آن حقیقت انکارناپذیر و اجتناب ناپذیر و محال، خنده را از لبش برد. داشت عاشق جست میشد.
سنگدل
+بانو پینکرتون، من هم نمیتونم دست از فکر کردن بهت بردارم (😭😭)
_ولی من همچين حرفی نزدم.
+میدونم؛ ولی امیدوارم منظورت همین بوده باشه.
+من میدونم پادشاه چقدر میتونه غرق ناز و نعمتت کنه و من در مقایسه با اون چقدر دستم خالیه. اگه قبولش کنی، درکت میکنم.
_جست...
+جدا میگم. از هر نظر که نگاه کنیم، اون انتخاب بهتریه.
_قطعا نه از هر نظر.
+نمیخواد بهم امید الکی بدی.
_منظورت اینه که پيشنهادش رو قبول کنم؟
+نه... منظورم اینه که اگه به پيشنهادش جواب مثبت بدی، درکت میکنم. برات خوشحال میشم.
_ چقدر خوبه که حداقل یکیمون خوش حال میشیم.