خادمی امام حسین علیه السلام از هر سمتی بالاتر است/ امید دارم من را هم جزء زائرین به حساب بیاورند @alilarijani_ir

🔺قالیباف مهم نیست! اشتباه نکنیم! 🔹قالیباف مهم نیست، آنچه مهم است، سرمایه های انقلاب است که یکایک آماج تخریب و ترور شخصیت قرار می گیرند و در نهایت هم به شهادت می رسند! 🔹در سالیان اخیر، موثرترین چهره های سیاسی و نظامی انقلاب، همگی به اسم نقد، مورد شدیدترین تخریب ها قرار گرفتند 🔹شهید #حاج_قاسم سلیمانی را به دلیل شرکت در مراسم ختم هاشمی و تمجید از وی، نوکر هاشمی خواندند 🔹شهید سید حسن #نصرالله را به دلیل تمجید از برجام، بی‌بصیرت دانستند 🔹شهید ابراهیم #رئیسی را «ابراهیم روحانی» نامگذاری کردند که امت حزب الله را فریب داده است 🔹شهید #امیرعبداللهیان را پسر نوح نامیدند که به دنبال مذاکره است 🔹شهید #باقری را قمارباز مذاکره خواندند 🔹شهید #حاجی‌زاده و شهید #سلامی را در وعده صادق، ترسو و اهل تعلل نامیدند 🔹شهید #لاریجانی را قدرت‌طلب دانستند 🔹شهید #شمخانی را حتی پس از ترور ناکام هم مفسد اقتصادی نامیدند! 🔹شهید ... 🔹قالیباف موضوعیتی ندارد آنچه مهم است، جریان تخریبی است که موثرترین یاوران رهبران انقلاب را به اسم نقد، نابود می‌کند؛ این جماعت، پس از ترور وی و اتمام این پروژه، به سراغ باقی‌مانده سرمایه‌های انقلاب مثل مخبر و وحیدی و سیدمجید موسوی و ... خواهند رفت تا به ما ثابت کنند آنها هم غیرانقلابی و خائن هستند! راستی مگر واکسن ضرر نداشت؟! آقای مخبر منافق! 🔹این رویه تخریب سرمایه‌های انقلاب که به نام انقلابی‌گری از سوی علی علیزاده از لندن و چند مدعی استادی و کانال‌دار و بلاگر انجام می‌شود، به سود چه کسی است؟ 🔹آیا نباید نفوذ پنهان صهیونیست‌ها را در پروژه‌ تخریب سرمایه‌های انقلاب دید؟ @mroyesh_ir

✔️ درباره نقد شریعتی بخش نخست 🖋 دکتر علی‌رضا مکاریان پور ➖ ۱. این‌که کسی منتقد دکتر علی شریعتی باشد موضوع نویی نیست، ایرادی هم ندارد. عالَم اندیشه پر است از این نقد و انتقادها. اولین منتقد شریعتی خودش بود که وقتی به ایرادات نظراتش پی برد، از محمدرضا حکیمی خواست پس از مرگ، آثارش را تصحیح کند. عالمانی مانند علامه طباطبایی و استاد مطهری و آیت الله مصباح یزدی و... هم منتقد او بودند. ➖ ۲. آن‌چه مهم است ابتذال حمله‌کنندگان به شریعتی است. با این‌که می‌دانند غنی‌نژاد حداکثر در حوزه اقتصاد تخصص دارد و انتقاداتش بی‌مایه است، اما ذوق‌زده‌ی فحاشی‌های او هستند علیه شریعتی و هر کسی که "ایدئولوژی مدرن"شان - و البته نئولیبرالیسم- را نمی‌پسندد. همین‌قدر ایدئولوژیک. 📎 ادامه دارد 🆔 @Hesfir

