00:15

در آن مکان خالی، با ورودش، هر شش نفرشان یخ زدند. نه از سرما، بلکه از هراس وجود او. سکوت، همانند پرده‌ای ضخیم بر سالن افتاده بود. او بدون یک کلمه یا اشاره‌ای، تنها با قدم‌هایی کوچک و سنجیده پیش می‌رفت؛ پارچه‌های حریر پیراهنش آرام زمین را نوازش می‌کردند و ردّی از سکوت و سنگینی در پی‌اش می‌گذاشت. با هر گامی که برمی‌داشت، خون در رگان آن شش نفر منجمد می‌شد. به آهستگی در میانشان جای گرفت، و هرگاه از کنار کسی می‌گذشت، سری به نشانه تعظیم خم می‌شدند. زمان کش می‌آمد؛ ثانیه‌ها چون فردی خسته و تنها پیش می‌رفتند. سرانجام، به بلندترین جایگاه رسید. رویش را برگرداند. هر شش نفر، با گلوهایی خشک و چشمانی لرزان، به او نگریستند. هیبتی باشکوه داشت، همانند اسمش، سایه‌ای از فرمانروایی بر قامتش نشسته بود. هیچ صدایی جز نفس‌ها شنیده نمی‌شد. تور مشکی که چون حجابی بر چهره‌اش افتاده بود، خطوط صورتش را می‌پوشاند و بر مرموزی‌اش افزوده می‌شد. نفس عمیقی کشید. لبان سرخش اندکی تکان خورد و با لحنی آرام اما استوار گفت: ـ روزتان بخیر، مشاوران عزیز. تنها یک جمله بود، اما کافی تا هر شش نفر بی‌درنگ ایستاده و دوباره با تعظیم، سر فرود آورند. لبخندی زد؛ لبخندی توخالی، اما به زیبایی گل‌های زنبق سرخ… و سکوت، مثل وزنه‌ای سنگی، بر جمع نشست. کسی نمی‌دانست... که پشت آن نقاب چه چیزی نهفته است.

1:02 من زاده‌ی این ایرانمو آزاده و آزاد بیگانه پرستیدن ننگست مرا نه

1:38 از فکر کاسه‌لیسی تا کیف انگلیسی

3:00 روباه کارش اینه پس آفریده میشه، تا که خبیث باشه تا که کاسه‌لیس باشه، پس یک کلام باید یا صهیونیست باشه یا انگلیس باشه!

0:22 اصفهان به آنکارا، از آنکارا به آمریکا از آمریکا سوار بر قطار مرگ تا ژاپن

2:31 تو فتنه ها و کودتا همه میگن یک صدا مرگ بر آمریکا