🔲 پرونده مشق رشد؛ قسمت چهارم: قصه‌ی «استادِ راه» 💠 ویژه ایام چهلم استاد شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری 🔰یاران مرکز رشد، در آستانه اربعین استاد شهید خود، دکتر مصباح‌الهدی باقری، عزم کردند در لابلای اوراق و نوشته‌های خود گشتند و چهل آموزه از استاد خود را در لباس واژه‌ها ریختند. در ادامه قسمت چهارم این آموزه‌ها را مرور می‌کنیم. ▫️۲۵. استاد؛ رکن مسیر رشد: هر کسی که هستیم و هر چیزی که داریم، بزرگ‌تر و مُرشد و بلد راه، نیاز واجب و ضروری ماست. فرقی هم نمی‌کنه چند بهار رو پاییز کرده باشیم، کوچک باشیم یا بزرگ، دانشجو باشیم یا معلم، همه و همه نیازمند استاد مسیر هستیم. آن هم از جنس سرد و گرم چشیده‌هایی که در طوفان حوادث و وقایع زندگی، با هیأتی آرام و متین، بهت اطمینان بده و با همدلی و همراهی، تو رو از گزند آفات و آسیب‌ها حفظ کنه. ▫️۲۶. استاد؛ نعمت بی بدیل: «استاد مسیر» رو مهم‌ترین سرمایه هستی برای رسیدن به توفیقات در دو دنیا و سعادتمندی و عزتمندی می‌دونم. هرکسی که خودش رو از وجود چنین سرمایه‌ای محروم کنه، یا برای پیدا کردن و استفاده از آن، وقت و توان اختصاص نده، به نوعی مغبون و بازنده است. ▫️۲۷. سلوک استاد: استاد در گفتن‌ها و راه نشون‌دادن‌ها، همیشه بی تکلف و راحت ارتباط برقرار میکنه و هیچوقت، نه ادعایی بروز میده و نه پیچیده سخن میگه. درست مثل یک پدر، دستت رو میگیره و با خودش پیش میبره. استاد در تراز رشد، از هر چیزی که نشونی از تعلق و ظواهر متعارف دنیاست، به جدّ دوری میکنه. ▫️۲۸. استاد و عمق‌دهی به فکر و عمل: دنیای کوتاه ما با «استاد راه»، معنای بسیار بسیار متفاوتی میگیره. انگار بُعدِ «عمق» هم به زندگی‌مون اضافه میشه و اصطلاحاً زندگیمون عمق و ژرفا میگیره. اگر قرار باشه همه‌ی روزهای دنیا، مزرعه باشه و در مسیر حرکت، بذرپاشی کنیم، فرصت‌هامون با کار بلدهای بذرشناس که میدونند چطوری از آب و خاک و نور بهره بگیرند، برکتی جاودانه پیدا میکنه. ▫️۲۹. چگونه به استاد برسیم؟: اینکه چگونه به استاد برسیم و چطوری از او استفاده کنیم، مهم‌ترین مسئله است؛ البته که این هم با حرکت در مسیر یافتن و رسیدن، برای انسان حاصل میشه. یک فرد، یک تشکل و اساساً یک اجتماع مؤمنانه نیاز به استاد و مرشد طریق (و در معنای دقیقش، متولی امر) داره. ▫️۳۰. طی طریق روزانه با استاد: باید به رسید که در حالت مطلوب، روزانه مسیر مأموریتی خودت رو باهاش به اشتراک بذاری و استاد با لطفی پدرانه و مربی‌گونه راهنمایی و هدایتت کنه. استاد راه مثل یک مُرشد، برات از مسیر حرکت میگه؛ از اقتضائاتش، از پستی و بلندی‌ها و از اینکه حالا تو باید چی باشی و چگونه حرکت کنی. ▫️۳۱. جفای به شأن استاد: استاد رو اگر در قالب‌های متعارف استاد دانشگاهی -به معنای حرفه‌ایش- ببینیم، جفای بزرگیه! اینکه او رو در تعداد معتنابه مقاله و کتاب محصور کنیم، جفای بزرگی به مقام بلند اوست. سرمایه بی‌بدیل استاد، برآمده از گوهر ارزشمندیه که در جان او ریشه داره و آن