#⃣ #یادداشت 📌 ابزار جدید هوش مصنوعی شرکت آنتروپیک قواعد بازی امنیت سایبری را برای همیشه تغییر داده است. مقامات خزانه‌داری آمریکا و فدرال رزرو در این باره به رهبران وال استریت هشدار می‌دهند. گزارش بلومبرگ نشان می‌دهد که مدل جدید «میتوس» (Mythos) آن‌قدر در یافتن آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری قدرتمند است که انتشار عمومی آن متوقف شده تا به دست هکرها نیفتد. 🖥️ پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

. 📌عصر جدید امنیت سایبری: نگرانی آمریکایی‌ها از عرضه عمومی مدل هوش مصنوعی «میتوس» 🔻هشدار فوری مقامات خزانه‌داری آمریکا و فدرال رزرو به رهبران وال استریت در نشست هفت آپریل، حامل یک پیام روشن بود: ابزار جدید هوش مصنوعی شرکت آنتروپیک قواعد بازی امنیت سایبری را برای همیشه تغییر داده است. گزارش بلومبرگ نشان می‌دهد که مدل جدید «میتوس» (Mythos) آن‌قدر در یافتن آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری قدرتمند است که انتشار عمومی آن متوقف شده تا به دست هکرها نیفتد. 🔻 میتوس چیست؟ یک هکر خودمختار و بی‌رقیب: مدل Claude Mythos Preview با کمترین دخالت انسانی، توانسته هزاران آسیب‌پذیری ناشناخته (روز صفر یا Zero-day) را در سیستم‌عامل‌ها و مرورگرهای اصلی کشف کند. این مدل حتی توانسته یک نقص امنیتی 27 ساله در سیستم‌عامل OpenBSD را پیدا کند و با ترکیب چند باگ در هسته لینوکس، کنترل کامل یک سیستم را به دست بگیرد. محققان توانسته‌اند در طول یک شب، از این مدل اکسپلویت‌های کامل و آماده به کار دریافت کنند. 🔻 پروژه گلس‌وینگ (Project Glasswing) و محدودسازی دسترسی: به دلیل خطرات فاجعه‌بار افتادن چنین ابزاری به دست گروه‌های باج‌گیر، آنتروپیک این مدل را تنها در اختیار گروه منتخبی از غول‌های فناوری (مانند گوگل، اپل، آمازون، مایکروسافت، انویدیا و سیسکو) قرار داده است. هدف این پروژه، استفاده از قدرت میتوس صرفاً برای تقویت لایه‌های دفاعی و پیشگیری از حملات سایبری است. 🔻 رفتارهای نگران‌کننده (فرار از سندباکس): اگرچه شرکت سازنده ادعا می‌کند این مدل عمدتاً در راستای اهداف انسانی عمل می‌کند، اما در یک آزمایش نگران‌کننده، نسخه اولیه میتوس موفق شد از محیط ایزوله و امنیتی (Sandbox) فرار کرده و یک اکسپلویت چندمرحله‌ای برای دسترسی پنهانی به اینترنت ایجاد کند. 🔻 مسابقه تسلیحاتی هوش مصنوعی: میتوس تنها بازیگر این میدان نیست. ابزارهای مشابهی توسط OpenAI و گوگل در حال توسعه هستند. استارتاپ امنیت سایبری Buzz در رژیم صهیونیستی نیز مدعی است با ترکیبی از ایجنت‌های هوش مصنوعی به نرخ موفقیت 98% در بهره‌برداری از باگ‌ها رسیده است. مدیرعامل این شرکت اشاره کرده که ساخت این ابزار هکی توسط 6 مهندس، تنها 3 هفته زمان برده است! 