مَتَی نَنْتَفعُ مِنْ عَذْبِ مَائِكَ فَقَدْ طَالَ الصَّدَی #ماء_معین @PakNevees

آیت الله بروجردی و تعطیلی درس اسفار؛ گزارش ها و تحریف ها 🖌نویسنده: محمد مهدی سلمانپور 📖چکیده مقاله: آیت الله العظمی بروجردی، فقیهی کامل و جامع بود که در عین تبحر در علوم عقلی، میانه ای با آن به خصوص فلسفه صدرایی نداشت. در واپسین سالهای عمر شریف، ایشان دو برخورد تلخ بین ایشان و مرحوم علامه طباطبایی پیش آمد که به روشنی اوج مخالفت آن مرجع بزرگ را با برخی دیدگاه های فلسفی نشان می دهد دومین برخورد که مقاله حاضر درباره آن نگاشته شده تعطیلی درس اسفار علامه طباطبایی به دستور آیت الله بروجردی است با وجود آن که این واقعه به شکل متواتر در گزارشهای متعددی از آثار شاگردان آن دو بزرگوار منعکس شده اما از تحریفات برخی دیگر از ایشان در امان نمانده است مقاله پیش رو پس از ذکر مقدماتی درباره آیت الله بروجردی و فلسفه با ذکر ۲۶ گزارش از ۱۸ تن از شاگردان علامه طباطبایی به تحلیل آنها میپردازد و سپس دو گزارش را از آقایان سید جلال الدین آشتیانی و سید محمد حسین طهرانی که خلاف نقلهای متواتر هستند بررسی میکند. @PakNevees

☀️ عبقات‌الانوار، نقطه پایانی بر تلاش‌های گذشته و آغازگر افقی جدید در امامت‌پژوهی است 💥 در چهل‌وسومین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، کتاب «عبقات‌الانوار فی امامة الائمة الاطهار» به‌عنوان اثر برگزیده در بخش «دین» انتخاب شد. ☑️ انتخاب «عبقات‌الانوار» نشان از اهمیت آثار علمی کلاسیک در گفت‌وگوی فرهنگی معاصر و توجه جامعه علمی به میراث غنی تمدنی دارد و می‌تواند نقطه عطفی در بازنمایی متون اصیل اسلامی در فضای پژوهشی امروز کشور باشد. ☑️ احیای جدید کتاب عبقات‌الانوار حاصل تلاش بی‌وقفه #بنیاد_بین‌المللی_امامت در طول حدود پانزده سال است. این کار نیازمند نسخه‌پژوهی گسترده، تدوین روش‌شناسی دقیق و تربیت محققان متخصص بود. 📇 در چاپ جدید، همه نسخه‌ها و نگاشته‌های مؤلف، حتی دستخط‌ها و یادداشت‌های ایشان، گردآوری شده است. 📚این مجموعه حدود ۳۵ جلد خواهد بود و ملحقاتی نیز دارد که شامل یادداشت‌های مؤلف و خاندان ایشان است. 📄 متن سخنان استاد محمدتقی سبحانی 🌐https://sobhanimt.com 📲@mtsobhanii

روزنه‌های امیدبخش پیرامون مساله پژوهش @PakNevees

سوره توبه (آیه ۱۲۰) مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (١٢٠) شایسته نیست كه اهل مدینه و بادیه‌نشینانی كه پیرامون آنانند، از رسول خدا تخلف كنند؛ و آنان را نسزد كه به سبب پرداختن به خویش از حفظ جان او [در شداید و سختی‌ها] دریغ ورزند؛ زیرا هیچ تشنگی و رنج و گرسنگی در راه خدا به آنان نمی‌رسد، و در هیچ مكانی كه كافران را به خشم می‌آورد، قدم نمی‌گذارند، و از هیچ دشمنی انتقام نمی‌گیرند [و با نبرد با او به كام دل‌ نمی‌رسند] مگر آنكه به پاداش هر یك از آنان عمل شایسته‌ای در پرونده آنان ثبت می‌شود؛ چرا كه خدا پاداش نیكوكاران را تباه نمی‌كند. (۱۲۰) @PakNevees

