eitaa logo
مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)
3.1هزار دنبال‌کننده
2.4هزار عکس
304 ویدیو
16 فایل
﷽ ✅ کانال مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه السلام ✔️ نظر، انتقاد و پیشنهاد 🆔 @rushdadmin ✔️ سایت مرکز ↙️ ✅ http://rushd.ir ✔️ کانال بله و تلگرام ↙️ ✅ @Rushdisu ✔️ اینستاگرام ↙️ ✅ instagram.com/Rushd.ir —---------------------
مشاهده در ایتا
دانلود
مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)
💠 تنها پناهگاه در طوفان اخبار 🔰 چگونه از شر سیاستمداران توییتری در امان بمانیم؟ 🔲 در این روزهای پرابهام با آینده‌ای غیرقابل‌پیش‌بینی، تلاش برای رسیدن به اطمینان و آرامش خاطر، امری طبیعی است. یکی خود را از منطقه خطر دور می‌کند، یکی کنار خانواده پناه می‌گیرد، اما یکی از رفتارهای پرتکرار برای کاهش این ابهام، چک کردن لحظه‌به‌لحظه اخبار است. آفت بزرگ این عادت، نه آرامش که ابهام و تشویش ذهنی به‌واسطه حجم انبوه اطلاعات است. کاربران در این میان، به جای تحلیل‌های تخصصی، در جستجوی آرامش‌خاطر لحظه‌ای هستند. ▫️ گمشده اصلی این روزها، رسیدن به یک تحلیل و خط روایتی از میان انبوه اخبار است. آنچه اطمینان ایجاد می‌کند، پیگیری لحظه‌ای نیست، بلکه داشتن روایتی مشخص از وقایع است؛ روایتی که بتواند جزئیات را معنا دهد، از یک توییت نگران نشود، فریب اطلاعات غلط را نخورد، و اخبار را ‌هضم کند. تنها روایت است که کاربران را از مصرف‌کننده منفعل به کنشگری با هدف و جهت تبدیل می‌کند. ▪️ اعتیاد به مصرف لحظه‌ای اخبار، واکنش سریع به اخبار ضدونقیض، و توجه به جزئیات به جای خطوط تحلیلی، دقیقاً همان چیزی است که رئیس‌جمهور آمریکا در این روزها به دنبال آن بوده است. او هر لحظه جدیدترین داده را دریافت می‌کند و فوری‌ترین واکنش عاطفی (ترس، خشم و...) را تولید می‌کند. این دقیقاً همان چیزی است که برای قرار گرفتن در صدر اخبار در شبکه‌های اجتماعی و عدم دستیابی به یک تحلیل منسجم لازم است. توییت‌ها و اخبار کوتاه او در پی کمرنگ کردن تحلیل‌های اصیل و اصلی‌اند. ▫️ در مقابل، او گزاره‌های جزئی و لحظه‌ای را پررنگ می‌کند، خود را تنها عامل پایان جنگ معرفی می‌نماید، و تحلیل‌های بنیادین را با هیاهوی رسانه‌ای به حاشیه می‌راند. خطر بزرگ آن است که جامعه‌ای نتواند به روایت مشترکی دست یابد؛ چنین جامعه‌ای طعمه آسانی برای اخبار لحظه‌ای و داستان‌های زودگذر سیاستمداران خواهد شد. ▪️ بنابراین عنصر اصلی تاب‌آوری جامعه ایرانی در برابر سیاستمداران توییتری، ساخت روایت پایدار و بازخوانی اخبار لحظه‌ای در بستر زمانی و معنایی است. این همان نقطه مزیت جمهوری اسلامی است؛ روایت‌های برآمده از پیوند میان گنجینه اسلام، تاریخ ایران و تجربه ۴۷ ساله در مقابله با استکبار است که مردم را روزهای متمادی در خیابان‌ها نگه داشته و بحران‌آفرینی‌های لحظه‌ای از جنس ارعاب، تحقیر و تهدید نتوانسته اراده مردم را متزلزل کند. ✍🏻 به قلم حسین زیبنده | پژوهشگر هسته خط‌مشی فضای مجازی (سپهرا) ➖➖➖➖➖ ☑️ (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu 🆔 @cpolicy
مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)
🔲 پرونده مشق رشد | سرمقاله 🔰 ویژه ایام چهلم استاد شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری ▫️ استاد، قلم، کلمه، نقطه. همه آنچه از یک شاگرد خوب در کلاس «رشد» انتظار است، خوب شنیدن، خوب فهمیدن و البته خوب انتقال دادن است تا این خط استمرار یابد و مدرسه‌ای وسیع برای یک مأموریت سترگ شود. «مشق» در این کلاس یک تفاوت با مشق‌های متعارف دارد: اینجا استاد با ظرفیت‌ها، استعدادها، علائق و قابلیت‌های تو «سرخط» می‌دهد؛ یکسان و یکدست هم نمی‌دهد؛ به هر کس حسب آنچه از الفبای رشد آموخته، می‌دهد. بنابراین مشق در اینجا مایه زحمت و مشقت نیست؛ کلیشه‌ای نیست؛ در یک کلام، تکرار خود نیست. روزنه‌ای برای درک بهتر خود و پنجره‌ای برای موثر بودن است. ▪️ اینجا مشق رشد، تکرار و قطار واژه‌ها نیست؛ تجربه‌ها، پندها و نکاتی از خودِ خود زندگی است. از جهانی می‌آید که سال‌ها درد دستگیری دیگری را داشته و برای آدم‌ها و تجربه‌هایشان چون شمع کنار پروانه سوخته است. اینجا با یک متن مَدرسی، کلاسیک و استاندارد آموزشی روبرو نیستیم. اینجا واژه‌ها و جمله‌ها اول با جان ما کار دارند بعد با ذهن ما. اینجا مسیری برای مشق زندگی تعریف می‌شود تا این که صرفا بر انباشت ذهنی ما افزوده شود. ▫️ ارائه پندها، تجربه‌ها و آموزه‌های شخصیتی جامع که هم معلم و مربی باشد؛ هم نهادساز، هم مولف و ایده‌پرداز؛ هم مصلح اجتماعی بود و هم.... کاری صعب و دشوار است که جز به مدد خود او به فرجام نرسد. کسی که باور داشت حرف‌ها را نباید پرتاب کرد؛ باید هدفمند به مخاطب رساند؛ نوع و جنس پیام را باید با مخاطب هماهنگ کرد و...هزار و یک نکته باریک‌تر از مو را دید تا یک حرف درست، درست انتقال یابد. اما او تعلیم‌مان داد که اگر همه این ریزبینی و تیزبینی‌ها توجیه‌کننده نکردن‌ها و نشدن‌ها شد، در حقانیت آن دچار تردید شوید. پس باید کاری کرد! ◾▪️حالا در آستانه اربعین آخرین و متعالی‌ترین مشق او قرار داریم: شهادت. عزم کردیم در هفته منتهی به چهلم شهادت او و مقتدایش، در لابلای اوراق و نوشته‌های خود بگردیم و چهل آموزه از آنچه در جلسات و گفتگوهای گوناگون از او شنیدیم و طبعا با فهم و قلم ما – و البته حتی الامکان با ادبیات خودش- در لباس واژه‌ها و کلمه‌ها ریختیم، با هم مرور کنیم. باشد که قلم برداریم و این آخرین سرخط تمام‌نشدنی استاد شهید را بر جان و دل حک کنیم. که اگر خوب بفهمیم و خوب بنویسیم، به لطف خدای شهید مصباح، باب جدیدی برای رشد فهم و عمل ما در زندگی گشوده خواهد شد و ابدیتمان به ابدیت استاد شهید گره خواهد خورد. ان‌شاءالله. ➖➖➖➖➖ ☑️ (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu
