جهانِ تار من

‌ روزگارم تار شده. تیره و تار نه! تار به آن معنا که دیگر هیچ چیز را نمیتوانم واضح ببینم. و البته این رنج، مختصر در دیدن نیست. حتی دیگر نمیتوانم خوب بشنوم. نمیتوانم خوب صحبت کنم و یا نمیتوانم خوب چیزهایی را که دوست دارم ببویم. از نظر همه‌ی پزشکان متخصص من سالم و تندرست هستم. بیماری ندارم. اما جهانم در یک صفحه‌ی تار گیر افتاده است.‌ تنها یک چیز برایم واضح است. و آن دخترم و احوالاتی که به او مربوط می‌شود است. صدای او در شلوغ ترین مکانها به گوشم می‌رسد. و تنها نقطه ای است که میتوانم خوب نظاره کنم. جدیدا صدای دوستانم به سختی به گوشم میرسد. اما صدای ناله‌ی دخترم حتی اگر در مکان دیگری باشم خیلی زود توجهم را جلب می‌کند. گاهی احوالات ساعت بعدش را احساس میکنم و زودتر از آنچه اتفاق بیفتد متوجه رفتارش میشوم. چند شب قبل درستی وقتی که دوستم داشت ماجرای پیدا شدن انگشترش را برایم تعریف میکرد از حرفهایش هیچ چیز نفهمیدم و همه‌ی حواسم به دخترم بود. حتی ندیدم که آن یک ساعتِ گشت‌وگذارمان در کدام پارک سپری شد؟ این اتفاق و رنج، غیر اختیاری است. یعنی چنان متوجه دخترم هستم که اطرافیان را تار میبینم یا اصلا نمیبینم. خودم هم در هنگامه‌ی صحبت ناگهان متوجه میشوم که کلامم در نیمه، رها شده است و من به صورت کاملا غیر اختیاری به بازی با فرزندم مشغول گشته ام. در این پنج ماهی که دخترم در این جهان پر از سیاهی وارد شده است. مدام با خودم میگویم؛ اگر عشقی که به او دارم را به خدای مهربان میداشتم، آن وقت جهان طور دیگری بود. پ.ن : محفل روایت گرچه برای من تار گذشت و هیچ چیز از آن نفهمیدم اما معتقدم در جمع خوبان قرار گرفتن انسان را رشد می‌دهد. #زینب_شهسوار ‌

‌ فکر می‌کنی یه محصول فرهنگی نمی‌تونه جذبت کنه؟ 😏 پس اینا رو ببین : @sobhan_gom ‌