امروز مباحث سی‌شارپ واقعا سنگین بود. به قدری که هرچنددقیقه یکبار من و مرجان و محیا به همدیگه نگاه میکردیم و لبخند تلخ میزدیم. بعلاوه اینکه محیا زیر لب میگفت "چیزی میفهمین؟" و من و مرجان ناامیدانه بهش نگاه میکردیم. خود استادم میگفت این جلسه خیلی سنگین شده. یعنی واقعا کل انرژی‌ای که یک هفته برا سی‌شارپ سیو میکنم، در همون یکساعت اول، تمامT-T.

امروز رو مود یه گوشه زیر پتو چپیدن و ور رفتن با گوشی رو دارم. البته، با این حجم از کارای نکرده‌ای که دارم، احتمالا کنکله.

شروع شدن مدرسه همانا و شروع دردسرای موهای من و مت هم همانا

کسی هست هنوزم اینو داشته باشه؟ ‹ @ifentanyl ›

من:))) فقط صدای خروپف‌ش🥹

آرامش یا آسایش؟ مسئله این است!

خدایا با کیا شدیم ۸۵ میلیون نفر

عالم و آدم تو راهِ کربلا منی که دارم در و دیوارُ نگاه میکنم :

استرس، کنکور، استرس، مشاور، استرس، گوشی، استرس، ایتا، استرس، دوستام، استرس، درسام، استرس، مدرسه، استرس، دانشگاه، استرس، تست، استرس، آزمون، استرس، استرس، استرس.

فرصت نیاز دارم تا بیام براتون این روزامو تعریف کنم

خوشحالم که فرصت کارای بیخود و وقت‌گیر رو ندارم

دلم میخواد تو بین الحرمین گم بشم و هیچوقت پیدا نشم