ادعای عجیب کنترلر ترافیک هوایی مهر آباد: ۲۰ دقیقه قبل از رسیدن موشک ها به تهران، به بیت اطلاع رسانی کردم که ۳۰ تا موشک داره میاد

منم اینو از زبون برخی افراد مطلع شنیدم. میگفتن به بیت اطلاع دادن موشک داره میاد ولی گویا این خبر در یکی از لایه‌های حفاظتی قطع شده و به گوش محافظین لایه اول نرسیده. عده‌ای هم تا الان دستگیر شدن یه عده هم تو بمباران کشته شدن

امام شهید: حال در این دنیای جدید جایگاه کشور عزیز ما کجاست؟ این آن چیزی است که شما باید خودتان را برای آن آماده کنید. پ.ن: رئیس جمهور امریکا در ترکیه در حال حفظ نظم موجود آمریکایی است. شهید خامنه‌ای در عراق در حال تحکیم پایه‌های نظم نوین بر پایه بسط اندیشه مقاومت است.

شاید یکی از معدود مواردی که تلاش استاد را برای افزودن یک قطعه به ساختار دیوانی کشور دیدم، همین #دیوان_قضا_اسلامی بود. اصل ایده‌ی ایشان این بود که آنچه می‌تواند ملت‌های مستضعف را در برابر فناوری غرب و #تحریم_اقتصادی مقاوم کند، یک #دستگاه_قضاء_اسلامی است؛ در این برنامه‌ی تلویزیونی نیز مطرح شد که حکم و امر الهی در مقابل دست نامرئی بازار مکاره‌ی غرب، قدرت مقاومت دارد. یعنی قدرت مقاومت ما در مقابل غرب، نامتقارن و هم اکنون موجود است! که در این صوت نیز از دقیقه‌ی ۱:۲۵ به این طرح اشاره می‌شود. اولین بار که ایشان متنی یک‌صفحه‌ای برای مقام معظم رهبری نوشتند، جلسه‌ای تشکیل دادند تا با همراهی برخی از اهل دقت، آن را چکش‌کاری کنند. یکی از حاضران در آن جلسه، متن را بسیار سرد نقد کرد و مدتی پس از آن، ندیدم استاد از آن موضوع سخنی بگویند. اما پس از چندی، دوباره پیگیری را از سر گرفتند و بعد از ورود به خبرگان در سال ۹۴ و شاید پس از شهادت حاج قاسم، دیدم که نهایتاً نامه‌ای به مقام معظم رهبری نوشتند و طرح را به ایشان عرضه دادند. آقای شهید نیز نامه را به رئیس وقت قوه ارجاع دادند، اما تا جایی که من می‌دانم، آن طرح در بروکراسی اداری قوه مستهلک شد. من سال‌ها شاهد بودم که ایشان هر از گاهی برای این ایده با کسانی جلسه می‌گذارند و همیشه به این ایده برای تکمیل قطعات پازل جبهه مقاومت عنایت خاصی دارند. ایده های جسورانه دیرفهم هستند اما از آن دشوارتر، #پیگیریِ آن در دیوان‌سالاریِ بی‌اعتمادبه‌نفسِ ماست که گوشی برای شنیدن ایده‌های بومی ندارد! 🆔 @social_theory