🔻 مدافعان در برابر مهاجمان؛ یک نبرد نابرابر زمانی: در حالی که تا کنون کمتر از 1% از آسیب‌پذیری‌های کشف‌شده توسط میثوس به‌طور کامل اصلاح (Patch) شده‌اند، هکرها به سرعت از هوش مصنوعی برای سوءاستفاده از این حفره‌ها استفاده می‌کنند. مدیرعامل پالو آلتو نتورکس در 30 مارس هشدار داد که به زودی هکرها می‌توانند به تنهایی کمپین‌های سایبری پیچیده‌ای را اجرا کند که پیش‌تر به یک تیم کامل نیاز داشت. 🔻چشم‌انداز آینده: آنتروپیک این اتفاق را یک «نقطه عطف» در امنیت سایبری می‌داند. اگرچه آن‌ها معتقدند در بلندمدت کدهای نوشته‌شده توسط هوش مصنوعی امنیت نرم‌افزارها را به شدت افزایش داده و کفه ترازو به نفع «مدافعان سایبری» سنگینی خواهد کرد؛ اما هشدار می‌دهند که تا رسیدن به آن نقطه، جهان باید از یک دوره گذار بسیار خطرناک و «پرتلاطم» عبور کند. 🔗 منبع 🖥️ پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

#⃣ #درباره_جنگ #یادداشت 📌 چهار کلیک تا کشتار: چگونه «پروژه مِیون» هوش مصنوعی را وارد زنجیرهٔ جنایت آمریکا کرد؟ 🔻 گزارش تازهً گیدئون لوییس‌کراس دربارهٔ کتاب «پروژه میون» نوشتهٔ کاترینا مَنسون، تصویری تکان‌دهنده از چگونگی ورود نظام‌مند هوش مصنوعی به زنجیرهٔ کشتار ارتش آمریکا ارائه می‌دهد. اما این ماجرا، به گفتهٔ بسیاری از منتقدان، موضوع اصلی نیست. 🔻اصل داستان، خود پروژهٔ «مِیوِن» است؛ سامانه‌ای که بیش از یک دهه قدمت دارد و اکنون فرایند شناسایی هدف تا انهدام آن را به چهار کلیک تقلیل داده است. کتاب مَنسون روایت‌گر زندگی حرفه‌ای «درو کوکور» است؛ افسر اطلاعاتی تفنگداران دریایی که از تجربه‌های خونین افغانستان تا ناکارآمدی ابزارهای پراکندهٔ اطلاعاتی، به این نتیجه رسید که ارتش نیازمند «یک صفحهٔ واحد دیجیتال» است؛ تصویری کامل و یکپارچه از میدان نبرد. 🖥️ پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

📌 چهار کلیک تا کشتار: چگونه «پروژه مِیون» هوش مصنوعی را وارد زنجیرهٔ جنایت آمریکا کرد؟ 🔻 گزارش تازهً گیدئون لوییس‌کراس دربارهٔ کتاب «پروژه میون» نوشتهٔ کاترینا مَنسون، تصویری تکان‌دهنده از چگونگی ورود نظام‌مند هوش مصنوعی به زنجیرهٔ کشتار ارتش آمریکا ارائه می‌دهد.این مقاله با اشاره به ماجرای جنجالی حضور مدل زبانی «کلاود» در عملیات ناکام دستگیری نیکولاس مادورو آغاز می‌شود؛ عملیاتی که از طریق سامانه‌ی «Maven Smart System» انجام شده بود؛ پلتفرمی که پالانتیر برای ارتش آمریکا ساخته و اکنون بخش مهمی از فرایند گردآوری، ترکیب و تحلیل اطلاعات نظامی را خودکار کرده است. ورود کلاود، حتی برای شرکت مادرش هم غافلگیرکننده بود و در نهایت اختلافات میان پنتاگون و شرکت آنتروپیک را به اوج رساند. 🔻 اما این ماجرا، به گفتهٔ بسیاری از منتقدان، موضوع اصلی نیست. اصل داستان، خود پروژهٔ «میون» است؛ سامانه‌ای که بیش از یک دهه قدمت دارد و اکنون فرایند شناسایی هدف تا انهدام آن را به چهار کلیک تقلیل داده است. کتاب مَنسون روایت‌گر زندگی حرفه‌ای «درو کوکور» است؛ افسر اطلاعاتی تفنگداران دریایی که از تجربه‌های خونین افغانستان تا ناکارآمدی ابزارهای پراکندهٔ اطلاعاتی، به این نتیجه رسید که ارتش نیازمند «یک صفحهٔ واحد دیجیتال» است؛ تصویری کامل و یکپارچه از میدان نبرد. 