شهرخالی است،
افکار من نیز.
چقدر باید بگذرد تا انسان عادت کند؟
چقدر طول میکشد تا قلب مانند قبل، بتپد؟
اصلا میشود فراموش گرد یا نه؟
فکر نمیکنم.
شهر خالی است،
ظرف امید من نیز...
فرزندم به گونهای زندگی کن، که وقتی مرگ داسش را روی زمین خانهات کشید و تو را فراخوان پیوستن به جهان دگر داد،
بتوانی بدون فکر به هیچچیزی فراخوانش را پذیرا باشی.