بعد از نکته ای که درباره طرح استاد میرباقری درباره #دیوان_بین_المللی_قضاء_اسلامی گذاشتم حالا این ویدئو آقای شهید را ببینید تا یک نکته ای بگویم. چند سالی است که از سر تجربه واقعیت، این نکته را یافته ام که جنبش عدالتخواهی ما اشتباها بر روی #شفافیت و #مطالبه_گری متمرکز شده است. نمی خواهم بگویم این دو بد هستند، اما این دو فناوری اجتماعی، نتوانسته اند تحول ایجاد کنند، اما اضطراب و قفل زیاد ایجاد کرده اند! درباره این نکته حرف زیاد دارم. اما مخلص کلام همین است که آقای شهید ما، که هم حق پرست بود و هم عدالتخواه، ساختار کشور ما را محتاج به آن می داند: «پیگیری»! در این سالها تجربه مشارکت در طراحی چند ایده کلان برای اصلاحات و تحول خواهی را داشته ام و به چشم دیده ام که اگر با دید پیگیری ایده هایمان را دنبال کنیم، کشور ما ظرفیت های قانونی به حال خود رها شده برای تحقق ایده های تحول خواهانه و خیرخواهانه زاید دارد، پیگیری روحیه کسانی را می خواهد که اسلحه نقد را از بیخ گوش مسئولین بردارد و به سلاح پیگیری مسلح شود که سلاحی جذاب با پرزتیژ روشنفکرانه نیست! من طلبه هستم، اما استعدادی در حکم و قضا ندارم و از این جهت هیچ وقت نتوانستم به استادم در پیگیری این ایده کمک کنم. گفتم اینجا بنویسم، شاید گروه هایی پیدا شوند و با ایشان جلسه بگذارند و ایده ایشان را آنقدر پیگیری کنند تا به نتیجه برسد. ⚠️پی نوشت: به نظرم نمایندگان مجلس باید از قانون گذاری اضافی و تریبون داری انتقادی، به این نقش تغییر وضعیت بدهند. دیدم که می گویم... 🆔 @social_theory

🔺 واکنش عراقچی به سخنان موهن رئیس دولت تروریستی امریکا 🔺 ما هرگز سخنان رکیک را با مشابه آنها پاسخ نمی‌دهیم وزیر امور خارجه: 🔺 خطاب قرار دادن ملت بزرگ، متمدن و شجاع ایران با ادبیاتی موهن و سخیف، هیچ چیزی از عظمت این ملت، و شأن و جایگاه رفیع آن نمی‌کاهد. 🔺 ایرانیان به تمدن کهن، فرهنگ غنی و پایبندی به والاترین ارزش‌های اخلاقی شهره‌اند. ما هرگز سخنان رکیک را با مشابه آنها پاسخ نمی‌دهیم؛ پاسخ ما، عمل ما است: قاطع، بی‌هراس و آکنده از شجاعت و دلاوری. @roozplus_ir

#تشییع_عراق؛ شکست انگاره‌های دولت مدرن بود در برابر حکم‌رانی مردم‌مدار شکست اقتدارگرایی در برابر مشارکت‌گرایی شکست عقلانیت ابزاری در برابر عقلانیت ارزشی #باید_برخاست #برخیز_به_خونخواهی ▫️@qoqnoos2