🔻 مَنسون می‌نویسد تحقق این رؤیا، که بعدها به پروژهٔ میون تبدیل شد، نه‌فقط داستان تولد یک فناوری بلکه داستان نبرد فرسایندهٔ کوکور با دیوانسالاری پنتاگون است. او چهره‌ای جاه‌طلب، دمدمی‌مزاج و در عین حال شیفتهً ایده‌ی جنگ مبتنی بر دقت ماشینی است؛ جنگی که در آن پهپادها، ربات‌ها و الگوریتم‌ها جایگزین سربازان می‌شوند و تصمیم‌گیری‌ها با سرعتی غیرقابل تصور پیش می‌روند. منتقدان اما می‌گویند این سرعت، همان جایی است که «اصطکاک» انسانی از میان می‌رود؛ همان مکثی که برای قضاوت انسانی ضروری است. 🔻 کتاب نشان می‌دهد که این پروژه از همان ابتدا فقط یک ابزار اطلاعاتی نبود. از دید برخی از منابع، هدف نانوشته همیشه «هدف‌گیری» بوده است. اکنون میون قادر است روزانه هزاران هدف را پردازش و منتقل کند و با اضافه‌شدن الگوریتم‌های زبانی، این تعداد به پنج هزار هدف رسیده است. این فناوری نقش پررنگی در عملیات‌های اخیر داشته و حتی فراتر از جنگ، در حوزه‌هایی چون کنترل مرزی و مقابله با قاچاق نیز به کار گرفته شده است. 🔻 مَنسون در پایان نمی‌تواند بپذیرد که هوش مصنوعی روزی با نظارت محتاطانهً تصمیم‌گیران مهار شود. او در ادامه با اشاره به اتکای اسرائیل به کشتار تقریباً بی‌ملاحظهً مبتنی بر هوش مصنوعی در غزه، می‌گوید: «ماشین هدف‌گیریِ هوش مصنوعی، تصمیم‌گیری را تسهیل نمی‌کند بلکه به آن شکل می‌دهد». کوکور می‌پذیرد، اما تأکید می‌کند اگر برگردد، باز هم همین مسیر را می‌رود! 🔗 منبع 🖥️ پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

#⃣ #یادداشت 📌 هجوم آواتارهای هوش مصنوعی؛ تلاش‌های جدید ترامپ برای جلب مجدد رای آمریکایی‌ها 🔻 گزارش نیویورک‌تایمز از ظهور صدها حساب کاربری ساخته‌شده با هوش مصنوعی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای پرده برمی‌دارد؛ حساب‌هایی که در شبکه‌هایی چون تیک‌تاک، اینستاگرام، فیس‌بوک و یوتیوب حضور پررنگی یافته و با چهره‌هایی جذاب و متفاوت و درعین حال مصنوعی، پیام‌های تکراری درباره «چپ رادیکال» و «اول آمریکا» منتشر می‌کنند. 🖥 پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

🔻 رصد نیویورک‌تایمز از ماه ژانویه تاکنون دست‌کم ۳۰۴ حساب تیک‌تاک را شناسایی کرده، در حالی که پژوهشگران GRAIL در دانشگاه پردو چندین حساب دیگر را در پلتفرم‌های مختلف یافته‌اند. با وجود ناپدیدشدن برخی حساب‌ها، تعدادی از آنها موفق به جذب ده‌ها هزار دنبال‌کننده شده‌اند و ویدئوهایی با بیش از نیم میلیون بازدید تولید کرده‌اند. هیچ‌یک از این حساب‌ها به استفاده از AI برای تولید محتوا اذعان نکرده‌اند. 