[📸✨]
#سلبریتی_مفت_خور | #ریکاوری
یه سوال
چرا هیچوقت به اینایی که واقعا مفت خورن نمیگن مفت خور
گیر دادن به آخوندا؟
5.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
[📽✨]
#حجاب | #ریکاوری #شبهه
#پاسخ_به_شبهه
بهترین جواب برای بد حجاب هایی که میگن
آقایون باید نگاهشونو کنترل کنن👀😐
ریکاورے | 𝑹𝒆𝒄𝒐𝒗𝒆𝒓𝒚
『 📸✨❥︎』 #کتابخانه | #ریکاوری سعادت بشر در گرو پرورش استعدادهایی است که در نهاد دارد. خودپرستیها و
ند برخی کشورهای کمونیستی جلو این کارها را گرفته و مانع هدر دادن نیروهای جوانان در اجتماع شدهاند، به چشم غبطه به آنها مینگرند.
اگر زندگی و خوشی و مسرت در زندگی را مساوی با اعمال شهوت بدانیم و چنین فرض کنیم که هرکس بیشتر میخورد و میخوابد و عمل آمیزش انجام میدهد، او از مسرت و خوشی بیشتری بهرهمند است و به عبارت دیگر اگر استعدادهای بهجت زای انسانی و موجبات ناراحتیهای او را محدود بدانیم به آنچه حیوانات دارند، البته انتقال کامیابیهای جنسی از کانون خانوادگی به اجتماع بزرگ لذت و مسرت بیشتری خواهد داشت.
اما اگر بتوانیم تصور کنیم که اتحاد روح زن و شوهر و عواطف صمیمانهای که احیاناً تا آخرین روزهای پیری که غریزه جنسی فعالیتی ندارد باقی است برای زندگی ارزش بیشتر و بالاتری دارد، اگر بتوانیم تصور کنیم که لذتی که یک مرد از مصاحبت همسر مشروع و وفادارش [میبرد[ با لذتی که
( استاد مطهری، اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب، ص52)
از مصاحبت یک زن هرجایی میبرد تفاوت دارد، کوچکترین تردیدی در این جهت نخواهیم کرد که به خاطر بهرهمند شدن از مسرت بیشتر و آرامش بیشتر لازم است عواطف جنسی افراد را محدود به همسرقانونی کرد و محیط و کانون خانوادگی را به این کار، و اجتماع بزرگ را به کار و فعالیت اختصاص دهیم.
مطلب مهمتر جنبههای اجتماعی مسئله ازدواج است. [ازدواج[ تنها برای این نیست که زن و مرد از مصاحبت یکدیگر لذت بیشتری ببرند. ازدواج و تشکیل کانون خانوادگی ایجاد کانون پذیرایی نسل آینده است. سعادت نسلهای آینده بستگی کامل دارد به وضع اجتماع خانوادگی. دست توانای خلقت برای ایجاد و بقا و تربیت نسلهای آینده علایق نیرومند زن و شوهری را از یک طرف و علایق پدر و فرزندی را از طرف دیگر به وجود آورده است. عواطف اجتماعی و انسانی در محیط خانوادگی رشد میکنند. روح کودک را حرارت محیط فطری و طبیعی چندصد درجه پدر و مادر، نرم و ملایم میکند.
ما وقتی که میخواهیم عواطف دو نفر را نسبت به یکدیگر
( استاد مطهری، اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب، ص53)