✔️ درباره نقد شریعتی بخش دوم و پایانی ➖ ۳. اصولا برخی مدرنیست‌ها در ایران، مطلقا اهل فلسفه و اندیشه‌ورزی نیستند - حتا اگر مدرک دانش‌گاهی داشته باشند- و به‌شیوه عوام با دیدن مواهبِ محسوسِ مدرنیته، آب از لب و لوچه‌شان راه می‌افتد و می‌ترسند با نقد مدرنیته، آن مواهب بپرد! مثل عوام می‌پندارند با نقد مدرنیته باید از فردا سوار شتر شد و به قعر تاریخ فرو رفت. و می‌پندارند اگر شریعتی نبود انقلاب ۵۷ هم نبود و زیر سایه اعلی‌حضرت همانند سوئیس غرق در رفاه مدرن بودیم. همین‌قدر مبتذل. جالب آن‌که حتا در کنار هم‌سر همان اعلی‌حضرت هم سید حسین نصر، منتقد سرسخت مدرنیسم، حضور داشت. ➖ ۴. نفرت مدرنیست‌ها از جلال آل احمد و سید احمد فردید هم از همین‌جا نشات می‌گیرد. بیفزایید به این لیست، هایدگر و گنون و رمانتیک‌ها و... . اینان هم‌کاری هایدگر با نازی‌ها را می‌بینند و ارتباط اُرول و پوپر‌ و... با سرویس‌های جاسوسی غرب را نه. گولاگ استالینی ۱۹۴۰ را می‌بینند و جزیره اپستین و فضاحت ترامپی ۲۰۲۵ را نه. ➖ ۵. نکته آخر، حتی ساخت آینده‌ای مرفه برای ایران منوط به نقد مدرنیته و پیامدهای وحشت‌ناک آن از تخریب محیط زیست تا معضلات اجتماعی و روحی برآمده از آن است. و در این میان، تسویه‌حساب با امثال شریعتی جار و جنجال بیهوده است. 🆔 @Hesfir

✔️ ۹ مرداد سال‌گرد به دار کشیدن حضرت شیخ فضل الله نوری است. به جرات می‌توان گفت وی سرسلسله‌ی غرب‌شناسان ایران است، و فرجام‌اش آغاز نزاع جدی غرب‌گرایان با اهلِ حقیقت. از منابع تاریخی، هم‌چون نامه محمد قزوینی، دانش‌مند معروف، به شیخ برمی‌آید که وی از مکاتب فکری و تحولات غرب، به‌نسبت زمانه‌اش، مطلع بوده است. امری غریب در میان روحانیون آن زمان. #تاریخ @syounnos

#شهرخوانی | نبض شهر | خوانش متن «مرگ و زندگی شهرهای بزرگ امریکایی» / اثر: جین جیکوبز خیابان فقط مسیری برای عبور نیست؛ جایی است که شهر در آن نفس می‌کشد. در پیاده‌روها، پشت ویترین مغازه‌ها، در مکث‌های کوتاه کنار یکدیگر، زندگی روزمره و جاری جریان دارد و همین زندگی آرام است که به شهر امنیت و معنا می‌دهد. آنچه شهر را زنده نگه می‌دارد، پیش از هر طرح و مقرره‌ای، حضور آدم‌هاست؛ نگاه‌هایی که همدیگر را می‌بینند، آشنایی‌هایی که شکل می‌گیرند و تکرارهایی که به فضا ریتم می‌دهند. در جلسه‌ پیش‌روی «شهرخوانی»، با خوانش اندیشه‌های جین جیکوبز در کتاب «مرگ و زندگی شهرهای بزرگ آمریکایی» به همین سطح نزدیک می‌شویم؛ به خیابان، به زیست روزمره و به این پرسش که امنیت شهری چگونه تولید می‌شود. قرار است شهر را نه از بالا و در نقشه‌ها، بلکه از سطح پیاده‌رو ببینیم؛ از جایی که نبض شهر می‌تپد و زندگی، آرام و پیوسته در آن جریان دارد. راهبر: دکتر رسول جوهری زمان: پنجشنبه ۳ اردیبهشت، ساعت ۱۵ به حلقه شهرخوانان بپیوندید... 🔸بروشور معرفی دوره شهرخوانی 🔻برای ثبت‌نام در دوره شهرخوانی کلیک کنید! ✨آگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــر✨ مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـ ‌🆔 @sch_negah ‌🆔 @azadbou_ir 🌐 http://www.negahschool.ir