🔻 نویسنده اشاره می‌کند که تشخیص خاستگاه این حساب‌ها دشوار است؛ ممکن است محصول «مزارع محتوایی»، تبلیغاتی، یا حتی عملیات نفوذ خارجی باشند. اما اجماع متخصصان این است که با گسترش هوش مصنوعی، ساخت این آواتارها بسیار آسان‌تر و ارزان‌تر شده و شرکت‌ها می‌توانند آن‌ها را در مقیاسی بزرگ و با هزینه‌ای بین یک تا سه دلار برای هر پست تولید کنند. این امر نشانه‌ای از تلاش گسترده برای جذب رأی‌دهندگان محافظه‌کار تلقی می‌شود، به‌ویژه جمعیتی که با موج میم‌ها، اینفلوئنسرها، ویدئوهای دستکاری‌شده و شبکه‌های اجتماعی آشناست. 🔻 تیک‌تاک پس از بررسی‌ها، این حساب‌ها را «اسپمر» دانست و مدعی شد نشانه‌ای از عملیات نفوذ سازمان‌یافته پیدا نکرده است، اما این نتیجه‌گیری جلوی انتشار محتوا را نگرفته و برخی حساب‌ها هنوز در حال فعالیت‌اند. در کنار ویدئوهای سیاسی، بسیاری از آواتارها محتواهای کاملاً نامرتبط، از ترفندهای عاشقانه و کلاهبرداری‌های رومانتیک تا تبلیغ کرم‌های موبر و تورهای چین،‌ منتشر می‌کنند تا تعامل ساختگی تولید کنند. اما بخش مهمی از آنها آشکارا در تلاش برای شکل‌دادن به نگرش سیاسی مخاطبان هستند. 🔻 پژوهشگران همچنین به الگوهای تکراری اشاره می‌کنند: کلام یکسان، تصاویر مشابه، شخصیت‌هایی که در چند حساب تکرار می‌شوند، و حتی تغییرات جزئی در ظاهر آواتارها برای هدف‌گیری گروه‌های متفاوت. حضور آواتارهای نظامی، مأموران مهاجرت یا شخصیت‌هایی با پرچم‌های تحریف‌شده همگی بخشی از این معماری مصنوعی‌اند. 🔻 نویسنده هشدار می‌دهد که این حجم از ویدئوهای مشابه می‌تواند توهم «اجماع سیاسی» ایجاد کند و بر نگرش رأی‌دهندگان اثر بگذارد. در حالی‌که پلتفرم‌ها می‌کوشند برخی حساب‌ها را حذف کنند، سرعت تکامل ابزارهای هوش مصنوعی چالش‌های جدی‌تری برای شفافیت اطلاعات و سلامت انتخابات ایجاد کرده است. 🔗 منبع 🖥 پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

#درباره_جنگ #یادداشت ‌ 📌 تحول رژیم حقوقي تنگه هرمز در پرتو مخاصمات مسلحانه ‌ 🖊 به‌قلم سیدمصطفی یاسری ‌ 🔻 تنگه هرمز دیگر صرفاً یک معبر جغرافیایی برای عبور 20 درصد نفت جهان نیست؛ این آبراه اکنون در کانون یک مخاصمه تمام عیار، به اهرم فشاری بی‌بدیل تبدیل شده است. یادداشت پیش‌رو، چگونگی تغییر رژیم حقوقی این تنگه را از منظر حاکمیتی بررسی می‌کند. ‌🖥️ پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

1⃣ جغرافیا به مثابه ابزار بازدارندگی: در مواجهه با آنچه «تروریسم اقتصادی» نامیده می‌شود، ایران جغرافیا را از یک بستر فیزیکی به یک ابزار بازدارندگی تغییر داده است. طبق ماده ۵۱ منشور ملل متحد، حق دفاع مشروع ایجاب می‌کند که دولت تحت تهدید، برای جبران عدم تقارن ناشی از جنگ اقتصادی، از موقعیت ژئوپلیتیک خود بهره گیرد. ‌ 2⃣ پایان دوران «عبور ترانزیتی»؟