بعد از من چیزهایی که دوست داشتم را فراموش نکن ؛ رنگ آبی را موسیقی را باران را خودت را خودت را خودت را...

هربارکه‌دلتنگت‌شدم‌یه‌نخل‌اینجا‌میکارم.🌴

شاید بتونید اینجا خودتونو خالی کنید ؛

درست وقتی که فکر می‌کنم دیگه حالم بهتره و می‌تونم به مسیرم ادامه بدم، غم دو دستی پامو می‌گیره و می‌کشتم پایین پیش خودش.

- ‌شادی قبلاً از بالا می‌اومد ، زیر کتف‌هات رو می‌گرفت و از زمین بلندت می‌کرد ‌. . الان فقط گاهی آروم می‌زنه پشتت وقتی برگردی نیست .

آدم می‌تواند هم‌زمان که برای زندگی‌اش تلاش می‌کند ، دلش بخواهد همه‌چیز برای همیشه تمام بشود و زندگی به نقطه‌ی آخرش برسد.

برای من هم سخت بود که تنهایی از پس همه‌چیز بربیایم ، اما با این حال همه‌چیز را خودم جلو بردم.

_در دلم چیزی ویران شده، چیزی که نمی دانم چیست و اضطراب و دلشوره مثل مِهی در ته دره‌ای بی آفتاب جایش را گرفته است. باید خودم را بالا بکشم. به سوی روشنایی سبز و چشم انداز های دور.

من هنوز که هنوزه وقتی میخوام راجع بهش حرف بزنم غمگینم میکنه ، بعد میگن گذر زمان همه چیو درست میکنه ، بفرما اینم از گذر زمان.

اگر قرار باشد همیشه در حال تلاش کردن برای این باشم که بگویم ‹ من وجود دارم › ترجیح می‌دهم فراموش شوم .

²⁵¹ .

یه مرحله از زندگی هم وجود داره که بهش میگن بی تفاوتی ناشی از صبرِ بیش از حد ، که دیگه مثل گذشته برای نبودن ها بیقراری نمیکنی و قبول کردی کاری از دستت بر نمیاد.