گفتند شهیدِ گمنام
پلاڪ نداشت؛
اصلاً هیچ نشونهای نداشت.
امیدوار بودم روی زیر پیراهنش،
اسمش رو نوشته باشه..
نوشته بود: اگر برایِ خداست،
بگذار گمنام بمانم..
حرکت جوهره اصلی انسان است و گناه زنجیر.
من سکون را دوست ندارم.
عادت به سکون بلای بزرگ پیروان حق است.
سکونم مرا بیچاره کرده.
در این حرکت عالم به سمت معبود حقیقی، دست و پایم را اسیر خود کرده.
«بخشی از وصیت نامه شهید عباس دانشگر»