و من یاد گرفتم برای زندگیم روح دست و پا کنم! و زیستنِ در جزئیات رو شروع کردم! توی چایی هِل ریختن و استکان رو با نعلبکی بردن زیبایی آدمهارو بهشون یادآوری کنم به بچه ها لبخند بزنم ساز زدن بلد باشم خونه رو با رنگ های زنده دیزاین کنم سیب و قبل خوردت بو کنم رو بالشتی اونقدر سریع شسته شه ک همیشه بوی نرم کننده بده تیکه های قشنگ زندگی و نگه دارم روی پارچه ی ساده کوسن،گلدوزی کنم کنارِ هر متن قشنگ،شعر بنویسم اجازه بدم بوی قرمه سبزی و لباسای تازه شسته شده باهم قاطی شن توی خونه ست کردن جزییات استایلم تشکر از اینکه مامانم قبل تموم شدن میوه،میوه ی جدیدو جایگزین میکنه نگاه کردن به ماه گوش کردن به صدای بادی که قاطی صدای اذان شده راه رفتن با پای پیاده و حس خنک سنگ فرش های حرم دقت کردن به معماری خونه ها به نوشته های ضریح به لرزیدن دست دوستم زمانی ک با ناراحتی حرف میزنه به تفاوت صدای خنده ی آدمها به بوی بارون به عمقِ صدای شجریان به حسِ دستی ک موقعِ ناراحتی دستمو میگیره به نوشتن یه جمله ی قشنگ لای کتابم از طرف تو به پیاده رویی های موقع عصبانیت به رد نگاهت روی چیزایی ک دوسشون داری به مکثِ قشنگی که بین بیت های شعر داری حالا من جزئی نگری شده بودم که میتونستم همه چیو ببینم،بشنوم،حس کنم و اون رو وارد دنیای خودم کنم. و همین شد تفاوت من حالا من به سبک خودم زیست میکنم و تمام جزئیات در من جریان پیدا کردن(: #چگونه‌زندگی‌کنیم!

شراب از این طهورا تر؟!

بگو جانِ ما را خداوند سبحان کنون وقت شعر است،فردا بگیرد