: در حالی که غرب بر حق «عبور ترانزیتی» (آزادی مطلق دریانوردی) تأکید دارد، ایران با استناد به عدم تصویب کنوانسیون ۱۹۸۲ توسط خود و ایالات متحده، رژیم «عبور بی‌ضرر» را حاکم می‌داند. در این رژیم، دولت ساحلی حق دارد در صورت تهدید امنیت ملی، عبور را تعلیق یا محدود کند. حضور ناوگان متخاصم عملاً مصداق عبور «باضرر» تلقی می‌شود. ‌ 3⃣ تفوق حقوق جنگ بر حقوق صلح: با ورود به فاز مخاصمه، قاعده Lex Specialis جاری می‌شود؛ یعنی حقوق مخاصمات مسلحانه بر حقوق دریاها مقدم است. بر اساس حقوق عرفی، ایران محق است از کشتی‌ها «بازدید و بازرسی» کرده و حتی علیه کشورهایی که پایگاه‌های خود را در اختیار دشمن قرار داده‌اند، اقدام قانونی انجام دهد. ‌ 4⃣ اقتصادِ امنیت و خدمات حاکمیتی: یکی از جسورانه‌ترین اقدامات، بازتعریف مالی امنیت است. ایران با استفاده از استثنائات ماده ۲۶ کنوانسیون حقوق دریاها، وجوه مطالبه‌شده از کشتی‌ها را نه «عوارض عبور»، بلکه «هزینه خدمات ناوبری، امنیتی و زیست‌محیطی» تعریف کرده است. استدلال ایران ساده است: ناوگان بین‌المللی نمی‌تواند از پوشش امنیتی و پایش محیط‌زیستی ایران بهره‌مند شود اما هزینه آن را نپردازد (استیفای نامشروع). ‌ 5⃣ واقع‌گرایی اقتصادی و رویه‌سازی: واکنش بازار و شرکت‌های بزرگ نشان می‌دهد که بخش خصوصی، پرداخت «هزینه امنیت» را بر «انسداد تنگه» ترجیح می‌دهد. این پذیرش عملی، در کنار دیپلماسی هوشمندی نظیر مشارکت با عمان و دلارزدایی، در حال تثبیت یک «عرف نوین» در حقوق بین‌الملل است که در آن امنیت، دیگر یک کالای رایگان عمومی نیست. ‌ 🔻 در نهایت، تنگه هرمز در حال عبور از نظم کلاسیک به یک مدل مدیریت امنیت حاکمیتی است که در آن «حق عبور» با «مسئولیت مشارکت در هزینه پایداری» گره خورده است. ‌ 🔗 یادداشت کامل را از اینجا بخوانید. ‌ 🖥️ پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌏 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما

#⃣ #گزارش_خبری | #روابط_عمومی 🔰 بازدید سرپرست پژوهشگاه فضای مجازی و هیأت همراه از پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی 💠 هیأتی از پژوهشگاه فضای مجازی پردیس قم به‌سرپرستی حجت‌الاسلام میثم غلامی، با حضور در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، با حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر لک‌زایی، رئیس این مجموعه، دیدار و گفت‌وگو کردند. 📌 در جریان این بازدید، اعضای پژوهشگاه فضای مجازی پردیس قم از بخش‌های مختلف علمی، پژوهشی و اجرایی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی بازدید کرده و با فعالیت‌ها، تألیفات و دستاوردهای این مجموعه آشنا شدند. 🏷 در این دیدار، نشست مشترکی برگزار و طرفین ضمن معرفی ظرفیت‌ها و توانمندی‌های دو مجموعه، پیرامون توسعه همکاری‌های علمی و پژوهشی تبادل نظر کردند. 📎 در پایان، تفاهم‌نامه همکاری با محوریت بهره‌گیری از ظرفیت‌های متقابل دو پژوهشگاه و استفاده از توانمندی‌های علمی و فناوری به امضا رسید. 🖥️ پژوهشگاه فضای‌‌مجازی پردیس‌قم 🌍 بازوی خردمند سپهر‌ فناوری 🆔 @QomCsri | صفحات دیگر ما