_

همیشه وقتی پشت گوشی تلفن حرصش میدادم بلند جیغ میکشید و می‌گفت دعا دعا کن دستم بهت نرسه، هروقت هم که میدیدمش میگفتم دیدی ؟ دستت بهم رسیده ولی کاری ازت برنمیاد ، با این دستای کوچولو چیکار میخوای کنی ؟؟ دوتا دستت هم اندازه دست های منه ، اونموقع ها چشماش رو لوس میکرد و نگاه های مظلومش رو بهم مینداخت ، اخ اخ امون امون از اون نگاه ها شیر رو میاوردی جلوش کم میاورد چه برسه من که از جونم بیشتر میخواستمش ، اره کوچیک و ریزه میزه بود قدش تا سرشونه ام هم نمیشد دستاش؟ باید انگشتمو میگرفت تا دستم اما زورش از همه بیشتر بود زور چشماش به من ، با این قد هیکلم بیشتر می‌رسید :)!🤍

هر که شد بی سر و سامانِ کسی شاعر شد شاعری عاقبتِ بی سر و سامانی هاست..

_

چشمانش دریا بود ، ابی نبود اما در خود غرق میکرد ؛ زیبا بود قهوه چشمانش ادم را سر حال می اورد ،ادم می‌توانست تا صبح با ان تیله های قهوه ای بیدار بماند . و نیازی به قهوه های دیگر نداشته باشد ، میشد در ان چشم ها رشد کرد و قد کشید ، رویید ؛ زندگی بخش بود ان چشم ها زندگی می‌بخشیدند زندگی :)!

😂متن ها با عکسا همخونی نداره میدونم

ولی‌چشم‌ها،به‌مراتب‌دهن‌لق‌ترن‌‌! :/

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم🌿

امروز به جا متن فقط شعر میزارم.

-هربار دلم رفت و نگاهی به تو کردم، برگونه‌ی سرخابی‌ات افتاد خراشی.