نماز می‌خوانیم، در جایی گرم و نرم افطار می‌کنیم و سیر می‌شویم. در کنار هم می‌خندیم و صحبت می‌کنیم. شاید هم یک فیلمی از تلویزیون تماشا کنیم؛ آن هم وقتی که روی مبل لم داده‌ایم و از پر خوری نفخ کرده‌ایم. یا اگر که خیلی فرهیخته باشیم بعد از دعای سفره و هم نشینی با خانواده کتاب مورد علاقمان را در دست بگیریم و روی تک مبل کنار پنجره بنشینیم و شروع به خواندن کنیم. البته شاید هم کسی در این میان دلشوره‌ی معشوقش را داشته باشد. در کل سختیِ زیادی نداریم. چه می‌فهمیم دو روزِ کامل روزه داشتن یعنی چه. چه می‌فهمیم افطار باز نکرده خبر شهادت معشوق شنیدن یعنی چه. چه می‌فهمیم از سرما، زیر باران انسانی مُرد یعنی چه. هنوز چند دقیقه به اذان مانده موشک نخورده وسط سفره افطارمان که بفهمیم درد یعنی چه.. فلسطین یعنی درد. یعنی با خون روزه ات باز شود نه با خرما؛ فلسطین یعنی غم. #حدیث_سادات_مهدوی

سلام و ماه رمضون بخیر

برامون دعا کنید تو این حال و هوای عظیم که برسیم و بشه انشاءالله

حقیفتا این حجم از خباثت و کثیفی و حیوون صفتی رو بر نمی تابیم

_

چجوری میشه این حجم از غم رو تحمل کرد؟

تموم افتخارم اینه که از خاک آفریده شدم؛ ابوتراب :))

گوش کنید کیف دنیا و آخرت رو ببرید.. _________________________ #با‌گوش‌دل‌بشنوید

حیقیتا خیلی وقت شده که از #آقای_م_چ صحبت نکردیم و من از این بابت شرمندشون شدم

دوباره انشاءالله شروع می کنیم نقل از ایشون رو

توی سوره الرحمن یه آیه در میون خدا ازت می پرسه: «پس بازم نعمتامو انکار می کنی؟» به نظرم تو این حالت حس می کنی خدا دلگیره ازت انگار یه حسی بهت میگه باید قربونش بری قربون صدقش بری این معبودِ منزه و عظیم رو.. باید آخرش بگی :«لا بشَیء مِن آلائِکَ ربِّ اُکَذِّب» باید بگی نه قربونت برم ، نه هیچ کدوم از نعمتاتو تکذیب نمی کنم ... ___________________