بن‌بستِ تئوریک علوم انسانی؛ چرا علوم انسانی ترجمه‌ای از درک «ملت ایران» عاجز است؟! 🔹آنچه امروز در کرسی‌های علوم سیاسی و جامعه‌شناسی دانشگاه‌های ما به‌عنوان «علم» تدریس می‌شود، در واقع مجموعه‌ای از نظریات ترجمه‌ای و تقلیل‌گرایانه است که دهه‌ها پیش در بسترهای فرهنگی و تاریخی غرب متولد شده‌اند. 🔹این پارادایم‌های فرسوده که بر مبنای اومانیسم و سکولاریزم غربی و مدل‌های توسعه‌ی خطی بنا شده‌اند، اکنون در برابر «واقعیت ایران» به بن‌بستی استراتژیک رسیده‌اند و در تحلیل "انسان ایرانی" و "ملت ایران" دچار شکست شده‌اند. این ناتوانی، نه یک خطای جزئی، بلکه یک شکست ساختاری در تبیین، تفسیر و پیش‌بینی کنش‌های سیاسی ملتی است که قواعد بازی جهانی را بارها برهم زده است. 🔹نقطه کوری که علوم انسانیِ مقلد از دیدن آن ناتوان است، «هویت تمدنی» و «منطق درونی» کنشگری مردم ایران است. اساساً نمی‌تواند چرایی رفتار میلیون‌ها نفر که بعداز جنگ به خیابان‌ها آمده‌اند را پاسخ دهد. 🔹از انقلاب اسلامی ۵۷ تاکنون، هرگاه تحلیل‌گرانِ پیروِ مکاتب شرق‌شناسی نوین و ایران‌شناسی انتظار انفعال یا گسست میان ملت و حاکمیت را داشتند، با پدیده‌ای نوظهور مواجه شدند. جدیدترین نمونه‌ی این ابطال‌گریِ بزرگ، در ماه‌های پس از جنگ تحمیلی اخیر از سوی مثلث آمریکا و اسرائیل رخ داد. در حالی که مدل‌های غربی بر اساس فشارهای حداکثری و جنگ‌های ترکیبی، فروپاشیِ انسجام اجتماعی را پیش‌بینی می‌کردند، حضور ده‌ها میلیونی مردم در مراسم وداع و تشییع #امام_شهید، تمامی آن فرضیات را باطل کرد. 🔹این تشییع بی‌نظیر، صرفاً یک مراسم سوگواری نبود؛ بلکه یک «کنش سیاسیِ معنادار» و یک "رفراندوم بزرگ میدانی" در پاسخ به تجاوز خارجی بود. وقتی جامعه‌شناسیِ ترجمه‌ای، دین را پدیده‌ای حاشیه‌ای و ملت را توده‌ای صرفاً مصرف‌گرا می‌بیند، طبیعتاً از درک پیوند عاطفی و اعتقادی مردم با رهبران خود عاجز می‌ماند. 🔹این حضور میلیونی ثابت کرد که الگوهای شرق‌شناسی که همواره سعی دارند تصویر «ایرانی» را در قالب‌های از پیش‌ساخته‌ی خود جای دهند، از درک عمقِ راهبردی و بصیرت سیاسی این ملت عاجزند. 🔹حقیقت آن است که واقعیتِ موجود در خیابان‌های ایران، فرسنگ‌ها با جزوه‌های نظری دانشگاه‌ها فاصله دارد. یکی از دلایل سکوت غالب مدعیان روشنفکری در دانشگاه‌های ما هم همین بن‌بست تئوریک است. زمان آن فرارسیده است که با عبور از جزم‌اندیشی‌های غرب‌گرایانه، به سمت تولید علوم انسانیِ بومی و تمدنی حرکت کنیم؛ علمی که قدرتِ تبیینِ جوشش‌های عظیم ملی را داشته باشد و به جای تقابل با واقعیت و تحقیر انسان ایرانی و هویت ایرانی اسلامی با شاخص‌های کورتکس مغزی و EQ و ...، زبانِ گویایِ هویتِ اصیل ایرانی باشد. ✍داود مدرسی یان 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

