم اما تو کلاس هشتم جور دیگه با هم ارتباط گرفتیم، جوری بهتر، تنگ میشه. دلم تنگ میشه برای کتابخونه خانم میم که دیگه نیست و برای کانالی به اسم مای ساول. دلم برای روزای قبل اینجا تنگ میشه. دلم برای خیلی چیزای دیگه هم تنگ میشه، خیلی چیزا که شاید هنوز داشته باشمشون اما از الان دلم براشون تنگه. شاید بهتر باشه اینجوری بگم، دلم برای چیزها و کسایی که ترکم کردن، ترکشون کردم یا دنیا ما رو مجبور به ترک کردن کرد تنگ میشه. دلم برای زندگیم هم تنگ میشه. و می‌دونم این اتفاق قراره ادامه پیدا کنه، آخه می‌دونید آدما عاشق خاطراتشونن، عاشق تک به تک خاطرات خوب و بدشون.

دوباره شب شد و تاریکی چنگ انداخت و تمام افکار عمیق منو بیرون آورد...

شایلی خانم با اون کانال جادویی و خوش وایبت با تاخیر تولدت مبارکههبحورمرکر امیدوارم جادو همیشه و همه‌جا نجاتت بده و مراقبت باشههه

اینجا رو

وای یادش بخیررر

هم‌تیمی های [شماره"۱"] : بازیکن شماره ۲. ایستگاه34 بازیکن شماره ۳. اژدها سواران کتابخوان بازیکن شماره ۴. نهان فاذر بازیکن شماره ۵. اردوگاه دورگه‌ها شعبه سوگورو بازیکن شماره ۶. کلمات ستاره‌ای:) بازیکن شماره ۷. عمارت ریدل بازیکن شماره ۸. Volleyball بازیکن شماره ۹. پناهگاه رگ بازیکن شماره ۹. گردباد‌های مغز من* بازیکن شماره ۱۰. Been Through*

همساده‌هامونن

اونا که ستاره دادن ادمینین

خوشگل شددمیوزمزکر برای منی که نقاشیش صفره شاهکاره ولی برای آدم معمولی احتمالا خیلی مبتدیانه‌ست_

https://eitaa.com/alone_wale/2412 حبابجبتبج مرسییی