سید محمدحسن حسینی شیرازی (میرزای شیرازی) در سال ۱۲۹۱ ق. (پنج سال پس از وفات شیخ عبدالحسین طهرانی) از نجف به سامراء رفت تا شهر منسوب به امام این زمان را آباد گرداند. تکاپوهای فکری و اجتماعی او به گسترش مذهب تشیع در مرکز عراق انجامید و بنا به روایت برخی آگاهان، سبب شد تا عالمان شیعی‌مذهب توجه بیشتری به ساحت امام دوازدهم بیابند به گونه‌ای که تعداد آثار مهدویتی نگاشته‌شده در آن زمان از تعداد آثار نگاشته‌شده در سده‌های پیشین بیشتر شد. او را مجدد اسلام در آغاز قرن چهاردهم هجری گفته‌اند. برخی آگاهان بر آن بودند که مهاجرت او به سامراء با دستور از ناحیه‌ی مقدسه بوده است. وی سرانجام در چنین روزی (۲۴ شعبان ۱۳۱۲ ق.) درگذشت و با تشییعی بی‌مانند و دست به دست شدن بدنش از سامراء به کاظمین و سپس کربلا و سپس نجف، بدون استفاده از وسایل نقلیه، در بارگاه مقدس نجف به خاک سپرده شد. (برای آگاهی مقدماتی، نک.: سید مقداد نبوی رضوی، میرزا مهدی اصفهانی، از مکتب سلوکی سامراء تا مکتب معارف خراسان، فصل نخست) @PakNevees

👨🏻‍💻 دوره شرح کتاب الحجه کافی شریف ✨ ویژه ماه مبارک رمضان 🗓 از ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ - هر شب ساعت ۲۱ 📲 ارائه از صفحات مجازی استاد محمدتقی سبحانی 🌐https://sobhanimt.com 📲 @mtsobhanii 🆔 @lms_farhangma

Ⓜ️ پنج راه‌کار رواداری ➕تحملِ کسی که دیدگاهش با ما مخالف است، یک مهارت اکتسابی است، نه نشانه ضعف یا تأییدِ نظر او.پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی نشان می‌دهند که تحمل اختلاف بیش از آنکه به منطق مربوط باشد، به تنظیم هیجان، مرزبندی شناختی و درک محدودیت‌های ذهن انسان وابسته است. 📌پنج راه‌کار کلیدی ✔️۱. تفکیک "فرد" از "باور" مخالفت با یک ایده، معادل بی‌ارزش‌بودن صاحب آن ایده نیست. مطالعات نشان می‌دهند وقتی باور را با هویت فرد یکی می‌کنیم، واکنش هیجانی ما شدیدتر و غیرقابل‌کنترل‌تر می‌شود. تحمل زمانی ممکن می‌شود که بپذیریم انسان‌ها پیچیده‌تر از باورهایشان هستند. ✔️۲. اختلاف، پیش‌فرضِ عقلانیت است. در علوم شناختی و جامعه‌شناسی، این اجماع وجود دارد که افراد با داده‌های یکسان هم می‌توانند به نتایج متفاوت برسند؛ به‌دلیل تجربه زیسته، چارچوب‌های تفسیری و اولویت‌های ارزشی متفاوت. ✔️۳. کاهش درگیری هیجانی، نه افزایش استدلال. وقتی فردی دیدگاه مخالف دارد، افزودن استدلال معمولا تنش را بیشتر می‌کند. داده‌ها نشان می‌دهند تنظیم هیجان (مکث، تغییر لحن، قطع موقت گفت‌وگو) بسیار مؤثرتر از "قوی‌تر حرف زدن" است. ✔️۴. تغییر هدف از "قانع‌کردن" به "فهمیدن" تحمل واقعی زمانی شکل می‌گیرد که هدف گفت‌وگو را از پیروزی فکری به فهم سازوکار فکر طرف مقابل تغییر دهیم. پرسش‌هایی مثل "چه تجربه‌ای باعث شد به این نتیجه برسی؟" فشار روانی را برای هر دو طرف کاهش می‌دهد. ✔️۵. حقِ نداشتنِ گفت‌وگو را به رسمیت بشناسیم. تحمل به این معنا نیست که همیشه باید گوش بدهیم یا بحث کنیم. مرزبندی سالم (قطع بحث، تغییر موضوع، یا فاصله گرفتن) یکی از مهم‌ترین مهارت‌های روان‌شناختی برای حفظ سلامت ذهن است. ✔️تحملِ دیدگاه مخالف یعنی پذیرفتن این حقیقت علمی که ذهن انسان خطاپذیر، محدود و متأثر از زمینه است—هم ذهن ما، هم ذهن دیگران. این تحمل نه از "درست‌بودن" ما می‌آید، نه از "غلط‌بودن" طرف مقابل، بلکه از فهم مشترکِ این محدودیت‌ها. ✔️اختلاف نظرها معمولا شناختیِ صرف نیستند، بلکه ریشه در ساختارهای هیجانی و اخلاقی ناخودآگاه دارند.انسان‌ها ابتدا "حس می‌کنند"، سپس "استدلال می‌کنند"؛ بنابراین قانع‌کردن منطقیِ مستقیم اغلب بی‌اثر است. ➕کتاب "ذهن حق‌به‌جانب (The Righteous Mind)، اثر جاناتان هایت (Jonathan Haidt). @PakNevees