❖ صلحی که همه صلح‌ها را بر باد داد/ دیوید فرامکین ❃ کتاب «صلحی که همه صلح‌ها را بر باد داد» نوشته دیوید فرامکین، یکی از برجسته‌ترین آثار در حوزه تاریخ سیاسی غرب آسیا و تحلیل پیامدهای فروپاشی امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول است. فرامکین در این اثر با رویکردی انتقادی و با تکیه بر اسناد و مدارک تاریخی، نشان می‌دهد که چگونه قدرت‌های استعماری، به‌ویژه بریتانیا و فرانسه، با نادیده گرفتن واقعیت‌های اجتماعی، قومی و مذهبی منطقه، مرزهایی مصنوعی و ساختگی را بر غرب آسیا تحمیل کردند. او استدلال می‌کند که این مداخلات خودخواهانه، ریشه‌های اصلی بسیاری از بحران‌ها، تنش‌های فرقه‌ای و بی‌ثباتی‌های سیاسی است که غرب آسیا در طول قرن بیستم و تاکنون با آن دست‌به‌گریبان بوده است. ❃ نویسنده با تحلیل دقیق تصمیمات استراتژیک و بازی‌های پشت‌پرده در لندن، پاریس و قاهره، پرده از نگاه تحقیرآمیز و شرق‌شناسانه سیاستمداران غربی نسبت به جوامع اسلامی برمی‌دارد. از دیدگاه فرامکین، آنچه پس از جنگ جهانی اول در غرب آسیا رخ داد، نه یک «صلح» عادلانه، بلکه تلاشی برای تغییر نقشه سیاسی جهان بود که بدون توجه به حق تعیین سرنوشت مردم منطقه صورت گرفت. او به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه توافقاتی نظیر «سایکس-پیکو» و وعده‌های متناقض به اعراب، یهودیان و کردها، بذر کینه‌ای را کاشت که در دهه‌های بعد به شکل‌های مختلف از جمله ظهور ناسیونالیسم‌های تندرو و درگیری‌های داخلی بروز یافت. ❃ از منظر روش‌شناختی و تاریخی، این کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ سیاسی و سیاست‌گذاری عمومی بسیار آموزنده است؛ چرا که فرامکین تنها به روایت وقایع اکتفا نمی‌کند، بلکه تعامل میان ایدئولوژی‌های استعماری و واقعیت‌های میدانی را به نقد می‌کشد. او به‌خوبی تبیین می‌کند که چگونه شکست درک صحیح ازدیگری و تلاش برای قالب‌گیری جوامع سنتی در ساختارهای مدرن وارداتی، منجر به ازهم‌گسیختگی جوامعی شد که پیش‌تر در چارچوب سنت‌های سیاسی خود مانند امپراتوری عثمانی با نوعی تکثرگرایی نسبی زندگی می‌کردند. این تحلیل، بازتابی از همان چالش‌های بنیادین در مطالعات توسعه و فلسفه سیاسی است که در آن، تقابل میان مدرنیته تحمیلی و سنت زیست‌بوم‌گرا همواره تنش‌آفرین بوده است. ❃ مطالعه این اثر برای پژوهشگران علوم سیاسی و تاریخ در ایران، به‌ویژه با توجه به جایگاه ژئوپلیتیک ایران در منطقه، بسیار حائز اهمیت است. فرامکین به ما می‌آموزد که چگونه تاریخ، نه به‌عنوان یک سلسله رویدادهای تصادفی، بلکه به مثابه محصول کنش‌های آگاهانه و غالباً غلط‌محورِ سیاستمداران قدرت‌طلب، سرنوشت ملت‌ها را دگرگون می‌کند. این کتاب تلنگری است برای بازخوانی دقیق‌تر تاریخ معاصر و شناختِ مکانیسم‌هایی که صلح را به ابزاری برای تثبیت سلطه تبدیل می‌کنند؛ رویکردی که همچنان برای درک نسبت میان علم سیاست و منافع ملی در بستر تاریخی غرب آسیا، چراغ راهی برای پرسشگری و تحلیل نظام‌مند فراهم می‌آورد. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #صلح_شرافتمندانه | #تمدن_استعمارگر 📲 https://eitaa.com/AyeSchool