انقلاب‌سازی تئوریکاتوریک محمد‌محسن راحمی اتفاقات پاییز 1401، سید‌جواد طباطبایی را بیش از هر روشنفکر دیگری، به خود مشغول کرده بود و او بیش از هر متفکر دیگری درباره این اتفاقات قلم زد. طباطبایی در سلسله یادداشت‌های مفصلی مدعی شد که «ملّت ایران، انقلابی «ملّی» در انقلاب کرده‌اند و آن را پیش می‌برند.» طباطبایی گمان می‌بُرد در حالِ پدیدارشناسیِ روحِ رخدادی است که قطعه‌ا‌ی گمشده‌ در پروژه فکری اوست و از طرف دیگر، مولود، و نتیجه‌ی طبیعی آن است. 🔻کاریکاتوری تئوریک از یک انقلاب پروژه‌ای که در بین سطور خود، تضادی اساسی با انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 را با خود حمل می‌کرد، حالا فرصت یافته بود تا با یک نظریه‌پردازی، کاریکاتوری تئوریک از یک انقلاب را برسازد. او بدون توجه به ساختِ تمدنیِ ایران، که توأمان، دربردارنده‌ی ترکیبی همگون از عناصر ملّی، دینی و انقلابی بود، به ارائه‌ی تفسیری یک‌سویه اقدام کرد. او در بخشی از این مقاله، به‌درستی هویت دینی را مانعی در برابر غربی‌شدن برمی‌شمارد، و البته صراحتاً خواستار تصفیه حساب با آن می‌شود. طباطبایی می‌نویسد: «بقایای عناصری از نظام امّت، هم‌چون مانع‌هایی هستند که در برابرِ تَجَدُّد و اندیشه‌ی آن عمل می‌کنند و تا زمانی که تصفیه حسابی با این مانع‌ها صورت نگرفته باشد، راه تحقّق مدرنیته هموار نخواهد شد.» 🔻غرب‌گرایی زیر شنل ناسیونالیسم پروژه ایرانشهریِ طباطبایی، که در ظاهر، اسمِ «ناسیونالیسم» را یدک می‌کشید، در نهایت طرح دیگری برای ادغام ایران اسلامی در مدرنیته غربی است و از نظر او، اسلامِ سیاسی، مانع اصلیِ تحققِ تام و تمامِ آن است. از این جهت، او می‌کوشد با روایتی مخدوش و دستکاریِ ژنتیک هویت ایرانی اسلامی، «عنصر ملّی»ِ آن را علیه «عنصر دینی»، بشوراند. 🔻حمله به مستضعفین طباطبایی در کنار‌ِ زدنِ ریشه‌ی اسلامِ سیاسی، مولفه‌ی دیگری را هم به طور برجسته آماج قرار می‌دهد و آن چیزی نیست جز نیرویِ اجتماعیِ قوام‌بخشِ اسلامِ سیاسی در جامعه؛ یعنی مستضعفین! طباطبایی در این یادداشت، از انقلاب اسلامی 57 به عنوان نتیجه‌ی عملِ «کوخ‌نشینان» یاد می‌کند و می‌نویسد: «هنوز نتوانسته‌ایم توضیح دهیم که کوخ‌نشینان چه بر سر ملّیت ایرانی آوردند». او در ادامه و با اشاره به اغتشاشات پاییز 1401 می‌گوید: «اما آیا این خیزش ملّی همان توضیح در عمل نیست؟» 🔻انتقام عجم از عرب خصومت طباطبایی با مولفه‌ی دینی هویت ایرانی، تباری جدی و تاریخی دارد. او در بخش دیگری از این مقاله در خصوص ورود اسلام به ایران، از قول تاریخ ِبلعمی، مدعی می‌شود که پیامبر اسلام گفته بود سرانجام «عرب، انتقام خود را از عجم گرفت»! او در ادامه‌ی تلاشش برای شوراندن عنصر ملّی علیه عنصر دینیِ هویت ما، حرفش را از دهان بلعمی بیان می‌کند و می‌گوید: «ایرانیان باید انتقام خود را از عرب می‌گرفتند». 🔻فاشیسمی که پشت در بود، در را شکست و وارد شهر شد حجم خشونت عریان و تروریسم سازماندهی‌شده در جریان اتفاقات روزهای 18 و 19 دی‌ماه امسال حیرت‌انگیز بود. به نحوی که تعجب هر تحلیل‌گر اجتماعی را به خود جلب کرد. سابقه‌ی به کار بستن چنین حجمی از خشونت در تاریخ معاصر ما جز با دورانِ ابتداییِ انقلاب در دهه‌ی شصت و ترورهای خیابانی منافقین و گروهک‌های مسلح مارکسیست، قابل قیاس نبود. با کمی تأمل، به نظر می‌رسد بُن‌مایه‌های خشونت فاشیستی و تروریستیِ غائله‌ی دی‌ماه اخیر، که در آن مساجد در نوک پیکان حملات بود، چندان بی‌ارتباط با مفاهیم پیدا و پنهان در این فقرات نباشد. در واقع اگر رخدادهای کور اخیر به دنبال دست‌و‌پا کردن نیرویی تئوریک و گفتاری نظری از جایی برای خود می‌بود، نمی‌توانست دال‌ها و مدلول‌های این گفتمان ناسیونالیستی-فاشیستی را نادیده گرفته باشد. 🔻 حمله نظامی؛ پیوست عملی انقلاب‌سازی سید جواد طباطبایی عنوان این سلسله مقالات تفصیلی در پاییز 1401 را «انقلاب ملی در دل انقلاب اسلامی» گذاشته بود. شبکه صهیونیستی ایران اینترنشال در جریان اتفاقات اخیر هم هم بلندگوی همین مفهوم‌پردازی شده بود و اخبار اغتشاشات اخیر را با همین کلیدواژه «انقلاب ملی» پوشش می‌داد. این روزها که تهدید نظامی، مجددا در صدر گفتار و عمل آمریکایی‌هاست و این شبکه صهیونیستی هم پروژه کشته‌سازی را برای تبدیل این تهدید به اقدام مستقیم نظامی در دستور کار قرار داده است، یادآوری مقاله‌ مشترک چند سال پیش دختر طباطبایی با ریچارد نفیو، معمار تحریم‌های ایران، که در آن بر ضروت معتبر‌سازی تهدید نظامی علیه جمهوری اسلامی تاکید شده بود، قطعات پازل انقلاب‌سازی را در وضعیت روشن‌تری قرار می‌دهد. روزنامه‌نگار ▪️️@pajoohemedia ▪️️@pajoohemedia ▪️️@pajoohemedia