3.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📚 انتشار جدیدترین کتاب مرکز رشد 💠 بعثت امت؛ رسالت جهانی انقلاب اسلامی و مردم ایران در اندیشهٔ حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای (رضوان‌الله علیه) 🔸 با مقدمهٔ حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان 🔹 تحقیق و نگارش: محمدرضا کوهکن 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸 🔅 حکایت یک "مسئولیت بزرگ" به بلندای تاریخ به پهانهٔ جهان به ژرفای اندیشهٔ یک حکیم؛ برای انسان برای اسلام برای ایران... 🛒 بزودی از فروشگاه نشر معارف و رشدا ➖➖➖➖➖ ☑️ (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu
مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)
💠 تا فرصت جنگ هست، کار جبهه‌ای باید کرد! 🔲 یکی از دردهایی که قبل از جنگ معمولاً گریبان ما را گرفته و حین جنگ کمی التیام می‌یابد و بعد از آن دوباره عود می‌کند، درد «ناپیوستگی» است! ناپیوستگی افراد و نیز مجموعه‌ها به یکدیگر. دوای این درد جبهه‌سازی است. به تعبیر امام شهید: «از افراد و حتی مجموعه‌ها به تنهایی کار برنمی آید؛ باید یک کار وسیع جبهه‌ای انجام داد.» (رهبر شهید انقلاب، 1392/02/02) ▫️ جبهه‌سازی از طریق پیوستن عمیق تشکل‌های هم‌سو و هم‌جهت به یکدیگر محقق می‌گردد. با پیوستگی تشکل‌ها، هر جایی که بستر فعالیت آن‌هاست، از مزیت کار جبهه‌ای برخوردار است؛ مانند جبهه انقلابی دانشگاه که با هم‌افزایی تشکل‌های انقلابی به وجود می‌آید. ▪️ یقیناً یک بُعد از جهاد امروز ما جبهه‌سازی است و جهاد بیرونی و نظامی با آمریکا، اگر فرصتی مغتنم دانسته شود، می‌تواند مقدمه خوبی برای شکل‌گیری جمع‌های مؤمنانه کثیر، متنوع و همگرا باشد. در این صورت جهاد آفاقی با جهاد انفسی ممزوج و مخلوط گشته و فتح عظیمی را نصیب جمهوری اسلامی خواهد کرد؛ وگرنه پیروزی در عرصه نظامی بدون پشتوانه زیرساخت‌های درونی و انسانی، تبدیل به امری موقت و گذرا شده و پس از چندی به شکست می‌انجامد. ▫️ از جمله مهم‌ترین جنود شیطان، «تعصبات کورکورانه گروهی و تشکیلاتی» است. برداشتن این مانع بزرگ، زمینه کار جبهه‌ای و تلاقی تشکل‌های انقلابی در یک جهت را فراهم و غلبه بر دشمن را هموار می‌سازد. به تعبیر امیر المؤمنین(ع) در خطبه قاصعه، شیطان امام المتعصبین است و علت ظفرمندی‌های مسلمانانِ عصر پیامبر (ص)، مفارقت از این خُلق شیطانی بود؛ لذا یک مرحله از مبارزه با آمریکا به عنوان شیطان اکبر، تعصب‌زدایی از قلوب است. ▪️ در این صورت جبهه قلبی و درونیِ نیروهای انقلابی ساخته شده و فتح و ظفرهای بیرونی را با خود همراه می‌کند. بنابراین همان‌طور که در عرصه جهاد آفاقی، سیاست «آمریکازدایی» را نصب العین خود قرار داده‌ایم، در عرصه جهاد انفسی نیز این سیاست باید اجرایی شود. ✍🏻 به قلم احمد مؤمنی | پژوهشگر مجموعه ربیون مرکز رشد ➖➖➖➖➖ ☑️ (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu 🆔 @rebbiun_ir
مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)
