شاید اصلا برای این داستان لازم نبود این همه درباره وینسل و بقیه بنویسم، شاید می‌تونستم فقط یکم توضیح بدم و برسم به بخش بعدی و اصلی. اما دوست داشتم اینو بنویسم، درباره وینسل و اریک و لیلیث و کوین. دوست داشتم این بخش رو داشته باشیم. ببخشید اگه احساساتتون تحت شعاع قرار گرفت و ناراحت شدید ولی لازم بود، واقعا برای خودمم سخت بود. مرگ لیلیث اصلا قدار نبود اتفاق بیوفته، قرار بود پسرشون بمیره اما خیلی ناگهانی به ذهنم رسید و این شد. امیدوارم تا اینجا لذت برده باشید😊

نظراتتون کم بودن، همش دو نفر اصلا داستانو می‌خونید؟

نادیده گرفتن نداشتیما

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)

شما رو نمی‌دونم ولی من میرم پرسی جکسون ببینم. پرسی و گروور و آنابث مرا نجات خواهند داد، می‌دانم... می‌دانم