این عشق های القاء شده به آدم میگه شبیه زندان‌بان باش و معشوقه‌ات رو زندانی کن تا مبادا احدی اون رو ببینه و از تو جدا کنه !. .

عشق هایی بهمون القاء شد که راه پیشرفت رو ازمون سلب کرد . . . با خودمون فکر کردیم تهِ عاشقی همین دنیاست ‌. اوجِ عاشقی همین حرفهاست . درحالی که همه این فکرها بازی رسانه ها بود برای گول زدن ما ‌و دور کردن ما از عشق حقیقی . همینطوره مگه نه ؟

تا حالا دقت کردید سریال هایی که مضمون عاشقانه ای دارند ، پر از هیجان هستن ؟ مثلا خیانت ، مرگ ، جدایی ، سختی ! چرا ؟ چون ما بر این باوریم که برای رسیدن به معشوق باید سختی کشید ! و عقیده‌ی درستی هم هست اما راهو اشتباه رفتیم .

عشقِ القاء شده به ما گفت به آسمون نگاه نکن معشوقه تو همین اطرافِ . گفت فقط عاشق یک نفر باش و جوری برای خودت نگهش دار که دست احدی بهش نرسه و نگاه کسی بهش نخوره . از کل جمعیت جهان تو خوش باش با همون یک نفر ، ولاغیر ! درواقع گفت : خوشی رو بخواه برای خودت و اون ‌. اگر بخاطر معشوقه‌ات دل بشکنی ، توهین کنی ، دعوا کنی و بی احترامی ، مهم نیست ! چون برای تو فقط و فقط باید همون یک نفر مهم باشه .

به این حرفهایی که تا الان درمورد عشق زدم، اعتقاد قلبی داریم ؟ نه ! چرا میگم نه ؟😐🤷🏻‍♂ چون شهید حججی ، رفت . مگه عاشقِ خانومش نبود ؟ شهید حمزه با اینکه فرزند تو راهی داشت رفت . مگه چشم انتظار بچه‌اش نبود ؟ پدر بزرگ هامون ۸ سال جنگیدن. مگه عاشق نبودن ؟ مگه نگفتیم عشق یعنی معشوقه ات رو بچسبی و بیخیال دنیا بری پی زندگی خودت ؟ پس چرا اینا رفتن؟ نکنه عاشق زن و بچه و زندگیشون نبودن .... آره بچه ها عاشق نبودن! عاشق اینا نبودن.

ثانیا : عشقِ کشف شده ♥️

عشق کشف شده . عشقی بود که نگاه منو نسبت به تمامِ عالم تغییر داد . خیلی دنبال آدمی گشتم که عاشقِ من باشه !' بی چون و چرا کنار من بمونه . بابت اشتباهاتم سرزنشم نکنه هر کاری کردم هر بلایی سرش آوردم منو ببخشه از همه عالم و آدم براش مهمتر باشم به کسی جز من توجه نکنه در بدترین شرایط کنارم باشه هیچوقت تلخی نکنه منو بفهمه حرفامو بفهمه درکم کنه هیچوقت ناراحتم نکنه اما پیدا نکردم ! همه آدمهای اطرافمون حق خستگی و عصبانیت دارند .. همه اون آدمها هم مثل ما دنبال کسی می‌گردن که همه چیز تموم باشه و هیچوقت ناراحتشون نکنه .

دیدم همه آدم ها دنبالِ حال بهتر خودشونن . من رو دوست دارن چون با من حالشون خوبه من رو دوست دارن چون من شنونده خوبی ام من رو دوست دارن چون ... و در آخر من رو بخاطر خودشون دوست دارند ‌. طبیعتا این عشق نبود و نیست و نخواهد بود .

اهل کلیشه ای حرف زدن نیستم ! تنها، تنها تنها تنها و تنها کسی که عشق حقیقی رو به قلب ما آدمها ارزونی کرد . خدا بود .‌‌... قدرت ، عزت ‌، سعادت و تمام خیر دنیا ، خلاصه شده تو همین عشقی که ما و مردم ما و بچه‌های ما به خدا دارند - چرا ؟ الان میگم

حاج آقا ابراهیمی میگه : عشق واقعی اون عشقی نیست که معشوقه‌ات رو قایم کنی و به کسی نشونش ندی . عشق واقعی اون عشقیه که تو داد بزنی ، آی مردم بیایید ببینید من عاشق کی شدم شماهم عاشقش بشید - عشق واقعی یعنی بخاطر معشوقه‌ات هرکاری بکنی.

تا حالا شده برای پرنده‌ها دونه بریزی ؟ به درخت های توی کوچه آب بدی ؟ یه پیرزن عصا به دست رو از خیابون رد کنی ؟ به گدای کنار جدول پول بدی ؟ چرا اینکارو کردی !؟؟؟ چون تنها عشقِ تو ، اینطور خواسته‌ بود . شاید حواسمون نباشه اما نصف بیشتر کارهای خوبمون . تو این دنیا خیری برامون نداره ‌..‌ اما انجام میدیم و هیچ دلیل منطقی هم براش پیدا نمیکنیم ‌‌‌... تنها دلیلش شاید قلبمونه که متعلق به خداست !

حالا دیدی چرا گفتم شهدا عاشق زن و بچه و خونه زندگیشون نبودن ؟ چون اونها از عشقِ به خدا سرشار بودن و سرگرم عشق محدود زمینی نشده‌ بودند . طعم دوست داشتن شهدا ، از جنس جلبک های ته باتلاق نبود ... از جنس پونه های کوهی بود که با ظرافت از دامنه های کوه رشد کرده بودن و به قله رسیده بودن ‌. عشق فقط مخصوص خداست ... تمام احساسات زمینی ما ، هرچقدر هم که زیاد و هیجان برانگیز باشه ، عشق نیست . دوست داشتنِ ... داشتن هم درجه بندی داره ! وقتی کسی رو دوست داشته باشی بخاطر معشوقه ات ازش دست می‌کشی !- برای همین هم شهدا تونستن از خانوادشون دست بکشن . چون عاشقِ خدا و راه خدا و حرف خدا بودن !