🔲 پرونده مشق رشد؛ قسمت اول: قصه‌ی آدم‌ها 🔰 ویژه ایام چهلم استاد شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری ▫️۱. آدم‌ها مهم‌اند: موضوع، رشد انسانه؛ با همه استعدادها و ظرفیت‌هاش؛ با همه علائق و گرایش‌هاش. با تشخص و امضاش؛ با همه آن چیزی که از دیگری خودش رو متمایزش می‌کنه. هر آدمی به تنهایی باید دیده و نگریسته بشه؛ قصه‌اش خونده بشه و تجربه‌اش شنیده بشه. کرامت، عزت و حرمت آدم‌ها باید فارغ از جایگاه، طبقه و هر چیز به ظاهر موجه، محفوظ بمونه. تنوع و رنگارنگی آدم‌ها هم یک فرصته نه تهدید. ▫️۲. رشد آدم‌ها تو جمع شدنه: «آدم‌ها مهم‌اند»، به معنای فردگرایی متعارف نیست؛ که اگر اون طور ترجمه‌اش کنیم میشه انزواجویی. خیر کثیر برای آدم جایی شکل می‌گیره که در جمع رشد کنه و رشد بده. برای دیگری جون خودش رو بده و منشأ خیر کثیر باشه. پس «جمع»، ظرف رشد آدم‌هاست؛ اما پاک‌کن تشخص‌ها و تمایزات فردی نیست. ▫️۳. خودانگیختگی آدم رو جلو میندازه: فردی که در وادی رشد قرار گرفته، باید روی عنصر خودانگیختگی خیلی متمرکز بشه. خودانگیختگی آدم رو از انفعال و منتظر موندن، این که کسی یک جایی یک چیزی بگه تا تو حرکت کنی، نجات میده. خودانگیختگی برآیند استعدادها و علائق رو در آدم ضریب و توان میده؛ اون را سازنده و پیشبرنده می‌کنه. جوششی درونی که موجب میشه هیچ انگیزه بیرونی نتونه اون را از ادامه مسیر، منحرف و دلزده و مأیوس کنه. ▫️۴. آدم با اثرش تعریف میشه: مؤثر بودن فرعی و حاشیه‌ای نیست؛ همه تعریف آدم از خودش است. همه درد و دغدغه آدمی که در مدار رشد قرار گرفته، اینه که یک طوری و یک جایی اثرگذار باشه. البته که اثرگذاری جنس، سطوح و شکل و شیوه‌های متنوعی داره و در هر آدمی قصه متفاوتی داره؛ اما حکایت اصلی، نفس دردمندی هست. کسی که درد اثر نداره، مأموریتی نیست. اساساً بزرگترین وجه ممیزه مأموریتی بودن اینه که آدم رو به درد بخور بکنه. ▫️۵. هزینه دادن، لازمه رشده: ایثارگری و هزینه دادن پیشه یک آدم رشدی است؛ از شرایط آستانه ورود او به این وادی است. در مسیر سخت مأموریتی بودن و مأموریتی ماندن، هزار و یک مسیر جذاب پیش‌روی آدمی قرار داره که به آدم چشمک میزنن و تو باید از آن‌ها عبور کنی! باید جایی و نقطه‌ای هزینه پرداخت کرده باشی تا به خیلی چیزهای خیلی بیشتر برسی. ▫️۶. حریص علیکم، شاخص رشده: یکی از زمینه‌های این هزینه دادن همینه که برای همراه و همقدم خودت، زمان و انرژی بذاری. بالاتر از اون، باید نسبت به رشد او «حریص علیکم» نبوی رو جاری و ساری کنی. باید براش تا سر حد جان دادن بدوی تا بالا بیاید، دیده شود و رشد کند؛ باشد که خودت هم رشد کنی. ما صرفاً مشتاق موفقیت یکدیگر نیستیم؛ برای موفقیت یکدیگر همه چیزمان را وسط می‌آوریم. ▫️۷. نخبگی چندوجهی برای رشد لازمه: خلاف برداشت‌های یک سویه و سطحی از پدیده نخبگی در جامعه امروز، به نگاه‌های تلفیقی و ترکیبی در تعریف نخبگی آدم‌ها نیازمندیم. نخبگی هم سواد علمی هست؛ هم بلوغ ارتباطی هست؛ هم قوه شبکه‌سازی هست؛ هم سواد رسانه و حرف زدن به زبان عمومی هست و ... . بدیهیه که آدم‌ها متفاوت‌اند و همه، این قابلیت‌ها رو به درجه عالی به نحو استعدادی و اکتسابی ندارن؛ اما این موضوع برای آدم‌های پیشرو و سازنده، یک ضرورته. ▫️۸. با سواد بودن شرط لازمه: علم و سواد و دانش لازمه حل مسئله‌ است. برای حل مسئله باید حرف علمی و متقن زد. لازمه‌اش هم داشتن روحیه اکتشاف و جستجوگریه. دائم دیدن و خواندن و نوشتن. علاوه بر این، رشد قوه فهم و اتساع دانش لازمه؛ جایی که تلاش کنی علاوه بر کشف، به توسعه دانش فکر کنی و یک گام بحث را جلو ببری. ➖➖➖➖➖ ☑️ (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu
مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)
💠 جنگ و بازسازی ساختار ملی؛ جنگی که دولت و صنعت را دوباره تعریف کرد! 🔰 جستاری تاریخی شماره 2 از اقتصاد جنگ آمریکا در جنگ جهانی دوم 🔲 چگونه کشوری که در سال 1940 از منظر آمادگی نظامی در جایگاهی پایین‌تر از رومانی قرار داشت و اقتصاد آن همچنان زیر سایه سنگین رکود بزرگ (Great Depression) بود و با بیکاری مزمن دست‌وپنجه نرم می‌کرد، توانست در کمتر از چهار سال به قدرتمند ترین بلوک صنعتی- نظامی تاریخ تبدیل شود؟ ▫️ هنگامی که جنگ جهانی دوم در سال1945 به پایان رسید، ایالات متحده از بحران اقتصادی رهایی یافت و به تنهایی بیش از 50 درصد از کل تولیدات صنعتی جهان را در اختیار داشت. این موضوع پایه‌های نظم نوینی را بنا نهاد که تا دهه‌ها تداوم یافت. این دگرگونی بزرگ نتیجه‌ی یک «بازآفرینی بی‌سابقه در معماری روابط دولت، صنعت و جامعه» بود. جنگ جهانی دوم به عنوان یک شتاب‌دهنده تاریخی، دولت آمریکا را وادار ساخت تا قواعد بازی را تغییر دهد و دستگاهی عظیم برای برنامه‌ریزی و سازماندهی ملی خلق کند. ▪️ یادداشت پیش‌رو، چگونگی این گذار تاریخی را در 4 محور مورد واکاوی قرار داده‌ و یکی از مهم‌ترین تجربیات «حکمرانی اقتصاد جنگ» در قرن بیستم را بررسی می‌نماید. ▫️محور اول به بررسی وضعیت پیشاجنگی و چگونگی تبدیل اجبارِ جنگ به فرصتی برای ایجاد نهادهای ساماندهی نظیر «هیئت تولید جنگ» (WPB) می‌پردازد. محور دوم به واکاوی تغییر قواعد بازی و اصلاحات نرم از جمله ورود مدیران ارشد بخش خصوصی به دولت (مردان یک‌دلاری) و تعلیق قوانین ضد انحصار و شکل‌گیری «مجتمع صنعتی- نظامی» می پردازد. محور سوم نگاهی به تغییرات منطقه‌ای، جابجایی جمعیتی و سرازیر شدن سرمایه‌ها به کمربند آفتاب (Sun Belt) و آزادسازی ظرفیت‌های نهفته نیروی کار زنان و اقلیت‌ها دارد و در محور چهارم به دوران تثبیت قدرت و میراث حکمرانی پساجنگ اشاره می‌گردد؛ اینکه چگونه انتقال منطق مدیریت بحران به ساختارهای دائم حاکمیت در دوران پس از جنگ سبب شکل‌گیری و نهادینه سازی مفهوم «دولت راهبردی» گردید. ✍🏻 به قلم عباس یزدانی | پژوهشگر مالیه عمومی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع) 📄 مطالعه متن کامل یادداشت ➖➖➖➖➖ ☑️ (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu
مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)