هم عشق و اشتیاق به تربیت آدمه. ▫️۳۲. خطر طی طریق بی‌استاد: هر چی نیاز به استاد رو بیشتر فهم کنیم، مسیر برامون آشناتر و از ترس غربت و ناآشنائی، بیمه میشیم. و هر چه به بی‌استادی و یکه‌تازی سرگرم بشیم، اگر هم مسیری رو بریم با اسراف و هدر رفت زیاد همراهیم و تازه معلوم نیست عاقبت کار چی میشه. استاد راه، نه امری زینتی است و نه فوق برنامه؛ بلکه ضرورته؛ یک ضرورت بی‌اندازه. بدون تردید دنیای بدون مرشد، دنیای از پیش باخته‌ و پُر از خسارته. وای از روزی که به بی‌استادی عادت کنیم و منم منم‌ها، برای خودش، وجه و رسمیت پیدا کنه. #مشق_رشد #مصباح_رشد #شهید_مصباح_الهدی ➖➖➖➖➖ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu

💠 حلوای نقد به از بوی سرکه نسیه 🔰 نکاتی پیرامون مرحله جدید جنگ تحمیلی سوم 🔲 انتشار خبر آتش‌بس بازتاب‌ها، روایت‌ها و بحث‌های گوناگونی چه در داخل و چه در خارج از کشور به دنبال داشت. فارغ از تمام هیاهوها باید در نظر داشت که جنگ تمام نشده و وارد مرحله‌ای جدید شده که میدان سیاست و دیپلماسی نقش پررنگ‌تری پیدا کرده است. نقشی تعیین‌کننده که می‌تواند پیروزی‌های میدان نظامی را تثبیت کرده و گسترش دهد و یا آنکه دستاوردهای روزهای گذشته را بر باد دهد. 🔲 بر این اساس به نظر نمی‌رسد هر رویکرد و مدلی از توافق متضمن منافع ملی ایران باشد و هر مدل و ایده‌ای که مطرح می‌شود باید مورد بررسی دقیق قرار گیرد. یک ایده که در روزهای اخیر درباره آن بسیار بحث شده است، مدلی است که توسط یکی از دیپلمات‌های قدیمی کشور در فارن افرز منتشر شد و موجی از اظهار نظرها در نقد، تحلیل یا تمجید آن شکل گرفت و البته خشم مردمی را برانگیخت که نجیبانه و غیورانه مقابل دشمن مقاومت کرده و می‌کنند. 🔲 در یادداشت پیش‌رو قصد داریم به دور از هیاهوها، درباره سوالاتی پیرامون جنگ و نحوه توقف آتش بحث نماییم که مرحله جدید جنگ و مقاله این دیپلمات قدیمی آن‌ها را برجسته ساخته است. ▫️آیا پیشنهاد دیپلمات واقعاً می‌تواند همانطور که گفتند از وقوع جنگ بعدی جلوگیری کند؟ ▪️آیا باز کردن تنگه هرمز و پذیرش محدودیت‌های هسته‌ای در ازای پایان تحریم‌ها اولاً شدنی و ثانیاً کافی است؟ ▫️آیا پیشنهاد دادن تعاملات اقتصادی با آمریکا توسط ایران اولاً واقعاً برای طرف آمریکایی جذاب خواهد بود؟ ثانیاً روی زمین چقدر برای ایران سودآور است؟ و ثالثاً آمریکای ترامپ و با شعارِ «First America» و «Make America Great Again» چقدر توانایی و تمایل به سرمایه‌گذاری در خارج از کشور خود را دارد؟ ▪️آیا همانطور که این دیپلمات تصویرسازی می‌کند، بین دفاع در برابر دشمن خارجی و رفاه و بهبود زندگی مردم یک بده-بستانی وجود دارد که تمرکز بر یکی، دیگری را فدا خواهد کرد و یا آنکه از قضا در جهان جدید و در برهه و شرایط کنونی، تداوم دفاع از کشور منجر به رشد و پیشرفت اقتصادی و رفاه و بهبود زندگی مردم خواهد شد؟ ▫️آیا این طرح صلح منطقه‌ای جدای از فروش نفت ایران، آورده اقتصادی دیگری برای ایران دارد و اصلاً می‌تواند امنیت ایران را تضمین کند؟ ▪️آیا پیمان دائمی با آمریکا دور از هیاهو و روی زمین شدنی و طرف آمریکایی خصوصاً ترامپ به آن پایبند خواهد بود؟ ▫️و در نهایت با در نظر گرفتن واقعیت وحشی اقتصاد بین‌الملل، چگونه ایران می‌تواند آینده‌ای نو و درخشان که ایرانیان شایسته آنند را بسازد؟ ✍🏻 به قلم علی باقری | پژوهشگر حلقه حکمرانی نظام پولی 📄 مطالعه متن کامل یادداشت #اتاق_جنگ_اقتصادی #حلقه_حکمرانی_نظام_پولی ➖➖➖➖➖ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu

#ببینید ‼️ ظرفیت تنگه هرمز در جنگ اقتصادی واقعا چقدره؟ 🎞️ مهدی سلامی | پژوهشگر حلقه حکمرانی نظام پولی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع) پاسخ می‌دهد... گفتگوهایی برای روزهای فراز ایران 🇮🇷 #حلقه_حکمرانی_نظام_پولی ➖️➖️➖️➖️➖ ‌ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu

🔲 پرونده مشق رشد؛ قسمت پنجم (قسمت آخر): قصه‌ی ما ادامه دارد... 💠 ویژه ایام چهلم استاد شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری ‌ 🔰یاران مرکز رشد، در آستانه اربعین استاد شهید خود، دکتر مصباح‌الهدی باقری، عزم کردند در لابلای اوراق و نوشته‌های خود گشتند و چهل آموزه از استاد خود را در لباس واژه‌ها ریختند. در ادامه قسمت پنجم این آموزه‌ها را مرور می‌کنیم. ▫️ ۳۳. زیانکاران حقیقی: مهم‌ترین ویژگی زیانکاران اینه که براشون با دلیل و برهان، رشد و غی معلوم شده، ولی باز دبه میارند و گربه میرقصونند. در حقیقت کسایی که تو جبهه ایمان هستند، بیشتر در معرض خسارت قرار میگیرند، چون لوازم یقین براشون فراهمه؛ ولی بعد با تمسک به برخی لاطائلات سعی می‌کنند یقین خودشون رو پشت حجاب مخفی کنند، اینا زیانکاران حقیقی‌اند. ▫️ ۳۴. نصرت الهی چگونه می‌رسد: پنج مؤلفه حیاتی برای اینکه شامل نصرت الهی بشیم: نیت (قصد خالصانه)، تبعیت (طاعت خدا و اولی الامر یا تکلیف‌مداری)، حرکت (عمل مخلصانه و مجاهدانه)، نزع (کشتن تعلق یا آمادگی هجرت مدام) و استقامت (صبر بر ابتلائات). ▫️ ۳۵. خانواده رشد: از هر تبار و درجه و رده و رتبه و رسته‌ای هستیم، اگر با خانواده و اهل و عیال تونستیم خوش‌برخورد و نیکورفتار و خیرخواه‌شون باشیم، احتمالاً کارمون حله و اگر نتیجه‌ی تمام بالا و پائین و دویدن‌های روز و شبمون، شد بدخلقی و بی‌اعتنائی و کج‌رفتاری با خانواده و ناراحتی و نارضایتی اونا، حتماً باید یه تجدیدنظر اساسی تو کارا و برنامه‌ها و ارتباطات بکنیم. یه تراز و نقطه عطف ارزشیابی کارامون می‌تونه این باشه: برای اهل و عیال‌مون، نقطه امن و آسایش هستیم یا نه؟ ▫️۳۶. علم اگر عالِم رو نسازه، عالَم رو نمی‌سازه: مسیر علم و علم‌آموزی، شاید بیشتر از هر مسیر رشدی دیگه‌ای، نیازمند حزم، احتیاط و دقت نظر باشه. «اعوذ بک من علم لاینفع» رو نباید فقط با مقصد نفع اجتماعی (بیرونی) سنجید، بلکه باید دید چقدر این علم در مسیر نفع درونی یا همون بندگی حقیقی، کارسازه. علمی که به جای تواضع، تفاخر بیارد؛ علمی که به جای شیفتگی خدمت، در گردنه قدرت، سرفرازی کند؛ علمی که به جای تنویر راه، به تخدیر حال منجر شود؛ علمی که به جای همدلی و تعاون، به رقابت و تخاصم ختم شود؛ علمی که به جای طریقیت، موضوعیت پیدا کند و کسب درجه و مدرک و نیل به استادی و مرجعیت هدف گردد؛ این علم بازدارنده از مسیره. ▫️ ۳۷. اهالی رشد در وادی شکر: «شکر» در وادی رشد بسیار لازمه. در تعريف‌ «شكر» اینطور گفته‌اند که: «استعمال الشی‌ء فيما خلق الله لاجله». به كار بردن شي‌ء در راهی كه به خاطر آن آفريده شده. ▫️ ۳۸. لجبازی، سدی برای راه رشد: از جمله اعمال سوء آدمی که در خودش قابلیت تبدیل به عادت و اعتیاد داره، لجاجته. در واقع، خودش، خودش رو تکثیر می‌کنه. به تعبیر حضرت ابوی، کرامت، سرمایه و نهاده خدادادیه؛ چرا که فرمود: «لقد کرمنا بنی آدم...» و این سرمایه با یک چیز از ریشه کنده میشه و آن، لجاجته. فرمودند افرادی که توصیه و نصیحت گوش نمی‌دهند رو رها کنید؛ چرا که اصرار زیاد باعث لجبازی بیشتر و تعصب بی‌جا میشه و در نهایت این لجاجت، کرامت‌شون رو زائل می‌کنه. ▫️ ۳۹. ادب، طرب و طلب: ذیل جوانی، سه سرمایه مهم و بی بدیل وجود داره که اگر قدرشون رو ندانیم، کلیت عمر انسان دستخوش باد و بوران‌های بیرونی می‌شود. این‌ها عبارتند از: اول ادب؛ او رو انسانی عفیف، صبور، با مدارا و شاکر می‌کند. دوم طرب؛ او رو با نشاط و طراوت می‌کند و سوم طلب؛ او رو با استقامت و اهتمام، جهادی، زود راضی نشو، آرمانخواه و مسئولیت‌پذیر بار می‌آورد. ▫️ ۴۰. دست‌مان را بگیر استاد شهید: آموزه آخر را اختصاص می‌دهیم به آنچه استاد شهیدمان در فراق مرحوم حضرت استاد آیت الله مهدوی‌کنی(ره) نوشت؛ با این تفاوت که این بار خود او را مخاطب قرار می‌دهیم و می‌گوییم: «خدا کند به نبودنش عادت نکنیم. دنبالش بگردیم. راه و سیره‌اش را هم در سخن و نامه و برنامه بیاوریم و هم در عمل پیاده کنیم. در ویترین‌ها و قاب‌ها و مراسم‌ها یادش کنیم؛ ولی عطش‌مان را فقط با آن‌ها فروننشانیم. قدر این دُرّ کمیاب را بدانیم. اول قدم این است که خوب و درست بشناسیمش...» #مشق_رشد #مصباح_رشد #شهید_مصباح_الهدی ➖➖➖➖➖ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu

🔲 اثرگذاری فرهنگی، مهم‌ترین اثر جنگ ◾️ اما نکتۀ دیگری که من در سالروز فتح خرمشهر به ذهنم می‌آید در این جمع جوان عرض بکنم این است، [...] جنگ یک امر پسندیده‌ای نیست چرا این قدر اصرار داریم؟ آیا ما از خونریزی، کشتار خوشمان می‌آید؟ چه عاملی وجود دارد که در جمهوری اسلامی این قدر اصرار بر یادآوری جنگ وجود دارد؟ ▫️ جنگ، هزاران شاهد دارد؛ قطعاً نمی‌شود از جنگ به نام صرف جنگ یاد کرد. تصور من این است که در بُعد فرهنگی هیچ چیزی به اندازۀ جنگ تأثیر فرهنگی بر جامعه ما نداشته است. تأثیر فرهنگی جنگ به اندازۀ خود انقلاب در مسائل سیاسی و دیگر گونه‌های سیاسی بود. جنگ یک فرهنگ ناب عملی را خلق کرد که امروز در جامعه ما متداول است و از بالاترین شئون تا عادی‌ترین شئون را شامل می‌شود. ▪️ امروزه بالاترین شأن شرعی حکومتی و قانونی جامعه ما ولایت فقیه است، این شأن شرعی بزرگ و عظیم، در جنگ تبلور و عینیت پیدا کرد و همه گیر و فراوان به ظهور رسید. باید به آن افتخار می‌کنیم. ▫️ مقام معظم رهبری این چفیه را که یکی از تعلقات و یکی از نشانه‌های جنگ است همیشه دور گردن خودشان دارند. شاید مفاهیم متعددی داشته باشد، اما یکی از مفاهیمی که من خودم از زبان ایشان شنیدم این است که این متعلق به یک جمع ارزشمندی است، یک نشان از یک فرهنگ است. این فرهنگ، تماماً در جنگ تبلور پیدا کند. 📄 برگرفته از سخنرانی شهید سلیمانی در سالروز فتح خرمشهر | تهران | ۱۳۸۵ #تربیت_جهادی #نرم_افزار_مقاومت #هسته_مدیریت_جهادی ➖➖➖➖➖ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu 🆔 @jihadimag_ir

🖼️ یادبود اربعین شهید قائد امت و استاد شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری ➖➖➖➖➖ 🔲 بعد از آقا؟! نه؛ حتی یک روز... ▫️ خبر شهادت حضرت آقا و استاد عزیزمان، دکتر مصباح‌الهدی باقری، دنیا را بر سر ما خراب کرد. مگر سنگینی غم رهبر، به تنهایی برای از پا انداختن ما، کافی نبود؟ حالا داغ روی داغ، زخم روی زخم؛ ما واقعاً دار و ندارمان را از دست داده‌ایم. ▪️ ما فکر می‌کردیم که اگر روزی خدایی نکرده اتفاقی برای رهبر بیفتد، خب بالاخره یک نفر بالای سر ما هست. ما «بزرگ‌تر» داریم؛ کسی که بتوانیم در وحشت دنیای بی ولیّ، به او نگاه کنیم، او را تقلید کنیم، جا پای جای او بگذاریم. ▫️ اما چه خوش‌خیال بودیم! آقا مصباح، بارها در جمع یاران مرکز رشد، گفته بود که: «من یک روز بعد از حضرت آقا هم نمی‌خوام توو دنیا زنده باشم...»! ما شنیدیم و ساده رد شدیم، اما همان شد که می‌گفتی؛ آقای آقا مصباح! ▪️ حالا چهل روز است که به چشم ظاهر، تو را نمی‌بینیم، اما به چشم دل، بیش از پیش حضورت را احساس می‌کنیم. ما از تو فقط یک چیز می‌خواهیم؛ نگاهت را از ما برندار. #مصباح_رشد #شهید_مصباح_الهدی ➖➖➖➖➖ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu

🔲 مردی از تبار علم، عرفان و مجاهدت ✍️🏻 نوشتاری از دکتر فرزاد جهان‌بین | معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی | به مناسبت ایام اربعین استاد شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری ◾▪️چهلمین روزِ فراقِ دکتر مصباح‌الهدی باقری کنی، فرصتی است برای تأملی عمیق‌تر در نسبت «علم»، «ایمان» و «جهاد»؛ نسبتی که او نه در مقام ادعا، بلکه در متنِ زیستِ روزمره خویش معنا کرد. ▫️او از جمله استادان نام آوری بود که دانشگاه را نه صرفاً محل انتقال دانش، بلکه میدان «تربیت انسانِ مسئله‌مند» می‌دانست. سال‌ها در دانشگاه امام صادق و در مسئولیت‌های علمی، به‌ویژه در مرکز رشد که تمام وجودش بی ادعا وقف آن بود، کوشید تا استعدادها را نه برای انباشت محفوظات، بلکه برای فهم و حل مسائل واقعی جامعه پرورش دهد. این رویکرد، در زمانه‌ای که گاه علم از درد جامعه فاصله می‌گیرد، خود نوعی مجاهدت خاموش اما عمیق بود. ▪️در