📹رهبر انقلاب امروز پس از مراسم روضه و ذکر مصیبت به مناسبت سالروز شهادت حضرت امام محمد باقر (علیه‌السلام): ابتکار مهم سیاسی امام باقر علیه‌السلام این بود که ده روز در منا برای ایشان عزاداری کنند/ از این طریق پیام ایشان به اکناف دنیای اسلام می‌رسد ✏️رهبر انقلاب: آن‌وقت، به این [مبارزات در زمان حیات خود] اکتفا نمیکنند. این مبارزاتی که انجام گرفته باید ادامه پیدا کند، لذا سفارش میکنند که در منا ده روز برای من عزاداری کنید! امام که محتاج عزاداری نیست، امّا میخواهد این را. در منا مردم فارغند، از همه جای دنیا آمده‌اند، بعد می‌بینند مجلس عزاداری است، [میپرسند] این [برای] کیست، چرا عزاداری میکنید، چرا اینجا، چه اتّفاقی افتاده؛ به این ترتیب، پیام امام باقر به اکناف دنیای اسلام از این طریق میرسد. خود این یک ابتکار بسیار مهمّ سیاسی است. ۱۴۰۴/۳/۱۳ 🖼 #بسته_خبری | حضرت امام محمد باقر(علیه‌السلام) 💻 Farsi.Khamenei.ir

⚡️ آیا امام باقر(ع) وصیت به عزاداری در منا کرده‌اند؟ ✍مهدی مسائلی 🔹 در روایتی از امام صادق(ع) نقل شده است: یَا جَعْفَرُ أَوْقِفْ لِی مِنْ مَالِی کَذَا وَ کَذَا لِنَوَادِبَ تَنْدُبُنِی عَشْرَ سِنِینَ بِمِنًى أَیَّامَ مِنًى؛ ای جعفر! از مال من فلان مبلغ را وقف کن تا نوحه‌سرایان ده سال در منى برایم نوحه‌سرائى کنند. (کافی، چاپ دارالحدیث، ج۵، ص۱۱۷.) ▪️نُدبه در این روایت به معنای عزاداری و مصیبت گرفتن نیست بلکه به معنای ذکر فضایل و مناقب و بزرگداشت شخصیت ایشان در آن ایام است، به دلایل زیر: 🔺در کتاب‌های لغت عرب مثل لسان‌العرب ندب و ندبه به معنای ذکر فضائل و ثناء بر میت معنا شده است. ابن منظور می‌نویسد: (والنَّدْبُ: أَن تَدْعُوَ النادِبةُ الميتَ بحُسْنِ الثناءِ في قولها: وا فُلاناهْ وا هَناه وَاسْمُ ذَلِكَ الْفِعْلِ: النُّدْبةُ، وَهُوَ مِنْ أَبواب النَّحْوِ؛ كلُّ شيءٍ فِي نِدائه وَا فَهُوَ مِنْ بَابِ النُّدْبة. وَفِي الْحَدِيثِ: كلُّ نادِبةٍ كاذِبةٌ، إِلَّا نادِبةَ سَعْدٍ؛ هُوَ مِنْ ذَلِكَ، وأَن تَذْكُرَ النائحةُ الميتَ بأَحسن أَوصافه وأَفعاله.) (لسان العرب ج۱، ص۷۵۴) بر این اساس شهید اول در کتاب ذکری نیز می‌نویسد: (مراد از ندبه در اینجا آگاه کردن مردم بر فضائل ایشان و اظهارآن است تا به آنها اقتدا کنند، و مسیری را که اهل‌بیت بر آن بودند بدانند، و از آثار آنها پیروی کنند) (ذکری،  ج۲، ص۵۹.) 🔺 مسلمانان روز دهم، یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ذی‌الحجه در منا جمع می‌شوند و در این تجمع همه مسلمانان اعم از شیعه و سنی حضور دارند، از آنجا که اقلیت بودنِ شیعه در آن زمان بیش از امروز بوده است و همچنین استمرار عزاداری در نگاه سایر مسلمانان عملی ناپسند است، نمی‌توان گفت امام باقر (ع) برخلاف تقیه دستور به استمرار عزاداری و سوگواری داده‌اند. 🔺افزون بر این، یکی از ایام منا که در روایت آمده روز دهم ذی‌الحجه، عید قربان است. آیا می‌توان گفت امام باقر(ع) در روز عید قربان که روز شادی است، وصیت به سوگواری در جمع سایر مسلمانان کرده‌اند؟! 🔺از این گذشته، طبق گزارشات روایی و تاریخی امام باقر(ع) روز هفتم ذی‌الحجه به شهادت رسیدند و طبق این روایت مجلس بزرگداشت ایشان روز دهم، یازدهم و دوازدهم و سيزدهم برگزار می‌شود، پس مقصود امام از برپایی این مجلس، عزاداری مصطلح در سالگرد شهادت‌شان نبوده است، بلکه همان ذکر فضائل و یادآوری مناقب و ویژگی‌های ایشان بوده است. 🔺با توجه به اینکه روایات متعددی از طریق شیعه در نهی از نیاحه (نوحه‌سرایی) در مرگ افراد وارد شده است، تفسیر این روایت به ذکر فضائل و یادآوری مناقب با جمع بین روایات همخوانی دارد. ..............

بند آخری که جناب آقای مسائلی نوشته اند را مقایسه کنید با آنچه رهبری میفرمایند. چقدر این تفکر از اسلام اصیل دور است همواره پی ایجاد شک و تردید در دل شیعیان.

الندب: تذکر النائحة للمیت باحسن اوصافه و افعاله و البکاء علیه و الاسم الندبة- بالضم-. (فی) و یدل علی رجحان الندبة علیهم و اقامة ماتم لهم لما فیه من تشیید حبهم و بغض ظالمیهم فی القلوب و هما العمدة فی الایمان و الظاهر اختصاصه بهم لما ذکرنا. شرح علامه مجلسی رحمة الله علیه پیرامون واژه ندب و استحباب عزاداری. مراة العقول ج19ص76 @PakNevees

عزیزی فرمودند به لحاظ لغوی در کتب لغت معنا چیست؟ البته علامه مجلسی ره در شرح حدیث مراحل فقه الحدیثی را طی میکند لذا ابتدا سراغ لغت می رود. اما برای اطمینان قلب چند مورد را ذکر میکنم: نَدَبَ الميتَ: بكى عليه و عَدَّد محاسنه، يندبه ندبا.مجمع البحرین ج2ص170 في الصَّحاح، نَدَبَ‌ المَيِّتَ‌: بَكاه ، و عبارةُ الجوهريّ‌: بَكَى عليه و عَدَّدَ مَحاسِنَهُ‌ و أَفْعَالَهُ‌، يَنْدُبُهُ‌ ، نَدْباً ، .تاج العروس ج2ص426 در خود صحاح ج1ص223 نَدَبَ‌ الميتَ أَي بكى عليه، و عَدَّدَ مَحاسِنَه، لسان العرب ج 1ص754 بر مرده گريست و خوبيهاى او را برشمرد فرهنگ ابجدی، صفحه: ۹۰۶ ندب الميت گريست بر آن مرده و برشمرد محاسن آن را فرهنگ نفیسی، جلد: ۵، صفحه: ۳۶۸۹ @PakNevees

📢 علاوه بر دعای امام حسین در روز عرفه، دعای ۴۷ صحیفه سجادیه را هم بخوانید. ۱۴۰۴/۳/۱۴ 💻 Farsi.Khamenei.ir

عنایت بفرمایید که همه صاحبان کتب اربعه حدیثی در کتب خود این حدیث را نقل کرده اند اما همین حدیث را هم چون کمی جنبه شیعی و تمایزات شیعی دارد جناب مسائلی برنتافته و رد کرد است.

🔸نقد روایت حزن در عیدین ✍مهدی مسائلی در کتاب‌های روایتی بدین مضمون وجود دارد که هیچ عید فطر و قربانی نیست، مگر آن‌که با آمدن آن، غم و‌ اندوه آل محمد (ص) تجدید می‌شود، زیرا آنان حق خود را در دست دیگران می‌بینند. در کنار این روایت، دو نقل دیگر نیز وجود دارد که می‌گوید چون امام حسین(ع) به شهادت رسیدند، ملکی از ناحیه خدا ندا داد: ای امت ستمکاری که نواده پیامبرتان را کشتید، هرگز خداوند شما را به عید فطر و قربان موفق نگرداند! بعضی از شیعیان برای مخالفت با بزرگداشت اعیاد فطر و قربان معمولا به این روایات استناد می‌کنند و شادی و عید گرفتن را در این ایام تخطئه می‌کنند. چند نکته دراین‌باره بگویم: ۱. روایت اول اگرچه در کتاب‌هایی مثل کافی و تهذیب نقل شده ولی راوی آن از امام، شناخته شده نیست و سندش ضعیف است. روایت دوم نیز دو نقل دارد که سند هر دو بسیار ضعیف است و در اسناد آن غلات نیز دیده می‌شوند. ۲. روایت اول عید بودن را نفی نمی‌کند، بلکه حکایت از حزنی دارد که می‌تواند با شادی و عید نیز جمع شود. از این گذشته این حزن درباره عید غدیر نیز می‌تواند اتفاق بیافتد بلکه تعلیلی که در این‌جا آمده برای محزون بودن در عید غدیر قوی‌تر است. ۳. روایت دوم ظاهرا در بیان‌ عدم عدم تطبیق درک اول ماه و روز عید برای امت اسلامی است. این موضوع نیز از جهت واقعیت خارجی قابل مناقشه است، زیرا چه در گذشته و چه در زمان کنونی، شیعه و سنی یک روز را عید گرفته‌اند یا این‌که با توجه به‌ اختلاف در استهلال دو یا سه روز عید گرفته شده که یکی از آنها حتما عید بوده است. از این گذشته این روایت هرگز نمی‌گوید شیعه به عید فطر و قربان اهتمام نداشته باشد. ۴. روایات زیادی در تعظیم عیدین(فطر و قربان) وارد شده، پس با تمسک به دو سه روایت ضعیف نباید رویکرد فرقه‌ای به شیعه داد و مسیر متفاوتی با امت اسلامی در پیش گرفت همان‌‌گونه امامان اهل‌بیت(ع) هرگز چنین نکردند. به خاطر بیماری نتوانستم استنادات را بیاورم، عذرخواهم و التماس دعا دارم. ......

در باب بند چهارم نوشته جناب مسائلی اولا فکر کرده اند این دست روایت منافات با تعظیم عیدین دارد در حالی که حزن بخاطر جنبه ای منافات با تعظیم ندارد ثانیا اشاره به غصب خلافت را ایشان رویکرد فرقه ای تلقی کرده است در حالی که تبری از غاصبان خلافت از محور های اصیل شیعی است. ان شاءالله خداوند به ایشان عافیت دین و سپس عافیت تن دهد.