🔲 پرونده مشق رشد؛ قسمت دوم: قصه‌ی «ما» شدن 💠 ویژه ایام چهلم استاد شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری 🔰یاران مرکز رشد، در آستانه اربعین استاد شهید خود، دکتر مصباح‌الهدی باقری، عزم کردند در لابلای اوراق و نوشته‌های خود گشتند و چهل آموزه از استاد خود را در لباس واژه‌ها ریختند. در ادامه قسمت دوم این آموزه‌ها را مرور می‌کنیم. ▫️۹. دغدغه کار و تعاون جمعی: برای کسی که میخواد حل مسئله جمعی کنه و اثری ماندگار در جامعه داشته باشه، آن چیزی که کار میکنه، «ما» هست، نه «من». معاونت و مشارکت جمعی هست که هم به کار عمیق میده، هم امتداد. از درون همین عمق و امتداد هست که تربیت و بار اومدن آدم‌های هم‌درد و همراه ممکن میشه. ▫️۱۰. محبت و مُدارا چسب پیوندهای جمعی‌اند: آن چیزی که جمع‌های انسانی رو به همدیگه گره میزنه، الفت، محبت و وفق و مُدارای حداکثری است. سازمان یک جمع مأموریتی و مکتبی، استوار بر «اخوت» هست که توش دلسوزی، مهروزی و علاقه به یکدیگر با حداکثر حُسن ظن در تعاملات‌شون جاری و ساریه. ▫️۱۱. عُجب؛ آفت بزرگ کار جمعی: خود رو بزرگ و دیگران رو کوچک دیدن، محبت و اخوت درونی یک جمع رو از بین میبره. نگاه از بالا به پایین و با حالت تخفیف به دیگران و مسائل‌شون، نشانه پدیدار شدن عُجب هست. حتی در ساحت سازمانی، باید قدرت فهم، فکر و درک برای نهادهای مشابه دونست و تمایزات و امتیازات درونی جمعی که بهش تعلق دارم، موجب نشه با نگاه تخفیفی به مجموعه‌های دیگه نگاه کنم. ▫️۱۲. همیاری؛ رکن کار جمعی: همیاری، درد «اصلاح جمعی» داشتنه. همه ظرفیت خود رو وسط آوردنه، دستگیری کردنه، یک امر مؤثر برای جمع ساختنه. جوهره «همیاری»، ایثار و گذشتن از خود هست؛ جایی که رشد شکل و شیوه دیگه‌ای به خودش میگیره و به نحو تصاعدی برای آدم کار میکنه. ▫️۱۳. ساختارهای جمعی آدم رو حذف نکنه!: آدم‌ها موضوعیت دارن، نه ساختار. خلاف زمانه‌ی امروزی که ساختارها، آدم‌ها رو به این سو و آن سو میکشونه، آدما به همراه مسئله، دغدغه و اهدافشون هستن که موضوعیت پیدا میکنن. اگر او مهم شد، او موضوعیت پیدا کرد، چیز دیگه‌ای در مسیر پیشرفتش اثرگذار نیست واساساً نمیتونه باشه. هیچ چیز کم ارزش و حتی به ظاهر با ارزشی! نمیتونه اون رو از طی کردن مسیرش منحرف کنه. ▫️۱۴. نگاه اصیل به کار جمعی: ارزش کار جمعی به اینه که در نهایت آدم‌ها کار رو برای خودشون بدونند، نه مستأجر و اجیرش باشنن. آدم‌ها باید مالک مسئله‌شون، مالک کارشون باشند تا بتونند بسازند، انرژی بگذارند و خسته هم نشند. در این جهت، هویت‌ها و تعلق‌های فردی اگر با هویت‌ها و تعلق‌های جمعی نسبت پیدا نکنند، حس صاحب کار بودن، تضعیف میشه. ▫️۱۵. نقد؛ لازمه رشد کار جمعی: تمام شدن اونجاییه که در طی مسیر، احساس راضی بودن و خاطر جمع شدن کنم. متوقف شوم و راکد بمونم. از بهترین ابزارهایی که مانع احساس رضایته، انتقاده. نقد منصفانه، مشفقانه و عالمانه ترمز حرکت نیست، پیشران اونه. ▫️۱۶. دست و دلباز در کار جمعی: باور عمیق به این امر که هرچی برای امر جمعی مایه و انرژی بذارم، به خودم برمی‌گرده، موحب میشه بدون خسّت و با حداکثر گشودگی، هر چی دارم رو برای جمع وسط بیارم. اون وقته که چند برابرش گیرم میاد. چیزهایی گیرم میاد که تو وضع معمول نصیبم نمی‌شد. ➖➖➖➖➖ ☑️ (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu