آدمی نیستم که ساعت ها با تلفن حرف بزنم ولی راستش حرف زدن با آدم های دوست داشتنی زندگی زیبا تر از اون چیزی هست که فکر میکنیم .
حد وسطم رو گم کردم، نه با آدمها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق میرسم، نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام، نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم، نه با خودخوری حس راحتی دارم؛ بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر خارج میشم .