خلاصه داستان زندگی منو همين يه جمله توصيف ميكنه: «هميشه از بيرون آرامش داشتم ولی از درون در حال فكر كردن به همه چيز بودم»

مادرم گفت پسر عاقبتت خیر شود کاش این عاقبت خیر تو باشی تو فقط !

‏قدرت تحمل هر کس از حجمِ سکوتش پیداست، آنان که هیاهو میکنند بار هیچ چیز را به دوش نمی کشند.

و درد به استخوانمان رسیده اما هنوز خودمان رو نباخته‌ایم و روزگار را زندگی میکنیم و هنوز آنقدر میخندیم که سرمان از این همه ناخوش هایی که مجبور به پذیرفتنش کردیم درد میگیرد.

من حتی روزهایی که حالم با خودم خوب نبود، میخواستم حال تو رو خوب کنم...

افلاطون یه جایی یه حرف قشنگی میزنه و میگه: اگه با دلت چیزی یا کسی رو دوست داری زیاد جدیش نگیر! چون کار دل دوست داشتنه! مثل چشم که کارش دیدنه! اما اگه یه روز با عقلت کسی رو دوست داشتی بدون این همون عشقه

«لآ تؤلموا أحداً، فکُل القُلوب مَلیئه بِما یکفیها» +کسی را نیازارید زیرا که همه ی دلها بقدر کافی پر از دردند.

🤍_

من‌ چایی خوردن دو نفره با کسی که دوسش دارم رو به همه مهمونی ها و دورهمیا ترجیح میدم .

تاب دلتنگی ندارد آنکه مجنون می‌شود! _بیدل دهلوی

مبر ز موی سپیدم گمان به عمرِ دراز ، جوان ز حادثه ای پیر می‌شود گاهی ؛

من کجا و غزل و قافیه و شعر کجا این تو بودی ک شدی باعث شاعر شدنم