🔻نظریه‌پرداران باید "انتقام" را معنا کنند ✍️محمدمهدی تهرانی* (مدیر پژوهشکده فقه و نظامات اجتماعی) ↙️چکیده: اکنون شاهدیم که جامعه ایرانی مفهوم انتقام را از اعماق تاریخ شیعی فراخوان کرده و در این فراخوانی وجوهی از ابهام وجود دارد که تبیین تئوریک این مفهوم را ضروری می‌سازد. 🔹این مفهوم به عنوان مفهومی ریشه‌دار و آشنا در ادبیات شیعی، بیش از همه به دو سویه کربلا و مهدویت گره خورده است. شما چنین طنینی از واژه انتقام را در یهودیت یا مسیحیت برای خوانخواهی یک پیامبر نمی‌بینید. در ادبیات شیعی است که چنین واژه‌ای این‌چنین طنین پیدا می‌کند و آن‌قدر جایگاه می‌یابد که به سراسر تاریخ و زیست‌جهان انسان شیعی معنا می‌بخشد. آن آغاز در عاشورا، خود را به نقطه پایان تاریخ و ظهور منجی می‌رساند و حیات انسان شیعی در این گذار به سمت جامعه مهدوی معنا می‌شود. 🔹موعودگرایی و رهایی در پایان تاریخ را در ادیان مختلف می‌توان دید اما چنین نسبتی میان مفهوم انتقام با پایان تاریخ در تاریخ شیعی است که شکل می‌گیرد. 🔹با شهادت رهبرانقلاب، انسان ایرانی خواه‌ناخواه در مقوله‌بندی‌های ذهن خود واژه انتقام را فراخوان کرد؛ در حالی که در نظام مفهومیِ دیگر ممکن بود چنین رخدادی مثلا تحت عنوان فداء یا هر چیز دیگری معنا شود. 🔹شما حتی در مراسم وداع با رهبرانقلاب در مصلی می‌بینید که با وجود اینکه سمت و سوی هدایت برنامه توسط مجری و مداح برنامه متفاوت است، مردم با بی‌توجهی به آنچه از تریبون اعلام می‌شود، یکسره فریاد انتقام سر می‌دهند. به این ترتیب ما با مفهوم فراخوان‌شده‌ای مواجهیم که در ذهن انسانِ ایرانی جایگاهی کانونی و کلیدی پیدا کرده است و آینده تحولات را نیز از رهگذر همین کلیدواژه‌ها رصد و قضاوت خواهد کرد. به عبارت دیگر انسان ایرانی همان‌گونه که شهادت رهبرش را در مقوله‌بندی‌های ذهنش معنا کرد، آینده تحولات را هم در همین نسبت در چارچوب همین مقوله‌بندی‌ها به ترجمان خواهد نشست. 🔹این فراخوانی از دل تاریخ و اعماق باورهای شیعی به معنای عدم نیازمندی بازتعریف و تبیین دوباره و دقیق این مفهوم نیست. مقوله‌بندی‌ها به آنچه فهم می‌کنیم معنا می‌بخشند اما این‌گونه نیست که لزوماً معنا را متعیّن کنند و امکان بازتعریف را سلب نماید. افزون بر این از منظر نظری این فراخوانی می‌تواند همراه وجوهی از ابهام در لایه‌های معنایی باشد. 🔹به این ترتیب شما با مفهوم فراخوان‌شده‌ای مواجهید که جایگاهی ویژه یافته و آینده انسان ایرانی و تحولات فرارو را معنا می‌کند و در عین حال این مفهوم سطوحی از ابهام و عدم تعیّن را داراست. انتقام یعنی چه؟ انتقام چگونه محقق می‌شود؟ انتقام الزاماً در کوتاه‌مدت محقق می‌شود یا می‌تواند در نگاهی فرآیندی و بلندمدت هم آن را جستجو کرد؟ آیا توجه به نگاه بلندمدت به معنا لاپوشانی کردن انتقام و فرار کردن از صورت مسئله است؟ چه تضمینی وجود دارد که چنین نباشد؟ این سؤال‌ها، سؤال‌هایی است که جامعه ایرانی با آن مواجه است و بیش از پیش هم مواجه خواهد بود. هم مسئولان و هم نظریه‌پردازان در حوزه‌های مختلف علوم انسانی نمی‌توانند از این مسئله‌مندی عبور کنند. 🔹این همه بدین معناست که ما با یک رسالت مهم در شرایط کنونی مواجهیم که این رسالت متوجه حوزویان و دانشگاهیان ما و به طور مشخص نظریه‌پردازان حوزه دین و علوم انسانی است. نظریه‌پردازان باید انتقام را معنا کنند. اینها باید تکلیف جامعه ایرانی را با مفهوم انتقام و ابعاد آن روشن کنند و این روشن کردن، پیوندی کلیدی با آینده ایران اسلامی خواهد داشت. *برگرفته از مصاحبه با رسانه‌ها پژوهشکده فقه و نظامات اجتماعی👇 🆔 @ifhs_ir

