ﺧﺪﺍ ﮔﺮ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ
ﺯ ﺭﻭی ﻛﺎﺭ آﺩمها،
ﭼﻪ ﺷﺎﺩی ﻬﺎ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺮﻫﻢ،
ﭼﻪ ﺑﺎﺯی ﻬﺎ ﺷﻮﺩ ﺭﺳﻮﺍ..
یکی ﺧﻨﺪﺩ ﺯ آﺑﺎﺩی،
یکی ﮔﺮﻳﺪ ﺯ ﺑﺮ ﺑﺎﺩی،
یکی ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﺷﺎﺩی،
یکی ﺍﺯ ﺩﻝ ﻛﻨﺪ ﻏﻮﻏﺎ..
ﭼﻪ ﻛﺎﺫﺏ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺻﺎﺩﻕ،
ﭼﻪ ﺻﺎﺩﻕ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻛﺎﺫﺏ،
ﭼﻪ ﻋﺎﺑﺪ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻓﺎﺳﻖ،
ﭼﻪ ﻓﺎﺳﻖ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻋﺎﺑﺪ..
ﭼﻪ زشتی ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺭﻧﮕﻴﻦ،
ﭼﻪ ﺗﻠﺨی ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺷﻴﺮﻳﻦ،
ﭼﻪ ﺑﺎﻻﻫﺎ ﺭﻭﺩ پايين...
ﻋﺠﺐ ﺻﺒﺮی ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻛﻪ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮ ﻧمیداﺭﺩ!
_سهراب سپهری
قشنگترین چیزی که امروز خوندم این بود: روانشناسا میگن نگاه کردن به کسی که دوسش داری، تا ۴۴ درصد میزان درد رو کاهش میده.
برای اونی که دوسش داری بجنگ، لطفاً، از دستش نده؛ قرار نیست ساده به دستش بیاری؛ پس بجنگ و کم نیار شاید دیگه تکرار نشه.
تو را از زخمهایی که در سینهات داری، میبوسم. و میگویم: تمام حال خوبهای دیر شده دیگر جزئی از زندگی نیستند. من امّا دوست داشتم کمی از زندگیات باشم. :)
ابتدا فکر می کردم شاید یک اتفاق ساده باشد
تا اینکه بعد از او هیچ اتفاق دیگری در من رخ نداد.
-مهدی کیانی مهر
به خودت کمی اهمیت بده! وگرنه لابهلای زندگی از بین میروی و هیچکس هم نمیفهمد...
بس که لبریزم از تو میخواهم
چون غباری ز خود فرو ریزم
زیر پای تو سر نهم آرام
به سبک سایهٔ تو آویزم
هر آدمی تا یه جایی بهتون فرصت میده ، ولی بالاخره خسته میشه از حس اضافی بودن ، از جنگیدن واسه موندن ،از قهر و آشتی مکرر ، از توضیح دادن خودش ، از برطرف کردن سوتفاهما ؛
کاسه صبر آدمای زندگیتونو لبریز نکنید ، ممکنه دیگه هیچ آدمی ، به این اندازه وصله ی وجودتون نباشه.