ساحت اخلاقی، آنچه از او در خاطر می‌ماند، ترکیبی متوازن از ایمان، صبوری و خوش‌خلقی است؛ صفاتی که در بسیاری، به‌صورت منفک دیده می‌شود، اما در او به وحدت رسیده بود. ساده‌زیستی‌اش نه یک ژست، بلکه امتداد یک باور بود؛ باوری که «قناعت» را مقدمه «اثرگذاری» می‌دانست، نه مانع آن. ▫️در کنار این ابعاد، یکی از وجوه قابل تأمل در سلوک فردی و مدیریتی ایشان، نحوه «واسطه‌بودن» او بین رهبر انقلاب با شبکه گسترده ای از افراد بود؛ وساطتی که بر دو رکن اساسی «امن» و «عمق» استوار است. ▪️امانت، به این معناست که انسان بتواند مأمن شنیدن دیدگاه‌های متکثر باشد. به اقتضای جایگاه، افراد با ایده‌ها، تحلیل‌ها و مسائل گوناگون مراجعه می‌کنند؛ و در این میان، مهم آن است که این ارتباطات، دچار جهت‌دهی‌های پنهان و کانالیزه‌شدن‌های محدودکننده نشود. تجربه نشان داده است که گاه افرادی با نیت‌های پاک وارد این عرصه شده‌اند، اما به‌تدریج، از «واسطه‌بودن» به «واسطه‌گری برای منافع» تغییر مسیر داده‌اند؛ لغزشی که ایشان با هوشیاری از آن فاصله داشت. ▫️در کنار آن، «عمق» قرار دارد؛ یعنی قدرت تشخیص و تمییز میان ظاهر و باطنِ افراد و پیشنهادها. در موقعیت‌هایی که اشخاص برای مسئولیتی—یا حتی برای معرفی دیگری—مراجعه می‌کنند، تمایز میان «دغدغه اصیل» و «طمع پنهان»، امری ظریف و تعیین‌کننده است. این سطح از تشخیص، جز با عمق در فهم انسان‌ها و مسائل حاصل نمی‌شود؛ و او، به‌خوبی واجد این ویژگی بود. ▪️برای نگارنده، این فقدان صرفاً یک سوگ عمومی نیست؛ بلکه از دست دادن استادی است که سال‌ها توفیق شاگردی و همنشینی با او حاصل شد. در آن مجالست‌ها، بیش از آنکه درس گفته شود، «راه» نشان داده می‌شد؛ راهی که در آن، علم از اخلاق جدا نیست و مسئولیت اجتماعی، امتداد طبیعی دینداری است. ▫️شهادت او در کنار رهبر معظم انقلاب، این زیستِ مؤمنانه را به نقطه‌ای روشن و ماندگار رساند؛ گویی آنچه سال‌ها در سکوت ساخته بود، در یک لحظه، به زبانی رسا برای تاریخ ترجمه شد. ▪️اربعین، پایانِ سوگ نیست؛ آغازِ فهمِ عمیق‌ترِ یک مسیر است. مسیری که اگر بخواهیم وفادارانه ادامه یابد، نیازمند بازخوانی جدی همان الگوی «عالمِ متعهدِ مسئله‌محور» است که او به‌خوبی نمایندگی می‌کرد. ▫️روحش قرین رحمت الهی و راهش پررهرو باد. #مصباح_رشد #شهید_مصباح_الهدی ➖➖➖➖➖ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu

#ببینید ‼️آیا انستیتو پاستور ایران؛ سوغات فرنگ بود و نتیجه مذاکره!؟ نگاهی به آنچه در یادداشت «آن‌چیزی که قابل ساختن نیست؛ همان چیزی است که قابل گرفتن هم نیست!» گفته نشد. برای مطالعه یادداشت به لینک مراجعه کنید: https://rushd.ir/wp-content/uploads/2026/04/انستیتو-پاستور.pdf 🎞️ رضا عبیری | پژوهشگر سیاست علم و فناوری مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام گفتگوهایی برای روزهای فراز ایران 🇮🇷 ➖️➖️➖️➖️➖ ‌ ☑️ #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق (ع) 🌐 Rushd.ir 🆔 @rushdisu