⚡️استاد روابط بین‌الملل دانشگاه نیویورک؛ هدف اصلی رهبر سوم ایران، خروج کفار از منطقه است. 🟡کیان تاج‌بخش در بی‌بی‌سی: بر کسی پوشیده نیست که جمهوری اسلامی مخالف نظم فعلی جهانی به رهبری آمریکاست و می‌خواهد آن را تغییر دهد؛ هدف اصلی ایران، اخراج پایگاه‌های نظامی آمریکا از منطقه است و در نامه اول رهبر سوم انقلاب هم گفته شد که هدف، خروج کفار از منطقه است. ☀️ @shidtv

⚡️جابجایی مرزهای خبرنگاری در تلویزیون اینترنشنال؛ نگرانی خبرنگار بابت کفش‌های تشییع‌کنندگان در عراق! 🟡سوال مجری: چگونه از پیکر [شهید] خامنه‌ای در کربلا و نجف استقبال شد؟ 🟡پاسخ خبرنگار: افرادی زیر دست‌و‌پا افتادند و روانه بیمارستان شدند. کفش‌های بسیار زیادی از مردم در خیابان‌ها به‌جا مانده است! و به‌هرحال تصاویری که از رسانه‌های جمهوری اسلامی درباره این تشییع منتشر می‌شود، نگرانی‌های زیادی را بوجود آورده است. ☀️ @shidtv