دست انابت به درگاه حق متعال بردم و با تضرع و زاری گفتم «وصال ما شد؟ نشانی بده تا توانم دوامی آورم..» صدا زان درون‌َم گفت «نشانه‌ش این است؛ روزی که حانیه‌ای از شیراز شهری، قبول بنامید که اشعارش قبای سبز بر صحرای دل می‌گسراند...» *تلمیح داره به حانیه که هیچوقت نمیخواد قبول کنه شعراش قشنگ و کم‌نقص‌ان.

𐙚 / 𝘢 𝘤𝘢𝘭𝘮 𝘯𝘪𝘨𝘩𝘵🪄

سید مجید ببندم کتاب رو؟