هزار صحبت ناگفته در نگاه من است
ولی دریغ که این شوق در نگاه تو نیست
_علیرضا بدیع
دو آدم از فاصله ی دور از هم به همدیگه علاقه مند میشن، به همدیگه اعتماد میکنن، مجازی میگن دوست دارم مجازی حرف میزنن، مجازی کنار همن.بعد چند وقت همو میبینن اما اگه یکیشون وسط راه بزاره بره اونیکی واقعا تنها میشه.
گاهی خستهتر از آنی که بتوانی یک لحظه دیگر بیدار بمانی. من این احساس را به زندگی دارم. حتی اگر هزار ماجرا پیش رویم باشد، تنها میخواهم آرام بگیرم.
یه نفرو به همه دنیا و آدماش ترجیح میدی ،
بعد همون یه نفر ساده ترین چیزها رو به تو ترجیح میده ..
به قولِ شاعر :
وای بر من ، تو همانی که امیدم بودی ؟!
روح او پاره بود. روح من سوخته.
اما وقتی باهم بودیم زخمهایمان کمی کمتر درد میکردند. وقتی باهم بودیم تحمل گذشته، به دردناکی همیشه نبود.
وقتی یکی داره با تمام وجود نصیحتت میکنه مخاطبش تو اون لحظه تو نیستی، خودش در گذشتشه.