وَلٰكِنلِيَبلُوَكُمفيماآتاكُمۖ مائده | ۴۸
ولی خدا میخواهد شما
را،درآنچهبهشمابخشیده
بیازماید . . !
.
نه اینکه آدمِ صبوری باشم ، نه !
اتفاقاخیلیهم،زودرنجوحساسم
اما همیشه تهِ دلم آرومِ . . .
نمیدونم ریشهاش از کجاست ؟
.
از همون بچگی ...
هیچوقت خودمو بیچاره ندیدم .
خیلی وقتا ناراحتیامو قورتدادم
یا حس کردم خیلی تنهام ، یا سرِ
یه ماجرایی ، اضطرابِ شدیدی به
قلبم تحمیل شد . اما هیچوقت ..
قسممیخورمکههیچوقتاززندگی
ناامید و دلسرد نشدم !
.
تو اوجِ ناراحتی
تو اوجِ دلواپسی ، قلبم لبخند
میزد . همیشه حتی دربدترین
شرایط به طرز عجیبی آرومم.
شاید به خاطرِ اسممِ . .
شایدم خدا خواسته
نمیدونم !
همیشه هم کارم راه افتاده
مشکلم حل شده ، امیدم هیچوقت
نا امید نشده. من دیدم معجزههای
خدا رو . . . به خدا که خدا خیلی
حواسش بهمون هست :)!
.